ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Θα είναι η πανδημία το ορόσημο έναρξης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ενός νέου Ψυχρού Πολέμου, με στόχο την ανάσχεση της συνολικής προβολής ισχύος της Κίνας;

Τότε, ως δείγμα γραφής των επιθετικών προθέσεων της Μόσχας, ανεδείχθησαν η κατάληψη της εξουσίας στην Πράγα από το Κ.Κ. τον Φεβρουάριο του 1948 και λίγους μήνες αργότερα ο αποκλεισμός του Δυτικού Βερολίνου.

Σήμερα, οι οποίες ευθύνες του Πεκίνου στη διαχείριση της επιδημίας στην περιοχή του Γουχάν, δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να αναδειχθούν ως δείγμα γραφής μιας επεκτατικής πολιτικής.

Τότε, το 1947, η ΕΣΣΔ και οι χώρες που έθεσε υπό τον έλεγχό της το 1945 ήταν καθημαγμένες από τον πόλεμο και έτσι η γεωπολιτική απομόνωσή τους δεν είχε άξιες λόγου παρενέργειες στην προσπάθεια της Δύσης για μεταπολεμική ανάπτυξη.

Σήμερα, ουδείς μέχρι στιγμής αμφισβητεί ότι την επόμενη μέρα της πανδημίας η Κίνα θα διατηρήσει την προνομιακή και κομβική θέση που έχει κατοχυρώσει στην παγκόσμια σκηνή: η οικονομική ανάπτυξή της με επίκεντρο τη ζήτηση λειτούργησε και θα εξακολουθήσει να λειτουργεί όχι μόνον σαν ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και ως εγγυήτρια της παγκοσμιοποίησης.

Αν στον Ψυχρό Πόλεμο μετά το 1947 οι ΗΠΑ πέτυχαν με κίνητρο το σχέδιο Μάρσαλ μια ευρύτατη συμμαχία, σήμερα, εν μέσω της αβεβαιότητας για την επόμενη μέρα της πανδημίας, ποιος ηγέτης θα αναλάβει το κόστος να στηρίξει την επιθετική κλιμάκωση του Τραμπ απέναντι στο Πεκίνο;

Επιπλέον, ενώ το 1947 την ψυχροπολεμική αντιπαράθεση ΗΠΑ – ΕΣΣΔ τη στήριζαν και τη νομιμοποιούσαν δυο αντίπαλα μοντέλα και ιδεολογίες, σήμερα η πτυχή αυτή δεν υφίσταται.

Τούτων λεχθέντων, παρά το γεγονός ότι το κλίμα για την Κίνα παγκοσμίως είναι στην πιο αρνητική κορύφωσή του μετά την Τιεν Αν Μεν το 1989, όπως διαπιστώνει σε έκθεσή του το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων του Πεκίνου, η διαπίστωση αυτή σε καμιά περίπτωση δεν νομιμοποιεί συγκρίσεις με την αφετηρία του Ψυχρού Πολέμου το 1947-48.