«Φυλετική καθαρότητα υπάρχει μόνο σε βρόμικα μυαλά». Αυτό  έρχεται στο μυαλό όταν ακούγονται οι ήχοι των Τhe Turbans, ενός συγκροτήματος που είναι από παντού και πουθενά και κουβαλάει πολλών ανθρώπων μνήμες, πατρίδες και μουσικές. Ιδρυτικά μέλη του δύο φίλοι, μισοί Ιρανοί, με σπουδαία μουσική παιδεία και ταξιδιάρα ψυχή, που γνωρίστηκαν ενώ έκαναν τον γύρο του Νεπάλ με ποδήλατο. Πλέον είναι μια πολυμελής πολυεθνική μπάντα, με μουσικούς από τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Τουρκία, το Ισραήλ και φυσικά την Αγγλία και έδρα τους το πολυπολιτισμικό Χάκνεϊ στο κεντρικό Λονδίνο Οι περισσότεροι ήταν ή παραμένουν ενεργοί και σε άλλα μουσικά σχήματα και χώρες, με επιρροές από την παράδοση της τσιγγάνικης, αρμενικής, βαλκανικής, μεσογειακής και εβραϊκής λαϊκής μουσικής.

Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει ελληνικούς στίχους, αλλά αυτό δεν έχει τόση σημασία καθώς προορίζεται για διεθνές κοινό. Υπεύθυνος για τα παράδοξα φωνητικά ο «δικός μας» Pav Mav (Παύλος Μαυροματάκης) των Balothizer, ενός δυναμικού τρίο που μπολιάζει τον κρητικό ήχο με τη φόρα του πανκ, την ταχύτητα του thrash και τον αντιφασιστικό στίχο.

«Είμαστε για τα πανηγύρια» αυτοσαρκάζονται οι Turbans, που ζουν σε πανηγυριώτικο κλίμα τουλάχιστον τους μισούς μήνες του χρόνου περιοδεύοντας από την Γκόα της Ινδίας ώς το Χονγκ Κονγκ και το ιστορικό φεστιβάλ του Glastonbury.  «Εδώ στα χίπικα, που παίζουμε τα γύφτικα» τραγουδάει ο Μαυροματάκης και ανάθεμα τι καταλαβαίνουν τα απανταχού τουριστο-φρικιά. Αν και κάτι μας λέει ότι το νόημα το πιάνουν, δεν θέλει και πολύ. «Καβαλάρηδες αιώνιοι, το κακό δεν μας ζυγώνει, φουλ τάιμ πανηγύρια, γιούφτοι χωρίς τσαντίρια». Αντε, μακάρι και στα μέρη μας…