Ο πρωθυπουργός αποφάσισε χθες να προχωρήσει σε έκτακτες ανακοινώσεις προς τον ελληνικό λαό αναφορικά με την πανδημία του κορονοϊού και τις συνέπειές του. Με δεδομένο ότι αυτή η πρωτοβουλία είχε προαναγγελθεί, περιμέναμε να ακούσουμε κάτι περισσότερο από αυτά που έχουν ήδη ανακοινωθεί από τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς και το υπουργείο Υγείας.
Δεν ακούσαμε τίποτε νέο. Τι νόημα έχει να επαναλαμβάνει ο πρωθυπουργός τα μέτρα πρόληψης που μέρες πριν έχουν ανακοινώσει οι αρμόδιοι; Μήπως, για παράδειγμα, θα προσέξουμε καλύτερα τους παππούδες και τις γιαγιάδες επειδή στις επαναλαμβανόμενες παραινέσεις και συστάσεις γι’ αυτό το ζήτημα προστέθηκε και αυτή του Κυρ. Μητσοτάκη;
Είναι αλήθεια ότι ο πρωθυπουργός δεν μας έκανε σοφότερους, ούτε πρόσθεσε στην ενημέρωσή μας κάτι περισσότερο για τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει η πολιτεία για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
Το μόνο νέο ήταν οι αποστάσεις που υποχρεώθηκε να λάβει απέναντι στην άκαμπτη στάση της Εκκλησίας, η οποία παρά και ενάντια σε κάθε επιστημονική τοποθέτηση δεν δίστασε -για να υπερασπιστεί τα δόγματά της- να θέσει σε τεράστιο κίνδυνο την υγεία των πιστών, διαβεβαιώνοντάς τους διά της Ιεράς Συνόδου ότι ο ιός δεν μεταδίδεται με τη θεία μετάληψη.
Ηταν λογική μια τέτοια διαφοροποίηση και έγινε αναγκαστική για τον Κυρ. Μητσοτάκη από τη στιγμή που η ακραία πτέρυγα του κόμματός του, σαφώς για λόγους ψηφοθηρίας, ξεπέρασε κάθε όριο στην υπεράσπιση των αντιεπιστημονικών αποφάσεων της Εκκλησίας.
Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η ψηφοθηρία έχει κόστος. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο έπρεπε να μπει ένα φρένο, καθώς μια πιθανή εξάπλωση του ιού που διαπιστωμένα θα προερχόταν από τον χώρο των εκκλησιών, ενδεχομένως και απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, δεν θα άφηνε αλώβητη την πολιτική επιρροή του κυβερνώντος κόμματος.
Αυτό επιχείρησε να προλάβει χθες ο Κυρ. Μητσοτάκης διαφοροποιούμενος από την Εκκλησία: τις συνέπειες που θα είχε για το κόμμα του η μέχρι τώρα ανεύθυνη αντιμετώπιση του θέματος. Εστω κι έτσι, έστω και αργά και αφού χρειάστηκε να πιεστεί επανειλημμένα από την αντιπολίτευση, καλώς έπραξε. Και αν οι χθεσινές του ανακοινώσεις είχαν μόνο αυτό ως σκοπό, καλώς έγιναν, έστω και έτσι όπως έγιναν.
