Πάμε πλατεία;

Τις τελευταίες εβδομάδες είναι γνωστό ότι η χωρά βρίσκεται σε επιφυλακή λόγω  του Κορονοϊόυ. Μέσα στην πολυπλοκότητα της νέας αυτής πραγματικότητας οι αγκυλώσεις και οι δογματισμοί που συνοδεύουν εδώ και χρονιά την κοινωνία μας φαίνεται να βγαίνουν περισσότερο από ποτέ άλλοτε στην επιφάνεια .Με την επικαιρότητα να τρέχει πιο γρήγορα από εμάς ,για εμάς , έρχονται στο επίκεντρο οι αναμνήσεις παλιών προβλημάτων που φαίνεται ότι δεν μπόρεσε να σβήσει ο Covid-19

Eνα από αυτά είναι και η παρέμβαση επιλεκτικά της αστυνομίας στην πάνω πλατεία της Αγίας Παρασκευής λόγω του συνωστισμού μετά την άρση των μέτρων .Φυσικά, το ότι κλειστήκαμε τόσο καιρό σπίτι δεν μας έδωσε άλλοθι ανυποληψίας .Η άρση των μέτρων δεν σηματοδότησε ποτέ την λύση του προβλήματος αλλά την προσαρμογή του σε ένα νέο μοντέλο κοινωνίας για την καθαρά και μόνο οικονομική κινητοποίηση του εξυπηρετώντας την εργοδοσία .Η περίοδος έκτακτης ανάγκης παραμένει και τέτοιες συμπεριφορές σίγουρα δεν επικροτούνται.

Ένας λαός που τόσο καιρό ανασυντασσόταν με οδηγίες χρήσης για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης  υγειονομικής κρίσης φαίνεται πιο ανήμπορος από ποτέ στην ανάκτηση της ατομικής του ευθύνης τις τελευταίες μέρες .Το μεγάλο θέμα είναι όμως το ίδιο το κράτος να αναλάβει τις δίκες του ευθύνες αντίστοιχα. Που είναι η ενίσχυση του ΕΣΥ με προσλήψεις και νέες ΜΕΘ από την κυβέρνηση;

Ωστόσο, δεν φαίνεται να είναι η μονή πρακτική που έχει πάρει διαζύγιο από την λογική. Στο ζήτημα της Αγίας Παρασκευής τίθεται ένα δίπολο: μας ενοχλεί η ‘’πλατεία του ιού ‘’η η πλατεία σκέτο; Διότι η πλατεία του ιού στην αντιμετώπιση της φέρει την επιβολή προστίμων και μάλιστα την έγκυρη και όχι ετεροχρονισμένη προστασία της αφού άλλωστε το θέμα του συνωστισμού ήταν τόσο γνωστό εξ αρχής στις τοπικές αρχές .Κλιμάκια του ΕΟΔΥ θα μπορούσαν να είχαν εγκατασταθεί στην πλατεία για την ενημέρωση των πολιτών και την επίτευξη της τήρησης αποστάσεων .

Από την άλλη η καταστολή του συνωστισμού της πλατείας σκέτο στηρίζεται ακριβώς στην επιχειρησιακή και αιφνιδιαστική πολιτική που ακολουθήθηκε το βραδύ της Τρίτης. Η δημιουργία ενός απλά γεγονότος ήταν  αρκετή για να ανοίξει το θέμα της πλατείας ; Είναι γεγονός ότι η τεχνητή υποβάθμιση της πλατείας της Αγίου Ιωάννου μέσω ανακριβειών που κάνουν λόγο για διακίνησή ναρκωτικών υποκινούνται από ένα αλισβερίσι συμφερόντων της τοπικής κοινότητας.

Ο συνωστισμός στην πλατεία ήταν πρόβλημα για κάποιους και προ ιού .Η αξιοποίηση της αναλόγως και τα σχέδια ήταν γνωστά προεκλογικά. Το θέμα είναι κατά ποσό ένας δημόσιος χώρος μπορεί να ποινικοποείται  με τέτοιου είδους επικοινωνιακά τρικ από τις ίδιες τις τοπικές αρχές του. Το παραμύθι για υπόθαλψη υποκόσμου από μια τόσο κεντρική πλατεία των Βορείων προαστίων με πλήθος κόσμου είναι εκτός από άτοπo και δυσφημιστικό .

Γι’ αυτό, λοιπόν, είναι καιρός οι ιθύνοντες του τόπου να αναλάβουν με σοβαρότητα τις ευθύνες τους και να πάψουν τις γραφικές και χωρίς επιχειρηματολογία επισκέψεις τους στα πάνελ των εκπομπών. Όπως είναι και καιρός να γίνει κατανοητό από όλους ότι η ελευθέρια ενέχει μέσα της και την κοινωνική ευθύνη.

Έτσι μόνο συνυπάρχει και διαμορφώνεται .’’Ιεράρχες’’, γήινοι, μετριοπαθείς και επαναστάτες με κομματικό παρελθόν ή χωρίς, με κομματική ταυτότητα ή χωρίς, έχοντας περάσει από πλατείες η χωρίς είναι η πιο κατάλληλη στιγμή πριν από το επαναστατούμε , να κοιτάξουμε και να μπορέσουμε πρώτα να ‘’επανα-σταθούμε ‘’ απέναντι στην κρισιμότητα των καιρών  και «μετά θα λογαριαστούμε».

Γιατί τα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε καλούπια , ούτε σε μικροκομματικές ζυγαριές. Είναι απλά εκεί για να διαμορφωθούν από πραγματικότητες που εγκαθιστά το δίκαιο της ανάγκης. Είναι καιρός ,λοιπόν, να επαναπροσδιορίσουμε τι είναι δίκαιο! Είναι καιρός να επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες μας! Είναι καιρός να ξαναγυρίσουμε στις πλατείες μας!

* Κάτοικος Αγίας Παρασκευής, φοιτήτρια Νομικής