Ενα από τα σημαντικά αιτήματα της εκπαιδευτικής κοινότητας είναι η οικονομική υποστήριξη της εκπαίδευσης. Ας θυμηθούμε το αίτημα 15% για την παιδεία· το σύνθημα «Προίκα για την παιδεία κι όχι για τη Σοφία» (εννοούσαν την προίκα της τότε πριγκίπισσας Σοφίας). Ας αναφέρουμε κι άλλο ένα σύνθημα της Μεταπολίτευσης και αρκετών δεκαετιών «Λεφτά για την παιδεία και όχι για το ΝΑΤΟ».
Οι εκπαιδευτικοί, όλων των βαθμίδων, πέρα από την αύξηση του μισθού τους, ζητούν παράλληλα και την οικονομική υποστήριξη κάθε δομής της εκπαίδευσης. Εδώ περιλαμβάνονται τα σχολικά κτίρια, η δημιουργία και υποστήριξη εργαστηρίων, οι βιβλιοθήκες, οι αθλητικοί χώροι και άλλα. Το σημαντικότερο όλων είναι η πρόσληψη μονίμων εκπαιδευτικών. Κάποτε, γνωρίζουμε απ’ την ιστορία της εκπαίδευσης, δεν υπήρχαν εκπαιδευτικοί ώστε να τους προσλάβουν οι κοινότητες για τις ανάγκες των σχολείων τους. Στην εποχή μας, με πληθώρα πτυχιούχων, έχουν να πραγματοποιηθούν προσλήψεις μονίμων εκπαιδευτικών από το 2008. Δώδεκα ολόκληρα χρόνια!
Σίγουρα τα χρήματα δεν είναι το παν, είναι όμως αναγκαίος παράγοντας για την καλή λειτουργία της εκπαίδευσης. Κι ούτε το θέμα είναι συντεχνιακό. Η παροχή καλής εκπαίδευσης είναι, πρωτίστως, εθνικό θέμα. Αν οι εκπαιδευτικοί κι οι διευθυντές απασχολούνται με πόσο πετρέλαιο έχει η δεξαμενή του σχολείου, με την ανεπάρκεια της στέγασης, την έλλειψη υλικών, αλλά και αν θα τους φθάσει το δεκαπενθήμερο, τότε δεν πάμε καλά.
Κι επειδή οι μεγάλοι παιδαγωγοί κι οι ποιητές τα έχουν πει σχεδόν όλα, ας ακούσουμε τον Μίλτο Κουντουρά, ο οποίος πριν από 97 χρόνια, το 1923, είπε: «Το Κράτος εξάλλου ας θελήσει επιτέλους να σκεφτεί ότι δεν είναι επιχειρηματίας, που το σχολειό είναι απλώς μαγαζί του κι ο δάσκαλος ο υπάλληλος του μαγαζιού αυτού!» και «Τσιγκουνεύονται λίγα εκατομμύρια τη στιγμή που θα έπρεπε να δώσουν ό,τι έχουν κι ό,τι δεν έχουν για την ψυχική σωτηρία της κοινωνίας αυτής που βρωμάει από διαφθορά και τείνει προς την ολοκληρωτική αποσύνθεση!».
Τούτες τις μέρες πληροφορηθήκαμε ότι το υπουργείο Παιδείας θα χρηματοδοτήσει με 2 εκατ. ευρώ τον χρόνο, αναδρομικά από το 2019, ένα ιδιωτικό θεολογικό Κολέγιο στην Αμερική, το οποίο το εποπτεύει η Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Σε αυτό φοιτούν 150 περίπου σπουδαστές κι από αυτούς το 95% χρησιμοποιούν μετά την αποφοίτησή τους την αγγλική γλώσσα. Το κολέγιο αυτό βαρύνεται με ιστορικό οικονομικής κακοδιαχείρισης. Οι δε σπουδαστές πληρώνουν, ως δίδακτρα, πάνω από 20.000 δολάρια. Πέρα από την ενίσχυση της εκπαίδευσης στη χώρας μας, μπορεί το υπουργείο Παιδείας, αν θέλει, να υποστηρίξει τις νεοελληνικές σπουδές σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, καθώς πολλά τέτοια τμήματα είτε κλείνουν είτε υπολειτουργούν. Λεφτά για την παιδεία…
* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας
