Η πόλη βοά, η ΠΑΕ σιωπά για τα ρατσιστικά τύμπανα

Επιλήσμων των παθημάτων του από τις εξουσιαστικές συμπεριφορές και τακτικές -που ο ίδιος γεύτηκε πριν από 20 χρόνια από αστυνομικούς και οι οποίες τον οδήγησαν σε μια μακρόχρονη δικαστική περιπέτεια- είναι ο Δ.Ζ., οπαδός του ΠΑΟΚ που βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας με το βίντεο το οποίο τον δείχνει αυτή τη φορά να είναι εκείνος που υποβάλλει σε ρατσιστικές ταπεινώσεις έναν μετανάστη.

Η φασιστική συμπεριφορά του γνωστού στην αθλητική πιάτσα της Θεσσαλονίκης ως ο «τυμπανιστής» της Τούμπας –αφού δίνει ρυθμό στην κερκίδα χτυπώντας ένα μεγάλο τύμπανο στο κέντρο του γηπέδου πριν από την έναρξη των παιχνιδιών στην Τούμπα- κατακρίθηκε δικαίως σε πλήθος δημοσιευμάτων, αλλά λίγοι θυμήθηκαν ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που είχε ξυλοκοπηθεί από αστυνομικούς, σε άσχετο με τα γήπεδα περιστατικό, για να δικαιωθεί μετά από χρόνια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Κοντά στο γήπεδο

Το βίντεο στο οποίο ένας αλλοδαπός υποχρεώνεται να κάνει τον σταυρό του και να προσεύχεται στο «Χριστούλη» και την «Παναγία» κοιτώντας μια εκκλησία ανέβηκε στα κοινωνικά δίκτυα από τον δημοσιογράφο της ΕΡΤ3, Μεχμέτ Σερίφ, ωστόσο φαίνεται ότι το επεισόδιο δεν είναι σύγχρονο, είναι προηγούμενων χρόνων και κυκλοφορούσε εδώ και κάποιο καιρό επιδεικνυόμενο ως ρατσιστικό «τρόπαιο» σε ανάλογους κύκλους. Ο τρόμος του αλλοδαπού είναι χαρακτηριστικός όσο υποβάλλεται στον εξευτελισμό κι ενώ του υποδεικνύεται «ομολογία πίστης» με ελληνικές φράσεις που δεν μπορεί να πει καθαρά, ο Δ.Ζ. τού λέει «αν ξαναπείς Αλλάχ θα σε γαμήσω», σχολιάζοντας μια λεκτική παραδρομή του πανικόβλητου μετανάστη. Από όσα διακρίνονται στα πλάνα είναι φανερό ότι το περιστατικό συνέβη στην περιοχή κοντά στο γήπεδο της Τούμπας, ενώ διακρίνεται η ταμπέλα του καφενείου «Οι δίδυμες».

Μετά τη δημοσιότητα που πήρε το περιστατικό, ο Δ.Ζ. δέχτηκε σωρεία υβριστικών επιθέσεων στην προσωπική του σελίδα στο facebook, ο ίδιος όμως δεν απάντησε παρά μόνο έβαλε ένα σχόλιο σε ανάρτηση για τον εορτασμό των 94 χρόνων του ΠΑΟΚ όπου σημείωνε: «Δεν μασαο ρε κανεναν ρε άσε τους φλορους του φουμπου να γραφου να θελουν απο κοντα γιατί μας πριξαν ταρχιδια» (ορθογραφία-σύνταξη του ιδίου). Παρά το γεγονός ότι ο Δ.Ζ. είναι πρόσωπο πολύ γνωστό και από αυτά που έχουν το δικαίωμα εισόδου στο γήπεδο, η επίσημη ΠΑΕ δεν έκανε μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι σειρές κανένα σχόλιο. Κι αυτό παρότι το ζήτησαν και οπαδοί της ομάδας.

Συγκεκριμένα με ανάρτησή τους «Αντιφασίστες οπαδοί/φίλαθλοι του ΠΑΟΚ» σημειώνουν χαρακτηριστικά ότι «ο οπαδός ενός Συλλόγου που ιδρύθηκε από ανθρώπους κατατρεγμένους και βασανισμένους από τις φασιστικές πρακτικές μιας ντόπιας και ξένης γενικευμένης μισανθρωπιάς δεν μπορεί να μοιράζεται την ίδια θέση σε καμιά κερκίδα, σε κανένα πέταλο με υπανθρώπους και φασισταριά».

Τόνιζαν μάλιστα πως «θέλετε δεν θέλετε ορισμένοι, πρέπει να καταλάβετε πως ο Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Ομιλος Κωνσταντινουπολιτών, τιμώντας τις 94χρονες προσφυγικές καταβολές του, είναι υποχρεωμένος να υπερασπίζεται την αντιρατσιστική και αντιφασιστική νομοτελειακή ταυτότητά του. Αντιληφθείτε πως το να ορίζεται ο ΠΑΟΚτσής ως αντιφασίστας, δεν αποτελεί ούτε κομματική ιδιότητα ούτε υστερόβουλη εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων. Αποτελεί απόδειξη ανθρωπισμού». Και κατέληγαν με μήνυμα προς την ΠΑΕ ΠΑΟΚ από την οποία, όπως γράφουν, περιμένουν «τιμώντας το παρελθόν και την ιστορία του Συλλόγου, όπως και την αξιοπρέπεια του κόσμου που υπηρετεί, να πράξει το αυτονόητο».

Μέχρι το Ευρωδικαστήριο

Κι όμως είκοσι χρόνια πριν ο Δ.Ζ. ασκήσει την εξουσία του ισχυρότερου επί του αδυνάμου, υπήρξε ο ίδιος θύμα. Στις 23/12/2001 αστυνομικοί σταμάτησαν το αυτοκίνητό του για έλεγχο στην Τούμπα, παρενέβησαν πελάτες διπλανής καφετέριας, ξέσπασε συμπλοκή και η κατάληξη ήταν ο Δ.Ζ. να ξυλοκοπηθεί βάναυσα από τους αστυνομικούς. Μέχρι το 2005 ο Δ.Ζ. προσπαθούσε να βρει το δίκιο του στα ελληνικά δικαστήρια, ζητώντας την τιμωρία των αστυνομικών που τον είχαν κακοποιήσει. Στις 13.6.2005 οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί απηλλάγησαν των κατηγοριών στο Εφετείο Θεσσαλονίκης με ελεγχόμενο σκεπτικό, καθώς το θύμα δυσκολευόταν να… αποδείξει αν είχε κακοποιηθεί στη διάρκεια του επεισοδίου, στο τμήμα ή κατά τη μεταγωγή του!

Ο,τι δεν ήταν «σαφές» για τα ελληνικά δικαστήρια, ήταν ξεκάθαρο για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που δικαίωσε τον Δ.Ζ. στην προσφυγή του και για σωματική και για ηθική βλάβη καταδικάζοντας την Ελλάδα να του καταβάλει αποζημίωση 17.000 ευρώ.

Για το ΕΔΑΔ ο τραυματισμός του έγινε όσο βρισκόταν στην ευθύνη της αστυνομίας, ενώ στην ίδια απόφαση γινόταν και το σχόλιο ότι η υπόθεσή του είχε διερευνηθεί ανεπαρκώς από την αστυνομία και τη Δικαιοσύνη και (κατ)έκρινε επιπλέον ως ανεπαρκές το αιτιολογικό αθώωσης των αστυνομικών.

Ο Δ.Ζ. έβρισκε το δίκιο του δηλαδή δέκα χρόνια μετά το επεισόδιο, αλλά ένας από τους αστυνομικούς που είχαν συμμετοχή στην υπόθεση ξαναβρισκόταν στη δημοσιότητα καθώς είχε εμπλακεί στην πλέον γνωστή υπόθεση αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, τον ανηλεή ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου Δημητρίου που έμεινε στην ιστορία ως «υπόθεση Ζαρντινιέρα».