Ποδοσφαιρική «επαναληπτική εξέλιξη» στον Ινδικό ωκεανό

Η γεωπολιτική σύνθεση του νησιού Ρεϊνιόν στον Ινδικό ωκεανό καλεί, αν όχι υποχρεώνει, την αναζήτηση ώς την υπέρβαση. Ηδη την έκανε πράξη η ταπεινή ποδοσφαιρική ομάδα της γαλλικής αποικίας. Η Σεντ Πιερουάζ, μόνιμη πρωταθλήτρια του νησιού ανατολικά της Μαδαγασκάρης την τελευταία πενταετία, έγινε η δεύτερη ομάδα από τις αποικίες που προκρίθηκε στους «16» του Κυπέλλου (έχουν δικαίωμα συμμετοχής στον θεσμό) μετά την ομάδα από τη γαλλική Γουιάνα της Αφρικής ονόματι Λε Γκλεντάρ το 1989. Τότε, όπως και τώρα στην περίπτωση της Σεντ Πιερουάζ, οι συντροφιές με πρόσχημα το ποδόσφαιρο (δεν είναι τυχαίος ο χαρακτηρισμός όταν αναφέρεσαι σε ομάδες με καταγωγή, κοινωνικές καταβολές όπως οι δικές τους) έκαναν, πολλά υποσχόμενη για το μέλλον, αίσθηση. Ομάδα-καταφύγιο και γνωστών, συχνά διάσημων, παικτών η Σεντ Πιερουάζ, αλλά βάση της είναι το ποδοσφαιρικό όνειρο των γηγενών, θρεμμένο, όπως υπαγορεύει η λογική για νησί 865.000 μόνιμων κατοίκων, από τοπικές παραδόσεις και δοξασίες. Τι κι αν αποκλείστηκε το προηγούμενο Σάββατο από την προημιτελική φάση (0-1 στο 28’ της παράτασης) από την Επινάλ, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Επαιζε με δέκα παίκτες από το 10ο λεπτό, αλλά ο λόγος της περηφάνιας και της βάσιμης αισιοδοξίας που περισσεύουν δεν είναι αυτός.

Η Νιόρ της δεύτερης κατηγορίας ήταν το τελευταίο θύμα της «και μελλοντικά έπεται συνέχεια, έχουμε πείρα και ταλέντο που ίσως μας οδηγήσουν και σε νέες προκρίσεις». Αυτό είπε ο Μπεν Φαρντού, γνωστός μας από το πέρασμά του και από το ελληνικό πρωτάθλημα (Βέροια, Πανιώνιος, Λεβαδειακός, Ολυμπιακός). Εντοπίσαμε τα λόγια του στις γαλλικές εφημερίδες την επομένη της πρόκρισης, που «γιορτάστηκε ακόμη και με βουτιές στον Ινδικό ωκεανό από μεγάλο υψόμετρο». «Νέες προκρίσεις» λοιπόν αλλά και νέα πρόκληση να… δοκιμαστούν, από την επόμενη αγωνιστική περίοδο πλέον, οι αντοχές παικτών, συνοδών της αποστολής για τα μελλοντικά παιχνίδια στη Γαλλία. Κοντά 10.000 χιλιόμετρα απέχει το Παρίσι από το Ρεϊνιόν, αλλιώς πτήση 14,5 ωρών, ώστε να δοκιμάσουν οι τοπικές ομάδες την τύχη τους στο Κύπελλο της πατρίδας-μητέρας. Υπάρχουν τοπικό πρωτάθλημα και Κύπελλο, ποιος, αλήθεια, θα άντεχε να αναλώνεται σωματικά (και βέβαια οικονομικά) σε παρόμοιες συχνότερες υπερατλαντικές αποστολές και για παιχνίδια πρωταθλήματος. Ο Φαρντού δεν είναι ο μόνος… γνωστός μας. Στην ίδια «Σταχτοπούτα» του γαλλικού ποδοσφαίρου παίζει άλλος ένας που φόρεσε τη φανέλα του Ολυμπιακού, ο Ντμίτρι Πογέτ. Το 2015 συμφώνησε μαζί της «για πέντε παιχνίδια» και ο Τζιμπρίλ Σισέ ξεκίνησε βασικός στο πρώτο, αποχώρησε τραυματίας στο 10΄ και είπε «φεύγω» στους εμβρόντητους νησιώτες.

