Μέχρι η πανδημία του κορονοϊού να χτυπήσει και το ποδόσφαιρο, ο Αρης ζούσε το όνειρο της κατάκτησης ενός τίτλου έπειτα από πολλά χρόνια κι αυτό αποτελεί την απόδειξη για το πόσο αξιόλογη ήταν η ομάδα που είχε στηθεί τη φετινή σεζόν. Ωστόσο, όταν ο Covid-19 «πάγωσε» τα πάντα, ήρθε η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα για τον ιστορικό σύλλογο.
Η πραγματική πρόκληση για την επόμενη σεζόν ορθώθηκε πολύ καθαρά μπροστά στα μάτια όλων και εκφράζεται με μία απλή φράση: «πού θα βρεθούν χρήματα για να συντηρηθεί και να ενισχυθεί το οικοδόμημα;».
Οι δηλώσεις του Σουηδού Ντάνιελ Λάρσον -όπως πριν από μερικές εβδομάδες και του συμπατριώτη του Ντάνιελ Σούντγκρεν που έχει ήδη ειδοποιηθεί να βρει ομάδα- χθες στην πατρίδα του («Και να ρωτήσω τι διάολο γίνεται με τα χρήματά μου, θα πάρω την απάντηση να μην ανησυχώ και ότι θα πληρωθώ. Αυτά τα λόγια όμως δεν βοηθούν ιδιαίτερα. Δεν μπορώ όμως να κάνω κάτι παραπάνω αυτή τη στιγμή. Προφανώς και θα μπορούσε να γίνει κουβέντα για απεργία, όμως είναι δύσκολο να συντονίσεις μια ολόκληρη ομάδα»), είναι απλά η αφορμή για να ανοίξει μία σοβαρή κουβέντα για τις οικονομικές αντοχές των «κιτρινόμαυρων».
Η διαρροή του επίσημου Αρη («οι παίκτες δεν είναι απλήρωτοι από τον Οκτώβριο όπως ισχυρίζεται ο Λάρσον, έχουν πληρωθεί και τους μισθούς του Δεκεμβρίου και σύντομα θα πάρουν και τον Ιανουάριο») δεν μπορούν να εκλαμβάνονται ως δικαιολογία, αλλά μάλλον ως λόγος σοβαρού προβληματισμού.
Η οικογένεια Καρυπίδη κάλυψε πρόσφατα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ενός εκατομμυρίου ευρώ και προκήρυξε νέα για άλλα δύο έτσι ώστε να είναι απόλυτα εναρμονισμένη η ΠΑΕ με τις απαιτήσεις της UEFA για την αδειοδότηση. Ομως αρκούν στ’ αλήθεια αυτά τα χρήματα, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν και ανοιχτές εκκρεμότητες με το τηλεοπτικό συμβόλαιο των 2,5 εκατ. ευρώ φέτος;
Το πλάνο της ΠΑΕ για να γεμίσουν τα ταμεία στηρίζεται στην πώληση παικτών όπως ο Φετφατζίδης, ο Ροζ και ο Σάσα (ο Βραζιλιάνος έχει 600.000 ευρώ ρήτρα για ομάδες του εξωτερικού και 1,2 εκατ. ευρώ για ελληνικούς συλλόγους), κάποια βαριά συμβόλαια (Ιντέγε) φαίνεται ότι θα φύγουν, αλλά ποιος θα είναι στ’ αλήθεια ο Αρης της επόμενης περιόδου; Ας μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος της ομάδας έχει πλέον απαιτήσεις, καθώς το φετινό σύνολο ανέβασε ψηλά τον πήχη των προσδοκιών.
Και οι Γερμανοί τον χαβά τους…
Εχουμε καταλάβει από την αρχή αυτής της παγκόσμιας δοκιμασίας ότι στη Γερμανία θέλουν να παίξουν πάση θυσία ποδόσφαιρο, λες και από το αποτέλεσμα της Μπουντεσλίγκα θα κριθεί η ζωή τους. Οταν το βράδυ της 12ης Μαρτίου, που ολοκληρώνονταν όπως όπως και με τεράστιο φόβο τα παιχνίδια του Γιουρόπα Λιγκ, όλες σχεδόν οι λίγκες είχαν αποφασίσει τη διακοπή, μόνο οι Γερμανοί επέμεναν να συνεχίσουν, έστω και με παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών, και ήταν οι τελευταίοι που πήραν την απόφαση να διακόψουν Παρασκευή μεσημέρι, 24 ώρες πριν από την έναρξη της αγωνιστικής.
Από εκείνη τη μέρα το μόνο που συζητάνε, και το δηλώνουν δημόσια, είναι το πότε θα συνεχίσουν να παίζουν μπάλα. Ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη δειλά δειλά πάνε να ξεκινήσουν προπονήσεις με στόχο να παίξουν κάποια στιγμή τον Ιούνιο, στη Γερμανία είχαν ορίσει ημερομηνία την 9η Μαΐου!
Μόνο λόγω παρέμβασης Μέρκελ αναγκάστηκαν να… μαζευτούν λίγο και πιθανότατα να μάθουν αύριο την τύχη των επαγγελματικών πρωταθλημάτων τους. Ακόμη και το «ναι» να πάρουν, θέλουν να επαναρχίσουν την Μπουντεσλίγκα στις 16 ή στις 23 του μήνα. Μα γιατί τέτοια βιασύνη; Ουδείς μπορεί να το κατανοήσει, όμως οι Γερμανοί θα αποτελέσουν «πειραματόζωα» για τον υπόλοιπο ποδοσφαιρικό πλανήτη.
