Ανάμνηση σοφίας και νεύματα προτροπής…

Δεν σας κρύβουμε πως σκεφθήκαμε… ιδιοτελώς! Την προηγούμενη Τετάρτη ήταν η επέτειος γέννησης του Τσέζαρε Μαλντίνι το 1932, εκ των παικτών-θρύλων του ιταλικού ποδοσφαίρου, ειδικότερα της Μίλαν. Υποθέσαμε –και αποδείχθηκε πως είχαμε δίκιο– ότι το πολλά υποσχόμενο πριγκιπόπουλο της οικογένειας που είναι… συνώνυμη της ομάδας από τον Βορρά της Ιταλίας θα μπορούσε, πιο εύκολα από άλλες… κοινές ημερομηνίες, να μας πει δυο λόγια, παρά το πρωτόκολλο επικοινωνίας που υπαγορεύει η οικογένεια των «ροσονέρι». Να μας μιλήσει βεβαίως για τον εμβληματικό παππού του και τον πατέρα του, επίσης σημαντικό στέλεχός της, Πάολο, αλλά και το νεανικό όνειρό του που καλπάζει! Πετύχαμε διάνα. Ο 19χρονος Ντάνιελ Μαλντίνι μάς καλοδέχθηκε. Γιος του, 51χρονου πλέον, Πάολο Μαλντίνι και της ελκυστικής Αντριάνα Φόσε από τη Βενεζουέλα, άλλοτε «τοπ μόντελ -ιέρεια της μόδας», όπως είχαν καθορίσει την παρουσία της οι Ιταλοί που ξέρουν από μόδα.

Εκανε την πρώτη εμφάνισή του την προηγούμενη εβδομάδα με το «98» στην πλάτη… Κι ας μην ήταν ιδανική (το αντίθετο!) η ατμόσφαιρα στο γήπεδο… Ο εκνευρισμός περίσσευε για το διαφαινόμενο στραβοπάτημα (ένα ακόμη στην εποχή μας που δεν έχει παρά ελάχιστη σχέση με την παντοκρατορία που επέβαλε η Μίλαν στις εποχές του παππού και του πατέρα!)… Το αποτέλεσμα ήταν 1-1 απέναντι στη Βερόνα και στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων ο εγγονός και γιος Ντάνιελ Μαλντίνι έλαβε εντολή να μπει αλλαγή και να γράψει ιστορία! Εγινε ο πρώτος γεννημένος στον αιώνα μας παίκτης που φόρεσε τη φανέλα της Μίλαν σε παιχνίδι πρωταθλήματος.

Από τη θύρα των επισήμων ο πατέρας Πάολο, μόλις κατάλαβε πως ο γιος βρίσκεται καθ’ οδόν προς τον αγωνιστικό χώρο, σηκώθηκε όρθιος και έκανε νεύματα προτροπής προς τον Ντάνιελ, μέλος της τρίτης γενιάς Μαλντίνι στην ενδεκάδα. Η αγωνιστική ταπεινότητα της Μίλαν την ίδια ημέρα και το χρονικό σημείο του παιχνιδιού δεν επέτρεψαν, έστω και… υποτυπώδες τελετουργικό, έστω αναφορά από τα μεγάφωνα που αναπόφευκτα θα γεννούσε χειροκρότημα των θεατών. Λίγες ημέρες μετά (5 Φεβρουαρίου), το βάπτισμα του πυρός συνόδευσε η επέτειος γέννησης του παππού Τσέζαρε Μαλντίνι με τη 12χρονη (1954-1966) παρουσία στην Μίλαν, κατόχου τεσσάρων Πρωταθλημάτων και ενός Κυπέλλου πρωταθλητριών (1963). Δεν… θυμίσαμε ελληνική τηλεόραση, δηλαδή δεν τον ρωτήσαμε «Τι ένιωθε ο παππούς που σε έβλεπε από ψηλά;» κι άλλα τέτοια γραφικά, αλλά προτιμήσαμε να τον ρωτήσουμε πώς –επιθετικός μέσος ο μικρός– αισθάνεται που ξέφυγε από τους αμυντικούς προσανατολισμούς παππού και πατέρα:

«Είναι ξεχωριστή μέρα. ο παππούς μου μου έλεγε στα πρώτα βήματά μου ώς την εφηβεία σοφά λόγια για το ποδόσφαιρο, για τα όνειρά μου. Κρατώ τα λόγια του σαν θησαυρό μέσα μου, επειδή συχνά όσα μου είπε τα βρίσκω μπροστά μου. Αμυντικοί παππούς και πατέρας, δημιουργός φάσεων εγώ, αλλά όπως παίζεται το ποδόσφαιρο στις μέρες μας, διαφορετικά από τις δικές τους εποχές, θα υποχρεωθώ κι εγώ να αμύνομαι. Η μπάλα σήμερα σε θέλει να ξέρεις πολλές δουλειές. Μόνο σαν πείραγμα λέω στον πατέρα μου πως “μ’ εμένα ήρθε η ώρα η οικογένεια Μαλντίνι να σπάσει τα δεσμά της άμυνας και να βγει μπροστά, στην επίθεση”. Ηταν όνειρο η συμμετοχή σε παιχνίδι της Μίλαν, η ομάδα ξέρει να απαντά στις δυσκολίες και θα το κάνει πάλι τώρα. Ευχαριστώ για τις ευχές σας, τα διδάγματα του παππού και του πατέρα μου μου δείχνουν τον δρόμο. Με… γέννησαν δυο μεγάλοι παίκτες, έχω λοιπόν ευθύνες. Διάθεση για δουλειά; Υπάρχει».

Μαλντινολογία

Εκμαιεύσαμε (ακριβολογούμε· η προσπάθεια ανάκαμψης της Μίλαν δεν επιτρέπει πολλά λόγια στα στελέχη της), με τη συνδρομή Ιταλού δημοσιογράφου, δυο λόγια του σημερινού προπονητή της, Στέφανο Πιόλι, για την –έστω παράπλευρη της τάσης επανόδου στις επιτυχίες– Μαλντινολογία των τελευταίων ημερών: «Ηταν ιδιαίτερη αίσθηση για όλους μας η πρώτη συμμετοχή του, όχι μόνο για τον Πάολο και τον ίδιο τον Ντάνιελ. Είναι ικανός και αποφασισμένος να μιμηθεί παππού και πατέρα, αυτό εκπέμπει. Του το ευχόμαστε όλοι».

Λόγω της μητέρας του είναι κάτοχος διπλής υπηκοότητας. Του προτάθηκε από τη Νότια Αμερική να παίξει στην Εθνική Βενεζουέλας· αρνήθηκε. Ηδη μετράει τρεις συμμετοχές στην Εθνική Νέων της Ιταλίας και θέμα χρόνου φαντάζει η κλήση του στην Εθνική Ανδρών.

Οσο για τον περήφανο πατέρα, με τη δική του σημαντική παράγραφο στο ιταλικό ποδόσφαιρο (24 χρόνια, 1985-2009) έπαιξε στη Μίλαν (647 συμμετοχές ως αμυντικός πέτυχε μόλις 29 γκολ) και 126 παιχνίδια (επτά γκολ) με την Εθνική, τόνισε το ίδιο βράδυ στην ιταλική τηλεόραση πως οφείλει να ηρεμήσει τη σκέψη του, χωρίς να καταργήσει τον ενθουσιασμό του, το έχει καταλάβει και μπορεί να το κάνει.

Φαίνεται πως τον υποχρεώνει να το πετύχει η ακριβή κληρονομιά που τον συνοδεύει…