Κρατούμενοι του Κορυδαλλού εκφράζουν την αλληλεγγύη τους σε συγκρατούμενο φοιτητή, καταγγέλλοντας την περικοπή από το Συμβούλιο της φυλακής των ημερών εκπαιδευτικής άδειας για την παρακολούθηση των μαθημάτων του στη σχολή του και για την άρνηση εισαγγελέα να τον απαλλάξει από το κόστος χρήσης του γεωποντισμού (βραχιολάκι), λόγω αποδεδειγμένης οικονομικής αδυναμίας, με αποτέλεσμα ο κρατούμενος να βρίσκεται να πρέπει να διακόψει τις σπουδές του.
Την καταγγελία δημοσιοποίησε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων που σημειώνει ότι «τα συνεχή περιστατικά περιστολής των δικαιωμάτων των κρατούμενων –δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με πολύχρονους αγώνες- στο πλαίσιο του δόγματος “νόμος και τάξη” του Υπουργείου αποδεικνύουν περίτρανα την αντίληψη των ιθυνόντων για τον νόμο και την τάξη».
Η Πρωτοβουλία εξηγεί πως «η γ.γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής από την πρώτη ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων της φρόντισε να δείξει τις προθέσεις της για την εκπαίδευση, τη μόρφωση και την επανένταξη των κρατουμένων, ανάβοντας το πράσινο φως για κάθε είδους παραβιάσεις δικαιωμάτων καθώς -κατά παράβαση του σωφρονιστικού κώδικα- μετήγαγε κρατούμενους φοιτητές στο ΙΕΚ Κορυδαλλού σε άλλες φυλακές, κομπάζοντας μάλιστα για την πάταξη της βαριάς εγκληματικότητας εντός των φυλακών.
»Ο ένας εξ αυτών ο Θέμης Δήμου υποχρεώθηκε να διεκδικήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του στην εκπαίδευση κάνοντας απεργία πείνας και θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή του. Καταγγελίες μας έρχονται επίσης και για το σχολείο στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού, όπου με διάφορες προφάσεις –προφάσεις εν αμαρτίαις- η Διοίκηση των φυλακών σε αγαστή συνεργασία με το Υπουργείο ΠΡΟΠΟ αρνούνται τη δημιουργία του με τη δικαιολογία ότι δήθεν δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος να στεγαστεί το σχολείο, παρότι οι κρατούμενες –ως επί το πλείστον αναλφάβητες- το ζητούν και παρότι έχει διοριστεί συντονιστής εκπαίδευσης.
Οι κρατούμενοι ζητούν να μάθουν από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη «για ποιο λόγο -ενώ ο νομοθέτης προβλέπει σε περίπτωση οικονομικής αδυναμίας του κρατούμενου φοιτητή το κόστος να το αναλαμβάνει το Υπουργείο και όχι ο φοιτητής κρατούμενος -για ποιο λόγο λοιπόν το Συμβούλιο παρανομεί και υποχρεώνει τους φοιτητές κρατούμενους να ζητιανεύουν δεξιά κι αριστερά για να συγκεντρώσουν τα χρήματα, έτσι ώστε να συνεχίσουν να σπουδάζουν; Τόσο πολύ πια θα επιβαρυνόταν ο κρατικός προϋπολογισμός, από τρία-τέσσερα άτομα;»
