ΓΣΕΕ: Πάμε ή δεν ΠΑΜΕ για συνέδριο;

Η τρίτη απόπειρα για τη διεξαγωγή του συνεδρίου της ΓΣΕΕ θα γίνει στις 25 Φεβρουαρίου στην Αθήνα. Η δυσκολία να προσδιοριστεί η τοποθεσία αποκαλύπτει την αδυναμία να απαντηθεί με βεβαιότητα το ερώτημα για το εάν αυτή τη φορά θα μπορέσουν όλοι οι σύνεδροι να εκλέξουν τα νέα όργανα διοίκησης χωρίς φασαρίες και βίαιες ενέργειες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, την ομαλή διεξαγωγή του συνεδρίου φαίνεται να εγγυάται η παρουσία του ίδιου του πρωθυπουργού σε αυτό καθώς και της προέδρου του ΚΙΝ.ΑΛΛ., η οποία φέρεται να μην έχει αρνηθεί τη σχετική πρόσκληση. Ομως η ίδια ή ύπαρξη και λειτουργία της ΓΣΕΕ δεν εξαρτάται ούτε από τον πρωθυπουργό, ούτε από τους πολιτικούς αρχηγούς, αλλά από τις παρατάξεις και τα πρόσωπα που εγγυώνται όλα αυτά τα χρόνια την ενότητα της ΓΣΕΕ και την ιστορική της ιδιαιτερότητα, που την κάνει να διαφέρει από τις συνομοσπονδίες άλλων ευρωπαϊκών κρατών.

Κι αυτή δεν είναι άλλη από την οργανωτική της δυνατότητα να εκφράζονται μέσα από μία οργανωτική μορφή όλες οι συνδικαλιστικές δυνάμεις, επιβάλλοντας όχι μόνο ρήξεις αλλά και συνθέσεις. Θα συντηρήσει το συνδικαλιστικό κίνημα την πανευρωπαϊκή μοναδικότητα της μίας και ενιαίας ΓΣΕΕ; Kι αν ναι, πώς θα αρθούν τα εμπόδια που ματαιώνουν το συνέδριό της; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα ζητήσαμε από τέσσερις κομβικούς συνδικαλιστές που εκφράζουν και τα τέσσερα βασικά πολιτικο-συνδικαλιστικά ρεύματα να εκθέσουν τη γνώμη τους στο «γιατί αντιδρά το ΠΑΜΕ, επικαλούμενο νοθεία 53 αντιπροσώπων, στη διεξαγωγή του συνεδρίου και τι πρέπει να γίνει για να ξεπεραστεί το πρόβλημα».

 Γράφουν στην «Εφ. Συν.» οι: Γ. Παναγόπουλος, Ν. Κιουτσούκης, Γ. Πέρρος , Θ. Βασιλόπουλος.