Τον είδα. Σε τηλεοπτικό πάνελ το βράδυ της Τετάρτης. Τον γνωστό «θαυματοποιό». Σε κανάλι απ’ αυτά που πουλάει τα «θαύματά» του: επιστολές Χριστού, απομνημονεύματα… Παναγίας, «μάνα και σιναμική και εφτά αδελφών το αίμα» από το Αγιονόρος, τίμια ξύλα και άτιμα κοντραπλακέ, παντοειδή γιατροσόφια και κομπογιαννίτικες πατέντες· μέχρι «γιατρικό» για τον κορονοϊό λανσάρισε ο αθεόφοβος…
Τον είδα, στητό και κορδωτό και καμπόσο και ξερόλα. Σαν να μην έχουν συμβεί όλα αυτά· ή να τα έκανε κάποιος άλλος, από άλλο, παράλληλο σύμπαν. Σαν να μην έχει πουλήσει, αυτός ο τηλεοπτικός ντίλερ, ως και (σχεδόν κυριολεκτικά…) της Παναγίας τα μάτια.
Τον είδα να φθέγγεται αυστηρά υπέρ των αυστηρών μέτρων περιορισμού, και μάλιστα να υπερθεματίζει: να τα θέλει ακόμα πιο αυστηρά. Και πάνε στο διάολο τα… αγιασμένα ιαματικά προϊόντα του. Ούτε αυτός τα… ενεθυμήθη· τώρα που πεθαίνει κόσμος. Ούτε τις έτερος των συνομιλητών του· τουλάχιστον, όσο μέρος της εκπομπής (άντεξα και) παρακολούθησα, μόνο και μόνο για να δω ίσαμε πού μπορεί να φτάσει το θράσος και η αναίδεια ενός (κάποιου) ανθρώπου. Οταν κατάλαβα ότι και η αναίδεια, όπως και η βλακεία και το σύμπαν, είναι και αυτή αμέτρητη, άλλαξα κανάλι.
Μα είναι, σας παρακαλώ, τέτοιες ώρες να βλέπουμε και ν’ ακούμε μπαρούφες; Κλεισμένοι στα σπίτια, με μόνο, οι πιο πολλοί, ιδίως οι γηραιότεροι, «παράθυρο στον κόσμο» την τηλεόραση, διψώντας για καλή, κατανοητή ενημέρωση, αλλά και για εκπομπές παίδευσης και ψυχαγωγίας, κάπου να ησυχάσει το μυαλό μας, να λουζόμαστε τον κάθε «κατεργάρη» να λέει μπούρδες; Ποιοι, επιτέλους, έχουν την ευθύνη αυτών των προσκλήσεων; Τι «αντιπαροχές» είναι αυτές; Τι θα πει βουλευτής και αρχηγός κόμματος; Αυτά είναι για τους ψηφοφόρους του. Δεν είναι για το πανελλήνιο. Αμάν
