Το κίνητρο παίζει τεράστιο ρόλο στο ποδόσφαιρο και η ΑΕΚ έδειξε ξεκάθαρα μέσα στο γήπεδο ότι είχε σαφώς περισσότερο ανάγκη την κατάκτηση της νίκης στο χθεσινό ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ.
Χωρίς να εμφανίζει καλύτερη εικόνα σε σχέση με το «τριφύλλι» από αμιγώς ποδοσφαιρικής πλευράς, δίχως να θέλξει με την απόδοσή της, αλλά με τον Αραούχο να πιστοποιεί την τεράστια κλάση του και με τον Παναθηναϊκό να έχει το μυαλό του στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο, ο καθένας και η καθεμιά πήραν αυτό που τους άξιζε. Ξεκάθαρα.
Το διακύβευμα για τον Παναθηναϊκό ήταν δεδομένα μικρότερο σε σχέση με την Ενωση, η οποία πριν από το ντέρμπι είχε το «πρέπει» μέσα στο «είναι» της για πολλούς λόγους και κυριότερα για να κατακτήσει τη νίκη σ’ ένα ντέρμπι μετά από δεκατρείς ανεπιτυχείς απόπειρες. Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν σε αυτό το «mood». Καλώς ή κακώς έπαιξε για να παίξει και προσπάθησε χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει πάση θυσία να παλέψει με λύσσα για να κατακτήσει ένα θετικό αποτέλεσμα. Κι όταν δεν έχεις το «μαχαίρι στα δόντια», η μοίρα δεν σε λυπάται. Ποτέ.
Από τη γνωστοποίηση της ενδεκάδας των «πράσινων» ακόμα, πριν καν ο Κροάτης διαιτητής σφυρίξει την έναρξη του ματς, φαινόταν ότι το… μυαλό του Παναθηναϊκού ήταν αλλού. Εάν συνυπολογίσει κανείς ότι η συμμετοχή του στα πλέι οφ είναι καπαρωμένη και ότι την προσεχή Τετάρτη υπάρχει η καθοριστική ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ, δεν χρειαζόταν μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί το γιατί ο οιοσδήποτε.
Το εκτεταμένο ροτέισον του Γιώργου Δώνη στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού άλλωστε, εμπεριείχε την «προστασία» κομβικών παικτών της ομάδας του όπως ο Δημήτρης Κουρμπέλης που δεν έπαιξε καθόλου, ο Γκίας Ζαχίντ και ο Φεντερίκο Μακέντα που μπήκαν αμφότεροι ως αλλαγή στο ματς στο 60΄ κι ο Ντομινίκ Νάγκι που εισήλθε στο γήπεδο στο 65΄. Σε αυτούς τους τέσσερις προσθέστε και την απουσία, λόγω καρτών, του Ινσούα. Φτάνουμε στους πέντε παίκτες, άπαντες άκρως καθοριστικοί για το «τριφύλλι», που ήταν στον πάγκο ή την εξέδρα.
Οι δε αλλαγές του προπονητή του Παναθηναϊκού έγιναν (κυριολεκτικά) με το ρολόι, προκειμένου να μοιράσει τον χρόνο στους επιβαρυμένους παίκτες που επιθυμεί να τους έχει «φρέσκους» στη ρεβάνς της Τετάρτης. Δεν μπήκε τυχαία ο Νάγκι αντί του Χατζηγιοβάνη στο συγκεκριμένο λεπτό, ούτε ο Ζαχίντ αντί του Μπουζούκη. Ακόμα κι έτσι βέβαια, το «τριφύλλι» θα μπορούσε να διεκδικήσει κάτι περισσότερο. Δεν θα ήταν δίκαιο με βάση το κίνητρο και τη θέληση των δύο ομάδων στο χορτάρι, αλλά δεν ήταν και τόσο μακριά με βάση το ποδοσφαιρικό επίπεδο των αντιπάλων και την εικόνα τους στις βασικές αρχές του παιχνιδιού.
Η κατοχή της μπάλας (32%-68%) και οι τελικές προς την εστία (3-4) ήταν υπέρ των «πράσινων», αλλά τα νούμερα δεν καταδεικνύουν και δεν αποτυπώνουν ούτε την κλάση (βλέπε Αραούχο) ούτε το πάθος.