Πάντως τα πρώτα «αποτελέσματα» δεν είναι τόσο καλά. Ολοκληρώθηκε ο πρώτος έλεγχος για κορονοϊό στις 36 ομάδες των δύο πρώτων κατηγοριών και τελικά τα κρούσματα είναι δέκα, επί συνόλου 1.724 τεστ. Πρόκειται για τα τρία γνωστά της Κολονίας και άλλα εφτά, για τα οποία δεν ανακοινώθηκαν περαιτέρω λεπτομέρειες. Παρ’ όλα αυτά ούτε τώρα πτοείται κανείς. Οι προπονήσεις όλων των ομάδων συνεχίζονται κανονικά, με τους δέκα «παθόντες» να παραμένουν σε 14ήμερη καραντίνα.
Βεβαίως τώρα είναι νωρίς και μπορεί να υπάρξει προφύλαξη. Αν αρχίσουν οι αγώνες όμως, τα πράγματα μπορούν να δυσκολέψουν. Μένει να δούμε αν οι -και καλά- πειθαρχημένοι Γερμανοί θα αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγή…
Λήξη αλλά και «παράθυρο» για Ολυμπιακό
Εκτιμώντας τα δεδομένα της εξέλιξης της πανδημίας και αξιολογώντας όλες τις παράμερους, όπως για παράδειγμα τα κλειστά γήπεδα, εισήγηση των ομάδων της Α2, η ΕΟΚ ανακοίνωσε χθες την οριστική διακοπή των εθνικών πρωταθλημάτων που διοργανώνει. Δηλαδή της Α2, της Β’ και της Γ’ Εθνικής Ανδρών, καθώς και της Α1 και της Α2 Γυναικών μπάσκετ. Μένει να αποφασίσει πώς θα κατοχυρωθεί η τελική κατάταξη και πώς θα προκύψουν οι πρωταθλητές ή αυτοί που θα πάρουν προαγωγή για την παραπάνω κατηγορία. Η βασική αρχή είναι να μην υποβιβαστεί καμιά ομάδα.
Από την άλλη η Α2 εισηγήθηκε ομόφωνα να ανακηρυχθεί πρωταθλητής ο πρωτοπόρος Χαρίλαος Τρικούπης, ενώ για τη δεύτερη θέση φαίνεται ότι ανοίγει ο δρόμος για την προκήρυξη διεκδίκησης μιας wild card.
Κάτι που βολεύει και τον ΕΣΑΚΕ, ο οποίος διά του προέδρου του, Βαγγέλη Γαλατσόπουλου, ξεκαθάρισε ότι δεν θα πέσουν ο Αρης και ο ΠΑΟΚ. Μάλιστα ο Γαλατσόπουλος εξέφρασε την ευχή να επιστρέψει ο Ολυμπιακός για να ανέβει η εμπορική αξία του προϊόντος που θα παρουσιαστεί του χρόνου με 16 ομάδες (αν όλες πληρούν τις προϋποθέσεις).
Ωστόσο μένει να μάθουμε αν ο Ολυμπιακός θα καταθέσει υποψηφιότητα για τη wild card, κάτι που δεν θεωρείται δεδομένο εφόσον δεν έχουν γίνει οι αλλαγές που έχει ζητήσει. Πάντως η Ομοσπονδία τόνισε: «Για τη διεξαγωγή της τελικής φάσης των πανελληνίων πρωταθλημάτων θα ζητηθεί η θέση της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής λαμβάνοντας υπόψη του δικαιώματος εισαγωγής των αθλητών/τριών στα ΑΕΙ».
Η εξέδρα της τραγωδίας
Το 1992, η Μαρσέιγ ήταν η καλύτερη ομάδα στη Γαλλία και μία από τις κορυφαίες στην Ευρώπη. Ετσι, όταν πλησίαζε ο πρώτος ημιτελικός του Κυπέλλου Γαλλίας μεταξύ της Μαρσέιγ και της Μπαστιά στην Κορσική, η διοίκηση της δεύτερης αποφάσισε να προσθέσει μια επιπλέον -μεγάλη- εξέδρα ώστε να αυξήσει κατά 50% τη χωρητικότητα του γηπέδου «Φουριανί» που χωρούσε μόνο 16.000 άτομα. Οι τοπικές αρχές ενέκριναν την προσθήκη της προκατασκευασμένης εξέδρας χωρίς να βάλουν περιορισμούς.
Σαν σήμερα, στις 5 Μαΐου 1992, το κοινό συνέρρευσε στο γήπεδο για τον αγώνα, αλλά αυτός δεν ξεκίνησε ποτέ. Η εξέδρα κατέρρευσε μισή ώρα πριν από την έναρξη της αναμέτρησης, παρασύροντας θεατές και δημοσιογράφους. Σκοτώθηκαν 18 άτομα και οι τραυματίες ξεπέρασαν τους 2.300.
Οι ανάγκες επέμβασης και νοσηλείας ξεπέρασαν τις δυνατότητες της Κορσικής και οι περισσότεροι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο αεροδρόμιο που μετατράπηκε σε αυτοσχέδιο νοσοκομείο, με γιατρούς να καταφτάνουν αεροπορικώς από την ενδοχώρα για να τους φροντίσουν άμεσα.
Τον περασμένο Φεβρουάριο, με σημαντική καθυστέρηση, η γαλλική Εθνοσυνέλευση αποφάσισε ότι στο εξής δεν θα διεξάγονται ποδοσφαιρικοί αγώνες κάθε 5η Μαΐου στη Γαλλία, ως ημέρα αφιερωμένη στη μνήμη των 18 ατόμων που βρήκαν τον θάνατο πριν από 28 χρόνια στο «Φουριανί».
