Ο κορονοϊός και «Ο Πιο Αδύναμος Κρίκος»

Το γεννημένο στη Βρετανία τηλεπαιχνίδι «Ο Πιο Αδύναμος Κρίκος» ήταν ένα εμβληματικό σόου, με την έννοια ότι εισήγαγε στοιχεία που αργότερα τα μιμήθηκαν και άλλες ψυχαγωγικές εκπομπές, π.χ. ο «Βig Brother» ή ο «Μaster Chef», όπου η αρχική ομάδα αραιώνει καθώς οι ίδιοι οι παίχτες, σε κάποια φάση, ψηφίζουν ποιον συμπαίχτη τους επιθυμούν να απομακρύνουν από το παιχνίδι.

Το μυστικό της επιτυχίας εκείνου του δημοφιλούς τηλεπαιχνιδιού δεν ήταν μόνο το γενικό «κόνσεπτ», αλλά και η προσωπικότητα, το μιλιταριστικό στιλ (αυθόρμητο ή κατασκευασμένο, δεν έχει σημασία) της παρουσιάστριάς του, της Ανν Ρόμπινσον. Μαυροντυμένη, βλοσυρή, σαρκαστική: «Κάποιος από εσάς είναι ο αδύναμος κρίκος», «Κάποιος δεν θέλει να είναι στο παιχνίδι».

Στην ελληνική εκδοχή του, το τηλεπαιχνίδι πρωτοπαρουσιάστηκε προ εικοσαετίας από την Έλενα Ακρίτα, που επίσης το έπαιζε σούπερ αυστηρή, αν και μας γεννούσε την υποψία ότι από μέσα της γελούσε και όχι χαιρέκακα. Το ίδιο σόου προβάλλεται τώρα στον ΣΚΑΪ, αλλά είναι σκιά του παλιού εαυτού του και η απήχησή του είναι πολύ μικρότερη.

Τον «Πιο Αδύναμο Κρίκο» θυμίζει η δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον σχετικά με τον κορονοϊό: «Πολλές οικογένειες θα χάσουν αγαπημένα τους πρόσωπα που θα φύγουν πριν της ώρας τους». Με άλλα λόγια, πολλοί είναι οι αδύναμοι κρίκοι που θα πεταχτούν έξω από το παιχνίδι της ζωής.

Φανταστείτε έναν δάσκαλο που, την τελευταία ημέρα πριν κλείσουν λόγω κορονοϊού τα σχολεία, λέει στους μαθητές τους: «Όταν ξαναγυρίσετε στα θρανία, πολλούς συμμαθητές σας δεν θα τους ξαναβρείτε. Αποχαιρετήστε τους τώρα όσο υπάρχει ακόμα καιρός».

Οι εκτός τηλεόρασης αδύναμοι κρίκοι δεν είναι μόνο οι ηλικιωμένοι ή όσοι έχουν χρόνιες παθήσεις αλλά και οι ταξιδιώτες και όσοι έχουν ή μάλλον είχαν πλούσια κοινωνική ζωή και πολλές επαφές με άλλους ανθρώπους. Ο φαροφύλακας μιας ακατοίκητης βραχονησίδας μάλλον δεν κινδυνεύει να θεωρηθεί ο πιο αδύναμος κρίκος. (Αφήστε που τώρα οι φάροι ανάβουν αυτόματα.)

Οι κλεισμένοι σε ελληνικά στρατόπεδα και κέντρα κράτησης πρόσφυγες συγκαταλέγονται σήμερα στους πιο αδύναμους και ανυπεράσπιστους κρίκους και ας είναι οι περισσότεροι νέοι και υγιείς. Πώς να τηρήσεις την απόσταση ασφαλείας των 2 μέτρων μέσα σε μια σκηνή όπου ζουν πέντε ή έξι άτομα; Πώς να πλύνουν τα χέρια τους όταν, σε κάποιες περιπτώσεις, μία βρύση (ή μια χημική τουαλέτα) αντιστοιχεί σε δεκάδες ή εκατοντάδες άτομα;

Αδύναμοι κρίκοι είναι οι έγκλειστοι στις φυλακές και, πάνω απ’ όλα, όσοι εργάζονται στον κλάδο της δημόσιας υγείας, νοσηλευτές, γιατροί, τραυματιοφορείς κ.ά. και οι υπάλληλοι στα σούπερ μάρκετ Όμως ο καθένας μας μπορεί να είναι «ο πιο αδύναμος κρίκος» και απλώς να μην το ξέρει.

Εκτός από τους βιολογικά αδύναμους κρίκους, υπάρχουν και οι κοινωνικά αδύναμοι κρίκοι, αυτοί που δεν ξέρουν τι είδους οικονομική και εργασιακή μπόρα θα φέρει η πανδημία στο κεφάλι τους. Και απ’ αυτό τον ιό του φόβου δεν μας προφυλάσσουν τα αντισηπτικά υγρά και η χειρουργική μάσκα. Οι φτωχοί θα γίνουν όχι μόνο φτωχότεροι, αλλά πιο ευάλωτοι, πιο εξαρτημένοι (από φιλανθρωπίες κι επιδόματα) και ίσως πιο χειραγωγήσιμοι. 

Ο τελετάρχης, ο παρουσιαστής αυτού του μακάβριου «παιχνιδιού», ο «εστεμμένος ιός» είναι αόρατος. Πλανάται στον αέρα, πηδάει σαν τον ψύλλο από επιφάνεια σε άνθρωπο, αιωρείται στα βαγόνια του μετρό, στον φωταγωγό της πολυκατοικίας ή ετοιμάζεται να σαλτάρει από το απέναντι μπαλκόνι στο δικό μας και, με μάτι αλάνθαστο, εντοπίζει τους αδύναμους κρίκους!

Αυτούς που θα αποχωρήσουν απ’ το παιχνίδι της ζωής όπως τόσο ωμά το έθεσε ο Μπόρις Τζόνσον – άτρωτος αυτός όπως και όλοι όσοι νοιάζονται για τα συμφέροντα των πιο ισχυρών κρίκων της κοινωνίας.