Καθώς το σύστημα, το κράτος του και η κυβέρνησή του αποδεικνύονται για άλλη μια φορά ανίκανα και απρόθυμα να προστατέψουν την υγεία του λαού, δίνουν εντολή καραντίνας –«μένουμε σπίτι», μας λένε– γιατί είναι το μοναδικό μέσο προστασίας από την επέλαση του ιού. «Ατομική ευθύνη και συλλογική συνείδηση», λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ελα, ρε μεγάλε, από ποιο μαρξιστικό εγχειρίδιο το αντέγραψες;
Από την άλλη, όμως, επειδή οι αριστεροί και οι κομμουνιστές έχουμε σαν οδηγό σε όλη μας τη ζωή και όχι μόνο στο σήμερα τη συλλογική -ταξική- συνείδηση αλλά και την ατομική ευθύνη, πρέπει να ανιχνεύσουμε τους τρόπους και τις δράσεις που απαιτούνται σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς για να προστατέψουμε την υγεία, τη ζωή και τα δικαιώματα του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Γιατί μπορεί ο ιός να μας προσβάλει όλους, η αντιμετώπιση και η θεραπεία όμως είναι ταξικό-πολιτικό ζήτημα.
Πώς να μείνουμε σπίτι και να αφήσουμε μόνους τούς νοσοκομειακούς γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, που δίνουν ηρωικό αγώνα μέσα στα διαλυμένα νοσοκομεία με ελάχιστο προσωπικό και μέσα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα; Πώς θα απαιτήσουμε να γίνουν άμεσα πραγματικές και μόνιμες προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και προμήθεια των απαραίτητων υλικών που χρειάζονται τα νοσοκομεία;
Πώς να μείνουμε σπίτι όταν χιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν και οι εργαζόμενοι μένουν χωρίς δουλειά και εισόδημα; Πώς θα προμηθευτούν τα απαραίτητα για τη διαβίωσή τους; Από φάρμακα και μέσα προστασίας μέχρι τρόφιμα; Για άλλη μια φορά, μία κρίση του συστήματος –στον τομέα της δημόσιας υγείας αυτή τη φορά– φορτώνεται στις πλάτες των εργαζομένων. Πώς θα απαιτήσουμε να πληρωθούν άμεσα όλα τα χαμένα μεροκάματα και οι μισθοί από το υποχρεωτικό κλείσιμο ολόκληρων κλάδων της οικονομίας;
Πώς να μείνουμε σπίτι και να αφήσουμε μόνους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους που δεν παίρνουν κανένα επίδομα ανεργίας για να αντιμετωπίσουν αυτές τις δύσκολες συνθήκες; Πώς θα απαιτήσουμε να δοθεί άμεσα επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις για να ψωνίσουν τρόφιμα και για να πάνε στο φαρμακείο;
Πώς να μείνουμε σπίτι και να αφήσουμε εντελώς μόνους και τελείως απροστάτευτους δεκάδες χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες και μετανάστες, διωγμένους από τους πολέμους και τη φτώχεια που προκαλούν οι ιμπεριαλιστές και μαντρωμένους σε άθλιες συνθήκες στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Πώς θα απαιτήσουμε να διαλυθούν άμεσα όλα τα στρατόπεδα και να υπάρξει άμεση υγειονομική κάλυψή τους;
Για το σύστημα, το κράτος του και την κυβέρνησή του είναι πολύ βολικό να μείνουμε σπίτι, θεατές της δικής τους αδιέξοδης πολιτικής που φέρνει φτώχεια, εξαθλίωση, πολέμους και αρρώστιες. Ακόμη πιο βολικό θα είναι να μείνουμε σπίτι και να το βουλώσουμε κιόλας, για να συνεχίσουν απερίσπαστοι την πολιτική τους για «επιστροφή στην κανονικότητα». Γι’ αυτό και η κυβέρνηση ετοιμάζεται μέσα σε αυτό το κλίμα να φέρει στη Βουλή για ψήφιση και τον νόμο απαγόρευσης των διαδηλώσεων.
Από την άλλη, υπάρχει η εύλογη ανησυχία και η ανάγκη της προστασίας, που έχει αποτέλεσμα να αναβάλλονται πολιτικές δράσεις, συγκεντρώσεις, πορείες, συνελεύσεις και όλα τα μέσα που χρησιμοποιεί ο λαός για να οργανώσει την πάλη του, την αντίσταση και τις διεκδικήσεις του.
Σε κάθε δύσκολη περίοδο –και δεν έχει περάσει και λίγες τούτος ο λαός και όχι μόνο ο δικός μας– οι λαοί ανακαλύπτουν τρόπους και δράσεις για να αντιπαρατεθούν στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και των πολέμων. Σε μία τέτοια περίοδο βρισκόμαστε και σήμερα και οφείλουμε να «σπάσουμε το κεφάλι μας» να βρούμε τρόπους και δράσεις για να εκφραστούν οι απαιτήσεις και οι διεκδικήσεις του λαού. Καλό το Διαδίκτυο, οι αναρτήσεις και η ενημέρωση που προσφέρει, αλλά χωρίς τη ζωντανή συζήτηση και τη δράση δεν υπάρχει αποτέλεσμα.
Εχοντας μεγάλη εμπιστοσύνη στις ανεξάντλητες δυνάμεις που κρύβει μέσα του ο λαός μας –και όλοι οι λαοί– ας αρχίσουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε να οργανώνουμε την πάλη μας.
*Μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)
