Χθες έβλεπα στο YouTube «Τα κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ, μια εξαιρετική παράσταση που, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, ανέβηκε τη σεζόν 2015-2016 στο Εργαστήριο Εφηβικού Θεάτρου στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση.

Κάποια στιγμή ένας ηθοποιός λέει τη φράση «θέλω να δώσω, θέλω να μου δώσουν και θέλω τη μοναξιά, για να ξετυλίξω τα υπάρχοντά μου» κι αμέσως αρχίζω να «ακούω» μες στο κεφάλι μου τους πρώτους στίχους από την «Αρζεντίνα» των Χειμερινών Κολυμβητών: «Τα κύματα της θάλασσας μου το ‘πανε αυτή η νύχτα μένει, για αύριο ποιος ξέρει». Κάπως έτσι προέκυψε η επιλογή του σημερινού τραγουδιού…