Θραξ Πανκc και… γιούρια για τα πανηγύρια

Περιμέναμε αρκετό καιρό την κεντρική εμφάνιση των Θραξ Πανκc στην Αθήνα, στο πλαίσιο της προώθησης της νέας τους δισκογραφικής δουλειάς, που τους βρίσκει σε μία εξαιρετικά ώριμη στιγμή της πορείας τους.

Η τριάδα από τη Θράκη (διαβάστε ΕΔΩ την ενδιαφέρουσα συζήτησή μας) μας έδειξε για ακόμη μία φορά γιατί θεωρείται το επόμενο «μεγάλο όνομα» της εναλλακτικής σκηνής και η ανταπόκριση του κόσμου, ο οποίος γέμισε ασφυκτικά το Κύτταρο ήταν ένα σημαντικό μήνυμα.

Τα συστατικά τα γνωστά και απλά: «πειραγμένες» παραδοσιακές μελωδίες της Θράκης (και όχι μόνο), εξαιρετική διάθεση, πολύ καλή επικοινωνία με το κοινό.

Και το αποτέλεσμα έχουμε να πούμε μοναδικό. Πόσες φορές θα έχουμε την τύχη να δούμε μέσα σε ένα κατάμεστο Κύτταρο όλο τον κόσμο να χορεύει αγκαλιασμένος τον «Ζωναράδικο» ή τον «Ικαριώτικο»;    

Πολλά μπράβο στους Θραξ Πανκc που έχουν εξελίξει πολύ τον ήχο τους και την προσωπική τους απόδοση. Δεν είναι άλλωστε εύκολο να βγάζει τέτοιο ήχο μία τριάδα (γκάιντα, νταούλι, κιθάρα) έχοντας να διαχειριστεί δύσκολους ρυθμούς και την «αμηχανία» της απουσίας μπάσου και ντραμς. Τα παιδιά από τη Θράκη, όμως, έχουν επιλέξει να μείνουν με αυτή τη σύνθεση και να τη βελτιώσουν ακόμη περισσότερο. Είναι λίγο πιο ψυχεδελικοί στις συναυλίες τους, χωρίς, φυσικά, να αφήνουν πίσω την punk αισθητική και την πανηγυριώτικη ατμόσφαιρα που αναδεικνύεται από τα τραγούδια και τους στίχους.

Καταφέρνουν, πάντως, πολύ εύκολα να ξεσηκώσουν το κοινό, ιδιαίτερα με την θετική ενέργεια που βγάζουν και οι ίδιοι επί σκηνής.

Από μία καθ’ όλα εξαιρετική βραδιά εάν πρέπει να ξεχωρίσουμε κάποιες στιγμές αυτές ήταν: Βασιλικούδα, Ψες είδια, Αυγερινός, Μαργούδι, φυσικά, το Γιούρια κι ένας εντυπωσιακός Ικαριώτικος.

Και αυτό το μικρό «overdose» ηλεκτρισμένης παράδοσης που πήραμε αυτή την εβδομάδα (μαζί με τη χθεσινή εμφάνιση των VIC) μας κάνει να αναρωτιόμαστε:

Μήπως, είμαστε, τελικά κυριολεκτικά για τα πανηγύρια (με την καλή έννοια); 

Μήπως, η εναλλακτική αυτή προσέγγιση της δημοτικής μουσικής που επιχειρούν αρκετές μπάντες τα τελευταία χρόνια ήρθε για να επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με την παράδοση η οποία έχει τόσο δηλητηριαστεί έπειτα από δεκαετίες κιτς και εθνικιστικά χρωματισμένης προβολής και εκμετάλλευσης;