Παλιότερα, παίκτες της ίδιας ομάδας, επίσης στη δύση της καριέρας τους, ήταν δύο σημαντικές μορφές, ο Ζαν Πιερ Παπέν (1999-2001) αλλά και ο Καμερουνέζος Ροζέ Μιλά, κεντρική αγωνιστική φυσιογνωμία αλλά και ατραξιόν(!) με τον χορό του στο σημείο του πέναλτι στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 (Ιταλία). Μονοετής (1989-90) η δική του παρουσία στη Σεντ Πιερουάζ. Κοινή συνισταμένη της παρουσίας έμπειρων παικτών, κυρίως από το γαλλικό πρωτάθλημα, όσων επιλέγουν άλλους, αγωνιστικούς και μη, ρυθμούς ζωής στο νησί Ρεϊνιόν είναι η εκπαίδευση νέων παιδιών. «Συχνά υπάρχουν ταλέντα στα έστω υποτυπώδη τμήματα υποδομής των ομάδων του Ρεϊνιόν» ανέφερε το ρεπορτάζ του Ζακ Χαρντί, απεσταλμένου της γαλλικής τηλεόρασης μετά την πρόκριση στους «16», που σχολιάστηκε σαν… κατάκτηση Κυπέλλου.

Λόγος ύπαρξης τηλεοπτικής κάμερας από τη Γαλλία δεν είναι βέβαια, αμιγώς, η όποια ποδοσφαιρική εκπρόσωπος του νησιού αλλά οι κροίσοι ή οι διάσημοι καλλιτέχνες. Οσους, σε όλη τη διάρκεια του χρόνου(!), βρίσκεις εκεί να αλλάζουν τις κοσμικές παραστάσεις τους με την παρουσία στις εξωτικές παραλίες ή στα επίσης υποβλητικά δάση. Η πρωτεύουσα Σεντ Ντενί τηρεί αυστηρά τοπικό χρώμα χωρίς να στερεί από τους διάσημους καλεσμένους και την ευρωπαϊκή ή την αμερικανική κυρίως νότα στην παρουσία τους.

Γεννά ζωή και μακριά από τα γήπεδα

Ειδυλλιακές παραστάσεις για βετεράνους ποδοσφαιριστές; Προφανώς! Αλλά όχι μόνο. «Δύο μικροί, απ’ τα σπλάχνα της ομάδας, σε λίγο καιρό θα παίζουν στην Παρί Σεν Ζερμέν, αν όχι σε άλλη μεγάλη ομάδα της Γαλλίας ή του εξωτερικού. Η γη του νησιού γεννά ζωή», ήταν η χαρακτηριστική αναφορά τοπικού άρχοντα σε ραδιόφωνο της Γαλλίας αμέσως μετά τον αποκλεισμό της Νιόρ αλλά και -σε πείσμα του αποκλεισμού που ακολούθησε- μετά την αποτυχία συνέχισης του φετινού ονείρου.

Εμείς δεν προστρέξαμε στο έμψυχο δυναμικό των τοπικών ομάδων ώστε να εντοπίσουμε τους «μικρούς»-απόδειξη ζωής. Τα λόγια του γέννησαν πρόσφατη μνήμη εκτός ποδοσφαίρου: Πέρυσι το καλοκαίρι, σε γειτονικό της Ρεϊνιόν νησιωτικό σύμπλεγμα, επιστήμονες ανακοίνωσαν την επανεμφάνιση, «ύστερα από 136.000 χρόνια(!) εξαφάνισής του από το ζωικό βασίλειο λόγω κατακλυσμού και ύπαρξης αρπακτικών πτηνών, του πουλιού με τη λευκή λωρίδα στον λαιμό».

Οι κάτοικοι της Ρεϊνιόν διεκδικούν μέρος της αναζωογόνησης του είδους. «Το πανέμορφο πουλί το είδαμε και εδώ». Η επιστημονική θεώρηση της ίδιας επανεμφάνισης ονομάζεται «επαναληπτική εξέλιξη». Η ίδια επαναληπτική, ίσως… επαναλαμβανόμενη άρα και διαρκής, εξέλιξη όχι μόνο των ζωικών αλλά και των ποδοσφαιρικών ειδών του τόπου φαντάζει ο στόχος. Με παίκτες όπως και ο 35χρονος πλέον Φλοράν Σιναμά-Πονγκόλ, μέλος της Λίβερπουλ όταν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2005, με σημαντικό πέρασμα και από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Παίζει και εκείνος στη Σεντ Πιερουάζ…