Η προχθεσινή νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης επί της Μπαρτσελόνα με 2-0 στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό τρίποντο.
Κατ’ αρχάς, την έφερε ξανά στην κορυφή της Πριμέρα Ντιβισιόν. Η απόστασή της από τους –πλέον δεύτερους- «μπλαουγράνα» είναι ένας βαθμός, όμως ουσιαστικά μετράει ως δυο, καθώς έχει το goal average απέναντι στους Καταλανούς σε περίπτωση τελικής ισοβαθμίας (0-0 στη Βαρκελώνη, 2-0 υπέρ της στη Μαδρίτη).
Κατά δεύτερο λόγο, ο νέος μήνας έβαλε τέλος σε έναν μετριότατο Φεβρουάριο, στη διάρκεια του οποίου η Ρεάλ Μαδρίτης είχε μόνο μία νίκη σε 5 αγώνες, αποκλείστηκε από το Κύπελλο, έχασε την πρωτοπορία στο πρωτάθλημα και έχει δυναμιτίσει τις ελπίδες της για συνέχεια στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Το μεγαλύτερο όμως όφελος για τους «μερένγκες» είναι ψυχολογικό. Η φετινή ομάδα έχει αγωνιστικά προβλήματα και ελλείψεις λόγω τραυματισμών, ενώ δεν έχει ακόμα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του γκολ –κάτι ιδιαίτερα εμφανές στο πρώτο ημίχρονο του κυριακάτικου αγώνα. Ηταν ευάλωτη στις επιθέσεις της Μπαρτσελόνα και χρειάστηκαν οι επεμβάσεις του εξαιρετικού Κουρτουά για να την κρατήσουν στο παιχνίδι. Δεν είχε άδικο ο Πικέ όταν μίλησε για τη «χειρότερη Ρεάλ που θυμάται σε clásico», όταν αναφέρθηκε στο πρώτο ημίχρονο. Επίσης, όσες φορές ο κεφάτος Βινίσιους έφτανε στην περιοχή, δεν υπήρχε το σίγουρο γκολ του παίκτη-αναφορά. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο βρισκόταν στην εξέδρα του «Σαντιάγο Μπερναμπέου» και παίζει πλέον για τη Γιουβέντους…
Ομως στο β′ μέρος η Ρεάλ μπήκε για να πιέσει ψηλά και μεταμορφώθηκε. Ουσιαστικά έπαιξε το μοναδικό στιλ παιχνιδιού που φέτος μπορεί να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση: πίεση ψηλά, η μπάλα στον μετρονόμο Κρόος, κατεβασιές από τα πλάγια και εκτέλεση.
Επιπλέον κέρδος, οι δυο σκόρερς. Χρειαζόταν ο Βινίσιους ένα τέτοιο ματς και ένα τέτοιο γκολ, το οποίο διευκολύνθηκε και από την υπεροψία του Πικέ: ο Ισπανός τού άφησε χώρο γιατί θεώρησε ότι ο Βραζιλιάνος θα αποδειχθεί ξανά «χασογκόλης» και τελικά η μπάλα έφυγε από τον ίδιο προς τα δίχτυα. Οσο για τον Μαριάνο Ντίας; Στα πρώτα 30 δευτερόλεπτα συμμετοχής στη φετινή Λίγκα, πέτυχε ένα γκολ που θα το θυμάται για καιρό. Ισως να αποτελέσει και το εφαλτήριο για μεγαλύτερη συμμετοχή, ίσως αποδειχθεί λύση ολκής στο πρόβλημα στο σκοράρισμα.
Από την άλλη, μια Μπαρτσελόνα που πήγε από τα πολλά στα λίγα. Εκανε ευκαιρίες στο πρώτο ημίχρονο, έφθασε με αξιώσεις στην περιοχή, αλλά έπεσε πάνω στον Κουρτουά. Ο Λιονέλ Μέσι δεν βρισκόταν στο 100% -μάλιστα κατά την άφιξη στο γήπεδο χώλαινε ελαφρά- και όσο περνούσε η ώρα το πάσινγκ γκέιμ των Καταλανών γινόταν ανούσιο. Ο Ντε Γιονγκ εξαφανισμένος, ο Βιδάλ με τη συνήθη ενέργεια, αλλά χωρίς εξοικείωση στον νέο του ρόλο στα δεξιά, και μια ομάδα με μικρό ρόστερ, χωρίς ουσιαστικά εξτρέμ. Μετά το ημίχρονο εμφανίστηκε άτονη, χωρίς δυνάμεις και η Ρεάλ Μαδρίτης βρήκε την ευκαιρία να χτυπήσει. Ο Τερ-Στέγκεν έσωσε –ως εκ θαύματος- το σουτ του Ισκο, όμως δεν κατάφερε να σταματήσει μια ήττα που με το πέρασμα των λεπτών έδειχνε αναπόφευκτη.
Το πρωτάθλημα βέβαια δεν έχει τελειώσει. Αμφότερες οι διεκδικήτριες του τίτλου έχουν τόσα αδύναμα σημεία που κάλλιστα οι αντίπαλοί τους μπορούν να κάνουν ζημιές. Ομως αυτή τη στιγμή, το momentum το έχει η Ρεάλ Μαδρίτης. Η Μπαρτσελόνα έτσι κι αλλιώς έχει προβλήματα εσωτερικά που ούτε μια νίκη προχθές θα τα εξαφάνιζε…
