Ευθύνες στο υπουργείο Εργασίας επιρρίπτει, σύμφωνα με πληροφορίες, η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημόσιων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ) για τις καθυστερήσεις στη διαδικασία επιτροπείας των ανήλικων προσφύγων. Ως εκ τούτου αναβάλλει την έγκριση της απόφασής της για την ανάθεση της επιτροπείας σε ΜΚΟ στο πλαίσιο ενός μεταβατικού σταδίου.
Η πληροφορία επιβεβαιώνει, μεταξύ άλλων, κι αυτό που πολλοί γνωρίζουν στον 8ο όροφο του υπουργείου Εργασίας, αλλά ουδείς τολμά να παραδεχτεί δημοσίως: Η συνεχής σύγκρουση της αρμόδιας υφυπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου με τον επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), Βαλάντη Παπαθανασίου, στον οποίο συνεχίζει να επιρρίπτει τις ευθύνες για την καθυστέρηση, την ίδια στιγμή που το Κέντρο παραμένει χωρίς υπαλλήλους σε βασικούς τομείς του (το Τμήμα Διαχείρισης Κρίσης λειτουργεί με 1 υπάλληλο!) προκαλεί αδιέξοδο.
Εξιλαστήριο
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία προκήρυξη για υπαλλήλους σε τομείς Πρόνοιας, το ΕΚΚΑ εξαιρέθηκε από την τοποθέτηση προσωπικού. Γεγονός το οποίο, σύμφωνα με καλά πληροφορημένους παράγοντες, βοηθά στην προετοιμασία του εξιλαστήριου θύματος για τις καθυστερήσεις σε αυτά που έχει αναλάβει η υφυπουργός αναφορικά με την επιτροπεία των προσφυγόπουλων.
Πρόκειται για εκτίμηση η οποία προέρχεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι δεν έκρυψαν την έκπληξή τους όταν, στην πρόσφατη αιφνιδιαστική επίσκεψη της κ. Μιχαηλίδου, απόντος του προέδρου, ζήτησε από το σωματείο να πάψει την υποστήριξη στο πρόσωπό του. Τι συμβαίνει; Μήπως, εν τέλει, ο πρόεδρος και το ΕΚΚΑ πληρώνουν τον θυμό, το γινάτι της υφυπουργού, γιατί δεν επελέγη άνθρωπος της αρεσκείας της στη συγκεκριμένη θέση; Κι αν ο επικεφαλής του ΕΚΚΑ αποτελεί πρόβλημα γιατί δεν τον αποπέμπει η κ. Μιχαηλίδου;
Ο κ. Παπαθανασίου ήταν αναπληρωτής διοικητής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας όταν δέχτηκε την πρόταση να αναλάβει το τιμόνι του ΕΚΚΑ. Η ανάδειξή του ήταν μια θετική έκπληξη. «Νομίσαμε ότι η επιλογή ενός ανθρώπου που είχε τοποθετηθεί σε επιτελική θέση από την προηγούμενη κυβέρνηση κάτι θετικό σημαίνει για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, κάτι αλλάζει».
Το συννεφάκι άρχισε να διαλύεται ήδη από τη δεύτερη εβδομάδα. Ανθρωποι που ήταν μπροστά σε τηλεφωνικές συνομιλίες γνωρίζουν πολλούς από τους χαρακτηρισμούς που με μεγάλη ευκολία και σε κάθε ευκαιρία εκτόξευε η υφυπουργός, επιχειρώντας να μειώσει τον επικεφαλής του Κέντρου, χαρακτηρισμοί που δεν συνάδουν με το ευπρεπές προφίλ που έχει η δημόσια εικόνα της.
Κι όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ο ίδιος δήλωσε την παραίτησή του. Ηταν οι μέρες των μεγάλων πιέσεων για την επιτάχυνση των διαδικασιών για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα και την ανάθεση, σε ένα μεταβατικό στάδιο, της επιτροπείας τους. Η επιμονή του κ. Παπαθανασίου να ενημερωθεί και η ΕΑΑΔΗΣΥ, ως όφειλε εκ του νόμου, φέρεται να ήταν η καθοριστική αφορμή. Την υπεράσπιση του προέδρου ανέλαβαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι του Κέντρου με έγγραφο που κοινοποίησαν στο υπουργείο, ζητώντας να μη φύγει.
Υστερα από αυτό, το χάσμα βάθυνε. Η κ. Μιχαηλίδου τον αγνοεί συστηματικά. Τον αφήνει να περιμένει έξω από το γραφείο της, ενώ δέχεται να συνομιλήσει μόνο με τη συνεργάτιδά τους. «Μπορείτε να ζητήσετε την παραίτησή μου και θα φύγω αμέσως» αντιτείνει ο κ. Παπαθανάσης στις νέες προσβολές που εκτοξεύει. Προσβολές οι οποίες ακούγονται ακόμη πιο άσχημα μέσα από τη λαθεμένη χρήση της ελληνικής γλώσσας: «Μπορώ να σας ξυρίσω» του λέει, αντί του «μπορώ να σας καρατομήσω!»
Κανείς δεν περισσεύει
Ομως, γιατί θα έπρεπε να μας απασχολεί το γινάτι μιας υφυπουργού σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες; Διότι στη μάχη που δίνουν όλοι οι φορείς πρόνοιας και προστασίας σε αυτή τη δύσκολη περίοδο τίποτε και κανένας δεν περισσεύει.
Το ΕΚΚΑ, εκτός των άλλων, διαχειρίζεται και τέσσερις ξενώνες –καταφύγια κακοποιημένων γυναικών και θυμάτων trafficking. Ποιος τολμά να παίζει με αυτά… για ένα γινάτι;
