Αν κάποιο συγγενικό ή φιλικό σας πρόσωπο αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα εξάρτησης και επιθυμεί να ζητήσει βοήθεια ή απλά να μιλήσει γι’ αυτό, μπορεί, διαβάζουμε σε ανακοίνωση του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας, να απευθύνεται στα γραφεία του προγράμματος αυτού, που λειτουργούν σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Χανιά και Σητεία. Το πρόγραμμα αυτό ανήκει στο Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ιδρύθηκε εκεί το 2001 [με τη χρηματοδότηση του υπουργείου Υγείας και τη συνεργασία του ΟΚΑΝΑ].
Βασικός στόχος του προγράμματος είναι η υποστήριξη ανθρώπων με πρόβλημα εξάρτησης από ναρκωτικά, αλκοόλ και τυχερά παιγνίδια καθώς και η υποστήριξη του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος ανθρώπων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης. Παρέχει τις υπηρεσίες δωρεάν, απευθύνεται σε ενηλίκους, είναι ανοιχτό και τα ραντεβού κλείνονται άμεσα καθώς δεν υπάρχουν λίστες αναμονής και, τέλος, δεν χορηγεί υποκατάστατα.
Εχει ενδιαφέρον ότι στο φυλλάδιο του προγράμματος περιλαμβάνεται ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «Ο καπετάν Μιχάλης», το οποίο και παραθέτω:
«Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη; Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις… γιατί δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους. Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι κι αν κάμεις, ό,τι κι αν γίνεις, ακέραιη την ευθύνη.
»Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς, αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο. Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο· και να ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δεν λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος νους δεν μπορούσε να το μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό».
Εντυπωσιάζει το απόσπασμα διότι επικαλείται τη δύναμη της πίστης και τα θαύματα που μπορεί να γεννήσει, όταν ο αφτέρουγος νους παραδίδει τα όπλα και αναγνωρίζει τα όριά του -πρέπει, άρα, συμπεραίνω, να ανακαλύψουμε τις βαθιές δυνάμεις που κρύβουμε μέσα μας και να μην απογοητευόμαστε από την κάθε μικρή ή μεγάλη δυσκολία που συναντούμε στην κάθε μέρα. Κυρίως έχει ενδιαφέρον η μέριμνα που δείχνει το πρόγραμμα για το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον των λογής εξαρτημένων. Υπάρχει ενημέρωση, σεμινάρια για το φαινόμενο της εξάρτησης, διασύνδεση με ομάδες αυτοβοήθειας-αλληλοβοήθειας· μια μύηση σε δημοκρατικές διαδικασίες, με άλλα λόγια, με έμφαση στις κοινότητες και στον ίδιο τον άνθρωπο, όχι στη χημεία και την κρατική «φροντίδα».
(Τηλ.: Θεσσαλονίκη: 2310 500478, Λάρισα: 2410 233332, Σητεία: 28430, 29620, Χανιά: 28210 23432).
