Και ενώ η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εμφανίζεται σχεδόν καθημερινά στις οθόνες μας, οι G7 έκαναν βιντεοκλήση, οι αρχηγοί κρατών τις ΕΕ υπό τον Σαρλ Μισέλ έχουν βρεθεί ήδη δύο φορές, οι υπουργοί υγείας είναι σε καθημερινή επικοινωνία, το Eurogroup συγκλήθηκε σε τηλεδιάσκεψη μαζί και με τις χώρες εκτός της ζώνης του ευρώ, το Ευρωκοινοβούλιο απόν.
Μοναδική εξαίρεση ο Νταβίντ Σασόλι ο οποίος δεν μπορεί παρά να επιδοκιμάζει τα μέτρα που λαμβάνονται και προτείνονται από τα άλλα θεσμικά όργανα και να επευφημεί για την ετοιμότητα τους. Αν και ο ίδιος Ιταλός και η Ιταλία δέχτηκε τεράστιο πλήγμα από την πρωτοφανή έλλειψη αλληλεγγύης κατά την διάρκεια του πρώτου καλέσματος μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, συνεχίζει να προσπαθεί να αποδείξει ότι το Κοινοβούλιο έχει ότι χρειάζεται για να ανταποκριθεί στη κρίση.
Η αλήθεια είναι πως δεν τα έχει. Το όργανο που κινδυνεύει να γίνει ένας θεσμικός παρατηρητής με μια τεράστια γραφειοκρατία που βρίσκεται παροπλισμένη και διασπαρμένη στα 4 σημεία του ορίζοντα. Το μέγεθος του σώματος είναι πάρα πολύ δύσκολο να συντονιστεί ακόμα και μετά το Brexit, οι 705 Ευρωβουλευτές θα έπρεπε να έχουν την δυνατότητα να βρίσκονται ταυτόχρονα σε μια τεράστια βιντεοκλήση για να μπορούν θεωρητικά να έχουν την δυνατότητα παρέμβασης και τότε όμως είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς πως θα κατάφερναν να προσελκύσουν την προσοχή του προεδρεύοντος για να ζητήσουν τον λόγο για να κάνουν μια έκτακτη παρέμβαση ή ερώτηση σε προηγούμενη ομιλητή.
Πολλά σχέδια συζητήθηκαν διότι οι συνθήκες και ο κανονισμός δεν προβλέπουν τι συμβαίνει αν δεν μπορεί ή εμποδίζεται από ανωτέρα βία να συνεδριάσει το σώμα. Έτσι πολλά συζητήθηκαν, όπως να δοθεί η δυνατότητα στη Συνδιάσκεψη των Προέδρων (όργανο που αποτελείται από τους επικεφαλής των πολιτικών ομάδων) να λαμβάνουν τις αποφάσεις υπό αίρεση τις οποίες και θα επιβεβαιώσει κάποια στιγμή όταν το σώμα μπορέσει να ξανασυνεδριάσει. Προτάθηκε επίσης η δημιουργία μιας ειδικής επιτροπής για να γίνει πιο ευέλικτο το σχήμα. Τίποτα όμως από αυτά δεν φαίνεται να μπορεί να προχωρήσει τελικά.
Το Κοινοβούλιο αναγκάστηκε να συνεδριάσει εκτάκτως χθες, 26 Μαρτίου, με μόνο σκοπό να εγκρίνει το νομοθετικό πακέτο που προτάθηκε από την Επιτροπή. Ο Πρόεδρος Σασόλι που επέδειξε το θάρρος που απαιτείται στην αρχή της κρίσης για να λάβει τα απαραίτητα προστατευτικά μέτρα και να μεταφέρει την Ολομέλεια του Μαρτίου στις Βρυξέλλες και όχι στο Στρασβούργο, παρά τις πιέσεις Μακρόν, τελικά προχώρησε άνευ λόγου στη συνεδρίαση της 26ης Μαρτίου. Για τον λόγο αυτό επέτρεψε την φυσική παρουσία όσων βουλευτών βρίσκονται στις Βρυξέλλες και επιθυμούσαν να συμμετάσχουν. Υπολογίζεται ότι περίπου 100-150 βουλευτές έχουν παραμείνει στις Βρυξέλλες, αλλά τελικά περίπου 30 τόλμησαν να εμφανιστούν στην αίθουσα. Μαζί με την Πρόεδρο Φον ντερ Λάιεν και τον Αντιπρόεδρο Σέφκοβιτς και κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας ξεκίνησε μια ζήτηση που άνοιξε και έκλεισε σε χαμηλούς τόνους.
Τέλος, το Προεδρείο του Κοινοβουλίου τροποποίησε την απόφαση του που ίσχυε από το 2004 που ρύθμιζε τον τρόπο ψηφοφορίας για να επιτρέψει ένα ιδιότυπο σύστημα ‘’televoting’’. Ειδικά ψηφοδέλτια εστάλησαν το πρωί της Πέμπτης, τα οποία οι βουλευτές έπρεπε να εκτυπώσουν και να συμπληρώσουν την επιλογή τους, να σκανάρουν ή να φωτογραφίσουν και στη συνέχεια να τα αποστείλουν από την επίσημη ηλεκτρονική διεύθυνση στο μητρώο που θα συλλέγει τις ψήφους. Το ‘’ειδικό’’ αυτό σύστημα ψηφοφορίας θα ισχύει ως τις 31 Ιουλίου 2020, εκτός αν αποφασιστεί κάτι άλλο στο ενδιάμεσο. Στις χθεσινές τηλε-ψηφοφορίες πάντως συμμετείχαν πάνω από 680 βουλευτές.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι θα πρέπει να βρεθεί άμεσα ένα σύστημα αποτελεσματικού συντονισμού και συμμετοχής, αφού εκτιμάται ότι μέχρι το Ιούλιο συνεδρίαση με φυσική παρουσία δεν πρόκειται να γίνει. Το παρόν σύστημα μάλλον εκθέτει το ΕΚ σε μια πιθανή κυβερνο-επίθεση. Εκθέτει όμως και την ‘’Ευρωπαϊκή δημοκρατία’’ ανεπανόρθωτα.
* Επιστημονικός σύμβουλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
