Η σύγκρουση των λυκοσυμμάχων

Οι στρατιωτικές εξελίξεις στη φλεγόμενη Ιντλίμπ έχουν «πάγωσει» προσωρινά, μετά την ευθεία προχθεσινή απειλή τού Ερντογάν ότι θα πλήξει τα συριακά στρατεύματα «όπου κι αν βρίσκονται», αν συνεχίσουν την προέλασή τους και δεν επιστρέψουν στις παλαιότερες θέσεις τους, ώς τα τέλη του μήνα: όμως ελάχιστοι πιστεύουν πως ο σουλτάνος θα κάνει πράξη τα λόγια του, αφού κάτι τέτοιο προφανώς θα οδηγούσε σε σύρραξη (και) με τη Ρωσία, για τον έλεγχο μιας επαρχίας που, όσο κι αν επιμένει η Αγκυρα, παραμένει συριακό και όχι τουρκικό έδαφος.

Αυτή η… μικρολεπτομέρεια μπορεί βέβαια να αλλάξει, αν ο Πούτιν πείσει τον «προτεζέ» του, τον Ασαντ, ότι η βόρεια Ιντλίμπ, με τους χιλιάδες εμπειροπόλεμους ισλαμιστές μαχητές και τα τρία εκατομμύρια απελπισμένους αμάχους είναι εκ προοιμίου «χαμένη υπόθεση» και πρέπει να θυσιαστεί, με αντάλλαγμα τον πλήρη έλεγχο της υπόλοιπης Συρίας: όπως ακόμη απέχουμε πολύ από ένα τέτοιο «σενάριο» και η σημερινή κατάσταση επί του πεδίου είναι τόσο μπερδεμένη, ώστε κάθε πρόβλεψη μοιάζει άκυρη πριν καν διατυπωθεί.

Πάντως, ο Εμρέ Ερσέν, ένας Τούρκος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά, που ειδικεύεται στις τουρκορωσικές σχέσεις, λέει στο AP πως οι εκατέρωθεν ενέργειες και απειλές των τελευταίων 24ώρων δεν είναι παρά «πόζες», σχεδιασμένες να βελτιώσουν τη διαπραγματευτική ισχύ των δύο παικτών, εν όψει μιας νέας, «αναπόφευκτης» όπως τη χαρακτηρίζει, συμφωνίας για την τύχη της Ιντλίμπ.

«Κανείς στην Τουρκία δεν θέλει να πυροδοτήσει μια νέα κρίση με τη Ρωσία, σαν εκείνη του 2015» (σ.σ. με την κατάρριψη ρωσικού αεροσκάφους). Αλλά και ο Πούτιν δεν φαίνεται διατεθειμένος να ανεχθεί για πολύ τους λεονταρισμούς του Τούρκου λυκο-συμμάχου του: ο εκπρόσωπος του «τσάρου» Ντμίτρι Πεσκόφ επανέλαβε χθες πως «ο συριακός στρατός στην Ιντλίμπ πολεμά την τρομοκρατία μέσα στο έδαφος της χώρας του», ενώ το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών συμπλήρωσε πως οι «προκλητικές δηλώσεις» που γίνονται από πολιτικούς (σ.σ. εννοεί τον πολεμοχαρή «γκρίζο λύκο» και κοινοβουλευτικό εταίρο του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτεσλί) στην Τουρκία σε σχέση με τα «τραγικά γεγονότα» στην Ιντλίμπ «δεν συμβάλλουν στη διευθέτηση της κρίσης», συστήνοντας… εγκράτεια!

Οπως σωστά γράφει σε ανάλυση του για το θέμα το Associated Press, Τουρκία και Ρωσία είναι ταυτόχρονα αντίπαλοι και σύμμαχοι, ανάλογα με την περιοχή της Μέσης Ανατολής όπου «συναντιούνται» ή όχι τα συμφέροντα τους!

«Τα συμφέροντά τους ευθυγραμμίζονται όσον αφορά το φυσικό αέριο και τις αγοραπωλησίες οπλικών συστημάτων, ακόμη κι όταν οι δύο χώρες βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα σε πολέμους δι’ αντιπροσώπων, όπως στη Συρία και τη Λιβύη… Και οι δύο μοιράζονται ένα κοινό συμφέρον, στο γεγονός ότι αμφότερες αψηφούν την επιρροή των ΗΠΑ στη Συρία».