Ένα παιδί που μόλις γεννιέται, ξέρει ήδη πως επείγει να πλύνει τα χέρια.
Και πάλι προπηλακίστηκαν νοσηλευτές και τους ζητήθηκε να φύγουν από τα κτίρια στα οποία έμεναν.
Μια γυναίκα επιταχύνει στον δρόμο και λέει πως δεν φοβάται, μόνο βιάζεται.
Ένας γέρος προσπερνά δυο αγόρια κι αρχίζει να τα προπηλακίζει γιατί είπαν πως δεν έπρεπε να είχε βγει από το σπίτι του.
Πέρασμα από την ωραία μετάφραση του Δάντη που έκανε ο Βραζιλιάνος Κριστιάνο Μαρτίνς- μετά θα πάω να δω τη θάλασσα.
Η Σουλάν είναι η νέα Γουχάν. «Ούτε μπαίνει ούτε βγαίνει κανείς από την περιοχή που είναι σε καραντίνα».
Οι τεχνίτες τατουάζ θέλουν να μάθουν πότε θα ξεκινήσουν τη δραστηριότητά τους- κι εγώ φαντάζομαι τα σχέδια και τις λέξεις που θα χτυπήσουν τατουάζ να ελέγχονται κι αυτά από το Κράτος.
Ό,τι φέρεις σε τατουάζ στο δέρμα σου πρέπει πρώτα να εξετάζεται από την Κυβέρνηση που επαγρυπνά για ό,τι κάνεις.
Και επαγρυπνά για το ωραίο δέρμα σου με το τατουάζ, φυσικά.
Να φανταστούμε μια διεστραμμένη και ξαναμμένη επιτροπή που ελέγχει κάθε ανθρώπινο τατουάζ ετούτους τους μήνες απότομου αναβρασμού του μέσου όρου μιας ομαλής δημοκρατίας.
Εσείς δεν έπρεπε να είχατε βγει από την κοιλιά της μάνας σας, είπε ο γέρος στους δυο μικρούς εφήβους.
Απαιτούνται οδηγίες για να τεθούν σε λειτουργία μωρά που ακόμη δεν έχουν φτάσει στο Α της αλφαβήτας.
Η Λαρίσα μου στέλνει από τη Βραζιλία το βιβλίο «Επιβίωση των πυγολαμπίδων» του Ζωρζ Ντιντί-Υμπερμάν.
Ο Παζολίνι έλεγε ότι οι πυγολαμπίδες ήταν υπό εξαφάνιση στην Ιταλία.
Εκμηδενισμένες από τη φασιστική νύχτα ή από την υπερβολή των προβολέων, σχολιάζει ο Ντιντί-Υμπερμάν.
Οι πυγολαμπίδες εξαφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60, λέει. «Φαινόμενο ακαριαίο και αστραποβόλο», Παζολίνι.
Τρεις δυνατές λέξεις στη σειρά σαν να ήταν μία και μόνη: φαινόμενο ακαριαίο και αστραποβόλο.
Κι εξαφανίζεται το ελαφρύ φως των πυγολαμπίδων γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί προβολείς.
Οι προβολείς που «προέρχονται από τα στάδια ποδοσφαίρου, από τις σκηνές της τηλεόρασης», κτλ σχολιάζει ο Ντιντί-Υμπερμάν.
Αυτά τα «άγρια μηχανικά μάτια», Παζολίνι, εκμηδενίζουν το φως των πυγολαμπίδων.
Στη Γαλλία, 152 πιθανά κρούσματα της ασθένειας Καβασάκι σε παιδιά.
Στη Γερμανία, περισσότεροι από 20.000 επαγγελματίες υγείας προσβλήθηκαν από τον κορονοϊό.
Το 2020 υπάρχουν πυγολαμπίδες στην ενδοχώρα και στους αγρούς.
Σχετικά μ’ αυτό λαβαίνω πληροφορίες για το ημερολόγιο ετούτο.
Ενημέρωση σχετικά με τον αριθμό πυγολαμπίδων που διακρίνονται τη νύχτα.
Δουλειά σύρριζα στο έδαφος και έξω στον αέρα, εν έτει 2020.
Ένα ελάχιστο φυσικό φως που εκπέμπεται από ένα ελάχιστο ζώο.
Αυτό το ελάχιστο φως αναγγέλλει πως η νύχτα δεν είναι υπερβολική.
Κι επίσης αναγγέλλει ότι οι τεχνητοί προβολείς φωτός δεν κατέλαβαν κάθε τετραγωνικό εκατοστό του κόσμου.
Η γυναίκα που επιτάχυνε στον δρόμο λέει τώρα πως δε βιάζεται, αλλά φοβάται.
Αναγγέλλεται μια έρευνα σχετικά με διαδικασίες, ένα εμβόλιο κι ένα φάρμακο.
Σε λίγες ώρες περισσότερες από εκατό πυγολαμπίδες εντοπίστηκαν στη νύχτα που υπάρχει μακριά από τις ειδήσεις.
Όχι πολύ σκοτάδι, ούτε παραπανίσιο φως.
Και το 100 είναι μερικές φορές ο αριθμός που σηματοδοτεί μια δυνατή αντίσταση και μια διαδρομή.
«Πάρε το φως και μην κοιτάξεις πίσω», λέει το μαντείο μου, Κήπος του Μορύα. Κι εγώ υπακούω.
*Ο Γκονσάλο Μ. Ταβάρες είναι Πορτογάλος συγγραφέας και γράφει το Ημερολόγιο της Πανούκλας καθημερινά από τις 23 Μαρτίου για την εφημερίδα Expresso.
**Η Αθηνά Ψυλλιά που έκανε τη μετάφραση είναι ψυχολόγος και μεταφράστρια λογοτεχνίας από τα πορτογαλικά και συνεργάζεται με τον Γκονσάλο Μ. Ταβάρες από το 2011.
Σημείωση efsyn.gr: Τα κείμενα του Γκονσάλο Μ.Ταβάρες από την εφημερίδα Expresso θα αναδημοσιεύονται σε καθημερινή βάση από την ιστοσελίδα μας, κατόπιν συμφωνίας μαζί του
-320x213.png)
