Η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου αποτελούσε αναμφίβολα ένα όνομα που ήταν ανάμεσα στα πολλά που είχαν γραφτεί και ακουστεί στα διάφορα σενάρια…
Είναι πάντως μια πρόταση που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, με την έννοια ότι είναι υπερβατική για πολλούς λόγους…
Καταρχάς, επειδή δεν πρόκειται για πολιτικό πρόσωπο αλλά για προερχόμενο από το δικαστικό χώρο. Αυτό ίσως να είναι ένα μειονέκτημα, όχι μόνο διότι η τελευταία επιλογή ανώτατου δικαστικού στην Προεδρία δεν αποδείχθηκε επιτυχημένη, (σ.σ.: του κ. Σαρτζετάκη), αλλά γιατί σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα, με ανοιχτά μια σειρά από μείζονα εθνικά ζητήματα, ίσως να ήταν προτιμότερη και πιο ασφαλής η επιλογή ενός αμιγώς πολιτικού προσώπου, με εμπειρία και πολιτική προϋπηρεσία…
Ειδικά στο διεθνές στερέωμα, η κ. Σακελλαροπούλου –πέρα των διεθνών νομικών κύκλων– είναι άγνωστη και ο βαθμός δυσκολίας για εκείνη ενισχύεται σημαντικά, σε μια έκτακτη στιγμή κατά την οποία θα χρειαστεί π.χ. να αναλάβει μια πρωτοβουλία προάσπισης των εθνικών συμφερόντων στο εξωτερικό ή να κάνει μια παρέμβαση, μια επικοινωνία με έναν ξένο ηγέτη.
Για παράδειγμα, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τον κ. Παυλόπουλο, ήταν καταλυτικές οι παρεμβάσεις του για τη στήριξη της Ελλάδας το καλοκαίρι του 2015, όπως ας πούμε οι επαφές του με τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Ολάντ και άλλους ομολόγους του…
Είναι όμως υπερβατική η επιλογή του κ. Μητσοτάκη, γιατί μάλλον τον βγάζει από τη δύσκολη θέση της τήρησης εσωκομματικών ισορροπιών, αν επρόκειτο να επιλέξει ένα πρόσωπο είτε προερχόμενο από τους κόλπους της ΝΔ είτε από τους κόλπους του ΠΑΣΟΚ, όπως ανέφεραν διάφορα σχετικά σενάρια.
Στη μία περίπτωση θα δυσαρεστούσε το γαλάζιο ακροατήριο, στη δεύτερη θα έχανε τη στήριξη από το ΚΙΝΑΛΛ. Τώρα μπορεί τουλάχιστον να δικαιολογήσει την απόφασή του και να περιορίσει τυχόν γκρίνιες ή και διαρροές και να πετύχει μια ευρύτερη στήριξη. Το δεύτερο και ο ακριβής αριθμός των ψήφων που θα λάβει μένει να φανεί την ώρα της ψηφοφορίας…
Σε αυτό ακριβώς το σημείο άλλωστε εντοπίζεται το στοιχείο του τακτικισμού του πρωθυπουργού, ο οποίος είναι ξεκάθαρο ότι “στριμώχνει” πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν είναι καθόλου εύκολο να απορρίψει την πρότασή του, αφού η κ. Σακελλαροπούλου ανήκει στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, ενώ ήταν η επιλογή της τότε κυβέρνησης για την προεδρία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Σε κάθε περίπτωση και παρά ορισμένους αστερίσκους που μπορεί να τεθούν, η διατύπωση εκ μέρους κομματικών πηγών ότι θα αποφασίσουν με όρους σοβαρότητας και θεσμικής υπευθυνότητας, εικάζω ότι γέρνει την πλάστιγγα υπέρ της μιας θετικής στάσης…
Προς υπερψήφιση φαίνεται ότι βαίνει και το Κίνημα Αλλαγής, αφού πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις που είχε θέσει με κυριότερη να μην προέρχεται από την κεντροδεξιά αλλά από την κεντροαριστερά για λόγους ισορροπίας του πολιτικού συστήματος. Συν τοις άλλοις, μια γυναίκα πρόεδρος κόμματος θα απέρριπτε την επιλογή μιας άξιας γυναίκας για την Προεδρία της Δημοκρατίας; Η λογική λέει όχι…
Έχει παράλληλα υψηλό συμβολικό η πρόταση για την κ. Σακελλαροπούλου, καθ’ ότι είναι η πρώτη γυναίκα που θα αναλάβει το ύπατο πολιτειακό αξίωμα και με τον τρόπο αυτό ο κ. Μητσοτάκης, επιχειρεί συν τοις άλλοις να εξιλεωθεί για την περιορισμένη συμμετοχή γυναικών στην κυβέρνησή του, αλλά και για τις όχι και τόσο τιμητικές δηλώσεις που έχει κάνει (έστω και άθελά του) κατά καιρούς για τις γυναίκες…
Κατά συνέπεια, έστω και δια της πλαγίας οδού και εν μέρει εκβιαστικά εξασφαλίζει μια συναίνεση και μια πλειοψηφία πέρα από τους 158 βουλευτές της ΝΔ και θα μπορεί να επιχειρηματολογεί για την επίτευξη κλίματος εθνικής ενότητας.
Και για να είμαστε ειλικρινείς, το ζήτημα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας δεν προσφέρεται για μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Οφείλει να ενώνει και να συνθέτει. Πεδίο για αντιπαραθέσεις υπάρχει άφθονο σε άλλα ζητήματα…
Από την άλλη, δε μπορεί να μην επισημανθεί η επικοινωνιακή λογική με την οποία κινήθηκε ο κ. Μητσοτάκης, επισπεύδοντας τις ανακοινώσεις σε μια ημέρα που οι εξελίξεις ήταν αρνητικές για την εικόνα της κυβέρνησής του. Υποχρεώθηκε να ανασυστήσει το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής που ο ίδιος κατάργησε, δεχόμενος πυρά και ειρωνείες, ενώ επίσης πιεστική για τον ίδιο και την κυβέρνησή του είναι η κατάσταση αναφορικά με την απουσία της Ελλάδας από τη διεθνή διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη. Η ανακοίνωση της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου για την Προεδρία μοιραία «σκέπασε» τα άλλα δύο προβληματικά γεγονότα και έστρεψε τους προβολείς αλλού.
Εν κατακλείδι, ένα ακόμη δεδομένο που δεν πρέπει να παραγνωριστεί είναι το ότι με την αναρρίχηση της κ. Σακελλαροπούλου στην προεδρία, αδειάζει η θέση του προέδρου του ΣτΕ που σημαίνει ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα έχει τη δυνατότητα να τοποθετήσει ένα πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης της…
