Από τη μια πλευρά, περιμένουμε να δούμε αν το «Joker», με τη φόρα των 11 υποψηφιοτήτων του, απλώς θα σαρώσει όλα τα βασικά βραβεία της βραδιάς και της χρονιάς. Από την άλλη, θέλουμε να χαζέψουμε τον Τομ Χανκς (να το πούμε… ελληνική συμμετοχή;) να βρίσκεται ξανά υποψήφιος -για Β’ Ρόλο για το «A Beautiful Day in the Neighborhood»- δεκαεννέα ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία του υποψηφιότητα, το 2001 για τον «Ναυαγό».
Θέλουμε να μετρήσουμε πόσες νίκες θα έχει το Netflix, φέτος το στούντιο με τις περισσότερες υποψηφιότητες, 24 συνολικά. Να δούμε αν το «1917» θα πάει από το μονοπλάνο στο… μονοκούκι σε όλα τα τεχνικά βραβεία ή ποιο θα είναι το outsider που, τελικά, θα φέρει την ανατροπή. Αλλά, περισσότερο απ’ όλα, τη βραδιά των Οσκαρ, Κυριακή 9 προς Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου, περιμένουμε να δούμε τα παρακάτω.
▪ Η υπερ-παραγωγός.
Η Εμα Τίλιντζερ Κόσκοφ είναι, μ’ έναν τρόπο, η σημαντικότερη γυναικεία παρουσία της φετινής απονομής των Οσκαρ: παραγωγός και του «Ιρλανδού» του Μάρτιν Σκορσέζε και του «Joker» του Τοντ Φίλιπς, θα είναι πραγματική έκπληξη αν δεν έχει αφορμή να ανέβει στη σκηνή.
▪ Ο θαρραλέος.
Ο διευθυντής φωτογραφίας του «1917», Ρότζερ Ντίκινς, φυσικά μαζί με τον Σαμ Μέντες, είναι υπεύθυνος για μία από τις πιο δεξιοτεχνικά φτιαγμένες, αλλά και τις πιο συνεργατικές ταινίες της χρονιάς. Εάν κερδίσει το Οσκαρ, που είναι και το πιθανότερο, θα είναι ένα επισφράγισμα του τεράστιου ταλέντου του, αλλά και της κινηματογραφικής ομαδικότητας.
▪ Σκάρλετ Τζοχάνσον, διπλής.
Είναι για πρώτη φορά υποψήφια για Οσκαρ, αλλά σε δύο κατηγορίες, Α’ Γυναικείου για την «Ιστορία γάμου» και Β’ Γυναικείου για το «Τζότζο». Γιατί η Σκάρλετ ό,τι κάνει το κάνει στο μάξιμουμ.
▪ Ο ώριμος.
Ο Μπραντ Πιτ, φέτος, κάνει τον γύρο των βραβείων, παρέα με τον συμπρωταγωνιστή του στο «Κάποτε στο… Χόλιγουντ» του Κουέντιν Ταραντίνο, τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο – οι δυο τους μαζί, η μετενσάρκωση των χρυσών σταρ του σινεμά. Επιπλέον, ο Μπραντ είναι, πια, 56 χρόνων, έχει περάσει τα προσωπικά του σκαμπανεβάσματα, έχει ωριμάσει, ως ηθοποιός και ως περσόνα, και μοιάζει να απολαμβάνει το νέο κύρος του, μαζί του κι εμείς.
▪ Ο ακτιβιστής Χοακίν Φίνιξ.
Σαρώνει τα βραβεία ως Αρθουρ / Joker, σαρώνει και τις ακτιβιστικές δράσεις φέτος, κυρίως περιβαλλοντικής ευαισθησίας, αξιοποιώντας τη δημοσιότητά του για να ακουστεί. Χάρη σ’ αυτόν, από τις Χρυσές Σφαίρες ώς το Governor’s Ball των Οσκαρ σερβίρουν αποκλειστικά ή κυρίως vegan μενού.
▪ Το πάθος του Αντόνιο Μπαντέρας.
Είναι η Ισπανία και ο Πέδρο Αλμοδόβαρ. Μόνο εκείνος εκμαιεύει από τον Μπαντέρας τέτοιες ερμηνείες – θα μας άρεσε πολύ να τον δούμε να κερδίζει το αγαλματάκι του και να το αφιερώνει στον Πέδρο, παρότι οι πιθανότητες είναι εναντίον του.
▪ Ο θρίαμβος των «Παρασίτων».
Ο Νοτιοκορεάτης Μπονγκ Τζουν-χο μοιάζει κι ο ίδιος να απορεί με τις έξι υποψηφιότητες για Οσκαρ της ταινίας του και το hype που τη συνοδεύει στην Αμερική. Οσα κι αν κερδίσει, ο δημιουργός βρίσκεται πια σε άλλη κινηματογραφική σφαίρα.
▪ Yes, I’m talking to you.
Η ερμηνεία του Ρόμπερτ ΝτεΝίρο στον «Ιρλανδό» του Μάρτιν Σκορσέζε ήταν από μόνη της ένα διακριτικό, λεπτοδουλεμένο αριστούργημα, παθιασμένο και σοφό. Οτι δεν είναι ο ηθοποιός υποψήφιος για Οσκαρ φέτος αποτελεί σκάνδαλο. Θα περιμένουμε, ωστόσο, να τον δούμε να πηγαίνει στην τελετή και να κάθεται δίπλα στον φίλο του, Μάρτι. Ετσι κι αλλιώς, έχουν ήδη συμφωνήσει την επόμενη ταινία τους, όπου θα τους συνοδεύει κι ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο.
▪ Το ντοκιμαντέρ της χρονιάς.
Είναι το «Honeyland», από τη Βόρεια Μακεδονία, ακαταμάχητα τρυφερό, οικολογικό, πολιτικό κι ανθρώπινο. Ελπίζουμε να κερδίσει στην κατηγορία του, σε κάθε περίπτωση το περιμένουμε στις ελληνικές αίθουσες.
▪ Το πιο ταιριαστό ζευγάρι.
Η Γκρέτα Γκέργουιγκ («Μικρές κυρίες») και ο Νόα Μπόμπακ («Ιστορία γάμου»), υπέροχο ζευγάρι και στη ζωή, βλέπουν μαζί τις ταινίες τους να βρίσκονται υποψήφιες για 6 Οσκαρ η καθεμιά (άσε που και στις δύο παίζει και η Λόρα Ντερν), αλλά κανείς από τους δυο τους να μη διαγωνίζεται στην κατηγορία Σκηνοθεσίας. Τουλάχιστον δεν θα έχουν μεταξύ τους ανταγωνισμό.
