Ζούμε δύσκολες μέρες και ώρες. Η συμπεριφορά των γειτόνων μας Τούρκων με τη δαιδαλώδη πολιτική τους και τη μόνιμη επίδειξη δύναμης από τη μία και από την άλλη η περιπέτεια που μπήκαμε με τον περίεργο και «πανέξυπνο» ιό προσβάλλει όλον τον πλανήτη. Δύσκολα τα πράγματα! Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, φυσικά, την ευθύνη την έχει η κυβέρνηση. Αλλά όχι μόνο η κυβέρνηση. Στις δημοκρατίες η ευθύνη διαμοιράζεται αναλογικά σε όλους. Εχει πολύ μεγάλη σημασία τι λέμε δημόσια και πώς συμπεριφερόμαστε.
Οι ακραίες φωνές εκατέρωθεν για τα όσα συμβαίνουν στα σύνορα του Εβρου ούτε βοηθούν ούτε δίνουν λύσεις. Περισσότερο πανικοβάλλουν τους ήδη προβληματισμένους συμπατριώτες. Δεν θα βρεθεί λύση με το να φλυαρούμε δημόσια χωρίς να είμαστε και επαρκώς ενημερωμένοι.
Η Τουρκία δεν πρόκειται να πάει σε άλλη γεωγραφική ενότητα ούτε να αλλάξει νοοτροπία και συνήθειες. Οπως κι εμείς άλλωστε! Με το να μιλάει δημόσια ο κάθε επιπόλαιος το μόνο που καταφέρνει είναι να γίνει για λίγο η περσόνα των ημερών. Οι μεν πιστοποιούν τον πατριωτισμό τους, έχοντας βέβαια μια συγκεχυμένη εικόνα μέσα τους για την πατρίδα, και οι δε μας θυμίζουν ότι είναι ευαίσθητοι και διεθνιστές για να τους συγχαρούν οι συμφωνούντες και να πάμε όλοι ήσυχα για ύπνο! Η πατρίδα δεν είναι μόνο ο τόπος που ζούμε. Είναι κυρίως ο τρόπος που αποφασίσαμε να συνυπάρχουμε. Ας μην το ξεχνάμε. Και τα θέματα με την Τουρκία και η περιπέτεια με τη δημόσια υγεία δοκιμάζουν για άλλη μια φορά την κοινωνική συνοχή μας.
Απαιτούν απ’ όλους μας και κυρίως απ’ όσους έχουν πρόσβαση στον δημόσιο λόγο να μιλάμε αφού πρώτα σκεφτούμε. Η ευθύνη για τη δράση μας ή την αδράνειά μας αποδεικνύει κάθε φορά πόσο «ελεύθεροι» είμαστε. Διότι ελεύθερος είσαι μόνο όταν αποδεχτείς την ευθύνη για την ελευθερία σου όπως λέει και ο μεγάλος Πιραντέλο. Ψυχραιμία λοιπόν, λιγότερα λόγια, διπλή σκέψη και απομάκρυνση από την ελαφρότητα.
ΥΓ. Αυτό με τα αν μεταδίδεται ο ιός με τη μετάληψη πραγματικά με ξεπερνά! Περιμένω ουσιαστική απάντηση και θέση από την πολιτεία. Για να μην τρελαθούμε τελείως!
