Βαρεθήκαμε τις σειρές, βαρεθήκαμε τη φασίνα, βαρεθήκαμε και να βαριόμαστε: Εδώ, κάποιες επιλογές για τις μέρες που έρχονται, που υπόσχονται να μας κρατήσουν σε (ερωτική, ταξική, βουκολική) εγρήγορση.
«The Platform» Ταξικό θρίλερ του Γκαλντέρ Γκαστέλου-Ουρούτια. Η ταινία που κέρδισε το Βραβείο Κοινού στο φετινό Σάντανς, στο τμήμα Midnight Madness, έχει ακριβώς αυτή την αρετή, του να ενθουσιάσει το κοινό μιας κινηματογραφικής αίθουσας που, συλλογικά, βιώνει τη στέρηση και το αίσθημα εκδίκησης. Κινηματογραφικής αίθουσας; Ας αρκεστούμε στο σαλόνι μας, για να παρακολουθήσουμε σε πρεμιέρα, στο Netflix, το ντεμπούτο του Ισπανού δημιουργού. Η ιστορία εκτυλίσσεται σ’ ένα δυστοπικό μέλλον (παρόν, να πούμε;), όπου οι άνθρωποι εγκαθίστανται οικειοθελώς στα κελιά μιας πολυώροφης φυλακής. Κάθε μέρα, από πάνω ώς κάτω, κατεβαίνει μια πλατφόρμα με κάθε φαγητό, κάθε θρεπτική λιχουδιά μπορεί κανείς να θελήσει. Σερβίρονται, ωστόσο, πρώτα όσοι κατοικούν στους πάνω ορόφους και ώσπου να φτάσει η πλατφόρμα χαμηλά, η τροφή είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Κι η εξαθλίωση πυροδοτεί την αντίδραση…
■ Με μια ρομαντική-κομεντί-και-όχι, ο Στέργιος Πάσχος έκανε το 2017 το ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους ταινία (και βραβεύτηκε στα Φεστιβάλ του Λοκάρνο και της Θεσσαλονίκης). Το «Αφτερλωβ» θα είναι διαθέσιμο, δωρεάν, στο YouTube, ως τις 20 Απριλίου για να μας κάνει παρέα. Ο Νίκος (Χάρης Φραγκούλης) καλεί τη Σοφία (Ηρώ Μπέζου), την πρώην κοπέλα του με την οποία δυσκολεύεται να δεχτεί ότι έχει χωρίσει, σ’ ένα πολυτελές σπίτι με πισίνα, για ολιγοήμερες αστικές καλοκαιρινές διακοπές, αλλά όχι αλήθεια. Στην πραγματικότητα την κλειδώνει μέσα, ώσπου να του εξηγήσει γιατί χώρισαν. Γιατί, αν δεν καταλάβει, πώς θα την ξεπεράσει; Γιατί άλλο το άφτερ κι άλλο το λωβ που διαρκεί. Δύο άνθρωποι, ένα σπίτι σφραγισμένο, έρωτας, σάχλα, τρυφερότητα κι οδύνη κεκλεισμένων των θυρών και, όχι, δεν είναι ντοκιμαντέρ! Είναι μια θαρραλέα και τολμηρή πρώτη ταινία, που δείχνει το καλύτερό της πρόσωπο στην απλότητα του χιούμορ και της τρυφερότητάς της και συστήνει έναν σκηνοθέτη με πνεύμα, γνώση, ταλέντο και αγάπη (για το σινεμά και γενικότερα).
■ Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος άρχισε να προβάλλει στο κοινό, δωρεάν, θησαυρούς από το αρχείο της: πρεμιέρα χθες, με τις «Περιπέτειες του Βιλλάρ» του Τζόζεφ Χεπ (1924). Η κάθε ταινία θα μένει online για τρία εικοσιτετράωρα. Το Σάββατο, όμως, στις 11 Απριλίου, έρχεται η «Αστέρω» του Δημήτρη Γαζιάδη, από το 1929, ένα αξεπέραστο «φουστανέλα ρομάντζο», το πρώτο στο είδος του, που γυρίστηκε στον Χελμό και το Μέγα Σπήλαιο. Πρωταγωνιστούν ο Αιμίλιος Βεάκης, η Αλίκη Θεοδωρίδου, ο Κώστα Μουσούρης κι η Ελλάδα μιας άλλης εποχής.
«Blow the Man Down» Οικογενειακές υποθέσεις των Μπρίτζετ Σάβατζ Κόουλ και Ντάνιελ Κράντι είναι από τα ωραιότερα θρίλερ που είδαμε τελευταία, αλλά μπορεί να παίζει κι η καραντίνα τον ρόλο της σ’ αυτό. Με πρεμιέρα στο Amazon Prime, η ταινία παρακολουθεί τις αδελφές Κόνολι που, πριν καλά καλά πενθήσουν τον θάνατο της μαμάς τους, ανακαλύπτουν στη θάλασσα ένα πτώμα αγνώστων στοιχείων: οι φίλοι της μαμάς τους, μαθαίνοντας την είδηση, αρχίζουν ν’ αντιδρούν με τρόπους ανεξήγητους. Πραγματική αγωνία, ντυμένη στο μαύρο χιούμορ χαμηλών τόνων και την υπερβατική διάσταση των αδελφών Κοέν, η ταινία ήταν, φέτος, υποψήφια για Independent Spirit Award.
Η καραντίνα είναι μια ιδανική περίοδος για να μάθουμε απ’ έξω ολόκληρη τη φιλμογραφία ενός-μίας σκηνοθέτη-τριας που νιώθουμε ότι έκανε σινεμά για μας. Τι καλύτερη επιλογή από την Ανιές Βαρντά, την ατίθαση της νουβέλ βαγκ, την υπέροχη, πάντα αισιόδοξη και αιχμηρά ρομαντική μεγάλη κυρία της γαλλικής δημιουργίας που έφυγε πέρσι από τη ζωή. Και τι καλύτερη αρχή από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, το «La Pointe Courte» του 1955, που προβάλλεται στο Cinobo. Η Βαρντά στήνει –μάλλον, κινεί όλο χάρη– την κάμερά της σ’ ένα γραφικό ψαροχώρι, όπου ένα ζευγάρι καταφεύγει για να ξεπεράσει την κρίση στη σχέση του. Αριστούργημα σε άσπρο – μαύρο, χωρίς να έχει περάσει μία μέρα από πάνω του.
