ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τακτικός ελιγμός ή στρατηγική στροφή; Το ερώτημα αφορά τη διαχείριση της ανάκαμψης της Ε.Ε.-ευρωζώνης την επόμενη μέρα της πανδημίας από το Βερολίνο.

Την 1η Ιουλίου αρχίζει η εξάμηνη γερμανική προεδρία στην Ε.Ε., στη διάρκεια της οποίας θα διαμορφωθούν οι ισορροπίες και οι συμβιβασμοί για τη λειτουργία του Ταμείου Ανάκαμψης.

Ενα είναι βέβαιο, ότι η Γερμανία έχει εγκαταλείψει την πολιτική της ακινησίας στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, με ζητούμενο πλέον το στίγμα και τον ορίζοντα της νέας γραμμής πλεύσης στην Ε.Ε.-ευρωζώνη.

Ενα από τα κυριότερα ερωτήματα –αν όχι το κυρίαρχο– είναι αν η αναζωογόνηση του γαλλογερμανικού διδύμου, που καταγράφηκε στις 18 Μαΐου με την κοινή πρόταση Μέρκελ – Μακρόν, θα μπορέσει να ξαναγίνει η ατμομηχανή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ικανή να απαντήσει στις προκλήσεις των καιρών:

● Να μη γίνει η πανδημία ο παράγων που θα διευρύνει τις περιφερειακές ανισότητες Βορρά – Νότου εντός της Ε.Ε.-ευρωζώνης, μια εξέλιξη που θα μπορούσε να καταστήσει μη αντιστρέψιμη τη δυναμική αποσάθρωσης και αποδόμησης των κεκτημένων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

● Να μη διευρυνθούν εντός των κρατών-μελών της Ε.Ε.-ευρωζώνης οι κοινωνικές αποκλίσεις που θα πριμοδοτήσουν πολιτικά τον ακροδεξιό αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό σε όλες του τις εκφάνσεις.

● Να αντιμετωπίσει η Ε.Ε.-ευρωζώνη τον επιθετικό οικονομικό αλλά και γεωπολιτικό ανταγωνισμό των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας και ταυτόχρονα να ελέγξει τις παρενέργειες ενός σχεδόν βέβαιου πλέον σκληρού Brexit.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν περιθώρια για τη γερμανική προεδρία να αναζητήσει την ενότητα των 27 στη βάση μιας ομοφωνίας του ελάχιστου κοινού παρονομαστή που θα υπαγορεύουν οι τέσσερις του Βορρά και οι τέσσερις του Βίζεγκραντ.

Στο παρελθόν η τότε Δυτική Γερμανία έκανε στην περίοδο 1969-72 μια στροφή που είχε διαστάσεις ανατροπής. Με την Οστπολιτίκ τού Μπραντ αναγνώρισε τα μεταπολεμικά σύνορα αλλά και τη διαίρεση της Γερμανίας σε δύο κράτη – μια Ρεαλπολιτίκ που επέτρεψε την ενοποίηση μετά την πτώση του Τείχους το 1989.

Εχει τη βούληση και τη δυνατότητα σήμερα το Βερολίνο για μια ανάλογη ανατροπή στην ευρωπαϊκή πολιτική της χώρας;