Μία από τις πιο παράξενες ειδήσεις των προηγούμενων ημερών ήταν ότι υπάρχει πιθανότητα η νικοτίνη να δρα σε κάποιες περιπτώσεις προστατευτικά απέναντι στον κορονοϊό. Μένει να αποδειχτεί κάτι τέτοιο αλλά, ακόμα και αν ισχύει, δεν πρόκειται να μειώσει ούτε κατ’ ελάχιστον τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος.

Αλλο, όμως, η γνώση των συνεπειών της κακιάς συνήθειας και άλλο η παραχάραξη της Ιστορίας με αναχρονιστικές μεθόδους που, στο όνομα της πολιτικής ορθότητας και της προστασίας της υγείας, όχι απλώς αλλοιώνουν την αναπαράσταση του παρελθόντος στα έργα του μέλλοντος αλλά και επεμβαίνουν βιαίως στα έργα που έχουν ήδη δημιουργηθεί.

Παράδειγμα ο Λούκυ Λουκ. Ο «Φτωχός και μόνος καουμπόι» κάπνιζε ασταμάτητα στις ιστορίες του από το 1946 ώς το 1983. Τότε, και παρά τις αντιρρήσεις του πνευματικού του πατέρα, Morris, το τσιγάρο αντικαταστάθηκε από ένα στάχυ. Αλλά η αλλαγή δεν αφορούσε τα επόμενα τεύχη μόνο. Αφορούσε και τα προηγούμενα, που στις επανεκδόσεις τους υπέστησαν το ρετουσάρισμα της αφαίρεσης του τσιγάρου και της τοποθέτησης του σταχυού στο στόμα του Λούκυ Λουκ.

Ο Morris μπορεί να βραβεύτηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 1988 για το κόψιμο του τσιγάρου του δημοφιλούς χαρακτήρα που δεν το ξανάβαλε στο στόμα αλλά όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι της Αγριας Δύσης, συμπρωταγωνιστές του Λούκυ Λουκ και κομπάρσοι, συνέχισαν να καπνίζουν.

Οι διάδοχοι του Morris, μάλιστα, δεν χάνουν την ευκαιρία να αστειευτούν με inside jokes για το θέμα. Στην ιστορία «Ενας Καουμπόι στο Παρίσι», οι Achde και Jul παρουσιάζουν τον Λούκυ Λουκ να δίνει την ταυτότητά του στην είσοδο μιας φυλακής για να δεχτεί το σχόλιο του φύλακα: «Μα αυτή η φωτογραφία είναι παλιά! Είστε ακόμα με τσιγάρο!». Σε μια ιστορία που όλοι καπνίζουν (υπάρχουν περισσότερες από 30 εικόνες με τσιγάρα και πούρα) επαναφέροντας τον αναγνώστη στην «ομαλότητα» και τη ρεαλιστική, καπνισμένη «πραγματικότητα» του Φαρ Ουέστ.