Συνεχίζονται οι διανομές συσσιτίων από την Κοινότητα Αλληλεγγύης Ηρακλείου

Όπως τονίζει η Κοινότητα, «είναι πολύ σημαντικό για τους συνανθρώπους μας αυτούς, να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι και αποκομμένοι σαν να ζουν σε μια καραντίνα μέσα στην καραντίνα λόγω της πανδημίας», υπογραμμίζοντας πως «το σημαντικό δεν είναι απλά ένα πιάτο φαγητό αλλά πως αυτοί οι άνθρωποι νοιώθουν ότι είναι μέλη μιας κοινωνίας όπου τα μέλη της νοιάζονται ο ένας για τον άλλον».

Σύμφωνα με τη ΚΑΗ, η διανομή γίνεται καθημερινά 12-2 το μεσημέρι, «χωρίς να αποκλείεται κανένας και καμία».

Σε κείμενό τους στην σελίδα του facebook, η Κοινότητα αναφέρει:

«17 μέρες πέρασαν… Συνεχίζουμε με συνέπεια και υπευθυνότητα όπως είχαμε υποσχεθεί, να φροντίζουμε ώστε το φαγητό από τα συσσίτια των ιδρυμάτων Καλοκαιρινού να φτάνει καθημερινά στα χέρια των αποδεκτών του, όπου κι αν βρίσκονται αυτοί…

Είναι πολύ σημαντικό για τους συνανθρώπους μας αυτούς, να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι και αποκομμένοι σαν να ζουν σε μια καραντίνα μέσα στην καραντίνα λόγω της πανδημίας… Αν κάτι έχουμε καταλάβει όλες αυτές τις μέρες που τους πάμε το φαγητό, είναι πως δεν είναι ένα πιάτο φαΐ αυτό που θα τους κάνει να χορτάσουν και να νιώσουν έστω και για λίγο όμορφα…

Αυτό που είναι το πιο σημαντικό είναι ότι μέσω αυτής της πράξης αλληλεγγύης της ομάδας διανομών της Κοινότητας Αλληλεγγύης Ηρακλείου, αισθάνονται ότι είναι μέλη μιας κοινωνίας όπου τα μέλη της νοιάζονται ο ένας για τον άλλον… Το μαρτυρούν χαμόγελα και πελώρια ευχαριστώ κρυμμένα στα βλέμματα… Αόρατες αλλά πολύ σφιχτές αγκαλιές και συναισθήματα από το άμεσο μέλλον… Μικρές σιωπές, που λάμπουν από ευχαρίστηση για πολύ απλά πράγματα…

Δεν είναι λοιπόν η προσμονή για το φαγητό, ούτε και η τακτικά οργανωμένη διανομή του… Δεν είναι μια ψυχρή διαδικασία διεκπαιρέωσης, αλλά διαδραστική διαδικασία αλληλοσεβασμού και ανιδιοτέλειας… Καθημερινά 12-2μμ ενώνονται κομμάτια μιας διαλυμένης κοινωνίας και φανερώνουν την ομορφιά μιας κοινότητας που δεν αποκλείει κανέναν και καμία… Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι απλά μια όμορφη λέξη με δύσκολη ορθογραφία… Είναι κυρίως πράξη, που σε αντίθεση με τις “φιλανθρωπίες” που εξαργυρώνονται ποικιλοτρόπως και αποπνέουν ελεημοσύνη, αυτή εμπεριέχει ισότιμα όλους όσους εμπλέκονται στην πραγμάτωση της…

Θα συνεχίσουμε αυτήν την σχέση γιατί μας κάνει να αισθανόμαστε πληρότητα, υπερηφάνεια και αισιοδοξία… Χωρίς αναστολές: δεν μας ενδιαφέρει να συντηρήσουμε μια “κανονικότητα” με αποκλεισμούς και διακρίσεις ανάλογα το πορτοφόλι, το φύλο, την φυλή ή την εθνικότητα… Με την αλληλεγγύη ανοίγουμε μια χαραμάδα για να μπορούν να δουν όλοι ποια ακριβώς κοινωνία επιθυμούν… Άλλωστε, σε έναν κόσμο για λίγους δεν χωράει τελικά κανείς…

Δύναμη και ενότητα! Η Αλληλεγγύη ήταν, είναι και θα είναι το όπλο μας».