Aπό μία άποψη οι μέρες της καραντίνας ήταν η χαρά του δημοσκόπου. Η περιβόητη «κοινή γνώμη» κλεισμένη στα σπίτια της, οι τηλεοράσεις να παίζουν καθημερινά την ίδια ώρα το ενημερωτικό διάγγελμα Τσιόδρα – Χαρδαλιά με ολίγη από Κοντοζαμάνη, οι εξελίξεις της πανδημίας να μονοπωλούν σχεδόν τον δημόσιο λόγο και τις μεταξύ μας συζητήσεις.
Επόμενο ήταν ο ενάμισης μήνας του λοκντάουν να γεννήσει μία, δύο, τρεις, πολλές δημοσκοπήσεις, σφυγμομετρώντας τη δημοτικότητα πολιτικών προσώπων και πολιτειακών θεσμών ανάλογα με τις επιδόσεις τους στην αντιμετώπιση της πανδημίας.
Ακόμα και όσοι δεν δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στα γκάλοπ εμπέδωσαν μέσω της επανάληψης τίτλων και γραφημάτων ότι η κυβέρνηση «εξαργύρωσε» σε ποσοστά αποδοχής τις σχετικά καλές επιδόσεις της Ελλάδας στον περιορισμό της διασποράς της νόσου, η ψαλίδα μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ μεγάλωσε και ο λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας είναι πλέον ο δημοφιλέστερος Ελληνας.
Μια σχετικά διαφοροποιημένη εικόνα δίνει η έρευνα «Οι Ελληνες και ο Κορονοϊός – Μια χώρα σε συνθήκες πρωτόγνωρες», που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Δημοσιογραφικών Σπουδών και Επικοινωνιακών Εφαρμογών του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η έρευνα εκπονήθηκε διαδικτυακά σε διάστημα τριών εβδομάδων (29 Μαρτίου – 23 Απριλίου) και προσέλκυσε ένα αρκετά μεγάλο δείγμα συμμετεχόντων (2.525 άτομα), που απάντησαν σε 38 ερωτήσεις. Το δείγμα της έρευνας αποτελείται κυρίως από άτομα υψηλού μορφωτικού επιπέδου (το 70% είχε πανεπιστημιακό ή μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών και ένα 9% διδακτορικό).
Η πλειονότητα των ερωτώμενων αποτελείται από άτομα παραγωγικής ηλικίας (το 57% είναι 25-44 ετών και ακολουθούν οι 45-64 ετών με 29%), ενώ ελάχιστοι είναι άνω των 65 ετών (μόλις 2%). Η επαγγελματική σύνθεση του δείγματος συγκροτείται από μισθωτούς ιδιωτικού τομέα που δεν σχετίζονται με επαγγέλματα υγείας (28%), αυτοαπασχολούμενους (17%), δημόσιους υπάλληλους (16% πλην των επαγγελμάτων υγείας), φοιτητές (10%), ενώ η πλειονότητά τους κατοικεί στην Αθήνα (66%) και στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ενδεικτική είναι η ιδεολογική τοποθέτηση των ερωτώμενων, με την πλειονότητά τους να τοποθετείται σε διαφορετικές εκφάνσεις της Αριστεράς (36% Κεντροαριστερά, 20% Αριστερά, 8% Ακρα Αριστερά). Ενα σημαντικό ποσοστό τοποθετείται στην Κεντροδεξιά (28%), ενώ μόλις 8% αυτοχαρακτηρίζονται δεξιοί. Εύλογο είναι λοιπόν ότι η έρευνα δεν διεκδικεί δάφνες αντιπροσωπευτικότητας του συνόλου του πληθυσμού, αλλά παρουσιάζει ενδιαφέρον ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης σύστασης της ταυτότητας του δείγματος και ως τέτοια οφείλει να ερμηνευτεί.
