Το άκουγα νοερώς όλη μέρα χθες. Ποίηση Νίκου Καββαδία, μουσική Θάνου Μικρούτσικου, ερμηνεία Γιάννη Κούτρα. Κάπως έτσι αγγίζεται η τελειότητα… 

Γιατί το επέλεξα σήμερα; Έτσι, χωρίς λόγο. Ή μήπως για πολύ σημαντικούς λόγους;