Ο Κωνσταντίνος Λαλαούνης, πρώην πρόεδρος του οικοτροφείου «Παιδικό Σπίτι» στον Πειραιά, ο οποίος έχει καταδικαστεί για κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση αποπλάνηση και κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια και ενδοοικογενειακή βία, δικάζεται ξανά στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών.
Ο 89χρονος κατηγορούμενος, που βρίσκεται στη φυλακή από το 2016, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ποινή κάθειρξης 40 ετών, ενώ το Μικτό Ορκωτό Εφετείο του επέβαλε 28χρονη κάθειρξη. Ομως ο Αρειος Πάγος έκρινε ότι η δευτεροβάθμια απόφαση δεν είχε εμπεριστατωμένη αιτιολογία και έτσι το Εφετείο επαναλαμβάνεται και χθες έγινε η πρώτη συνεδρίασή του, με δύο πολύ σημαντικούς από τους περίπου σαράντα μάρτυρες που έχουν κληθεί να καταθέσουν: αυτούς που έφεραν την υπόθεση στις δικαστικές αίθουσες.
Πρώτος κατέθεσε ο Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού έως το 2018, στην αρμοδιότητα του οποίου ήταν να διερευνά αναφορές για παραβίαση δικαιωμάτων των παιδιών και να διαβιβάζει στην αρμόδια εισαγγελική αρχή τις υποθέσεις για τις οποίες υπήρχαν ενδείξεις για διάπραξη αδικημάτων.
Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στη φιλική σχέση που είχε με τον κατηγορούμενο από τα παιδικά τους χρόνια και προσδιόρισε στο έτος 2010 την πρώτη αναφορά που του έγινε για το συγκεκριμένο ίδρυμα από δύο πρώην εργαζόμενες στο «Παιδικό Σπίτι», τις οποίες συνάντησε σε επίσκεψή του στο Ιδρυμα «Αγιος Ανδρέας» στο Καλαμάκι. «Μου είπαν ότι εκεί γίνονται φοβερά πράγματα και ότι το ίδρυμα τους απαγορεύει την επικοινωνία με παιδιά που φρόντιζαν επί χρόνια».
Η γραπτή αναφορά
Η πολιτική αγωγή επισήμανε στον μάρτυρα ότι πρώτη φορά ενημερώθηκε για τα τεκταινόμενα στο ίδρυμα από εκπαιδευτικό το 2004 και όχι το 2010, ωστόσο ο κ. Μόσχος έκανε λόγο για προφορικές αναφορές και όχι γραπτές με τις οποίες μπορούσε να προχωρήσει βάσει νόμου.
Αυτή η γραπτή αναφορά ήρθε το 2012 από καθηγήτρια σχολείου που γειτόνευε με το ίδρυμα και η οποία ζητούσε από τον Συνήγορο του Πολίτη να διερευνήσει αν ισχύουν όσα της εκμυστηρεύτηκε ο Γ.Α., μαθητής με νοητική υστέρηση που έμενε στο «Παιδικό Σπίτι»: «Κυρία, θέλω να σας πω κάτι αλλά μην το πείτε πουθενά. Ο κύριος Λαλαούνης κάνει σ’ εμένα από πίσω ό,τι κάνουν οι άνδρες στις γυναίκες».
Μόνο τότε ο κ. Μόσχος επισκέφθηκε το οικοτροφείο μαζί με κοινωνική λειτουργό -αν και καμία επίσκεψή τους δεν ήταν απροειδοποίητη- και εισηγήθηκε την παρακολούθηση του παιδιού από παιδοψυχίατρο, από τον οποίο ζήτησε να διερευνήσει αν το παιδί έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση σε τρέχοντα χρόνο. «Μου απάντησε αρνητικά και ενημέρωσα σχετικά το σχολείο», πρόσθεσε ο μάρτυρας.
Στη συνέχεια επισκέφθηκε το εξοχικό του κ. Λαλαούνη στη Δροσιά, όπου τα παιδιά πέρναγαν τα καλοκαίρια «αντί κατασκήνωσης», όπως είπε, αν και το χαρακτήρισε μη σύνηθες. «Εκεί εισέπραξα μια έντονη σφιχτάδα, φόβο και σιωπή, δεν μπορούσα να πάρω κουβέντα από τα παιδιά, ήταν πολύ συγκρατημένα», είπε.
Το καλοκαίρι του 2012 έρχεται η δεύτερη γραπτή αναφορά που περιγράφει ότι ο Κ. Λαλαούνης εμποδίζει την επικοινωνία δύο παιδιών με τρίτους και δη με τον αδελφό τους, επιβεβαιώνοντας όσα έχουν επισημάνει από το 2010 οι πρώην εργαζόμενες στο οικοτροφείο. «Το ίδρυμα ήταν σε αυστηρό πλαίσιο, σε καθεστώς φόβου, αποκομμένο από το εξωτερικό περιβάλλον και ξεκομμένο από τρίτα μάτια», περιέγραψε ο κ. Μόσχος, ο οποίος επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο υπεύθυνο του οικοτροφείου και επέμεινε να επιτραπεί η συνάντηση των τριών αδελφών, στην οποία παρέστη και ο ίδιος.
Μαζί τους ήταν και ο Θ.Κ., εργαζόμενος στο ίδρυμα. «Μετά τον Κ. Λαλαούνη ήταν ο άνθρωπος που έβλεπε πιο συχνά τα παιδιά, ένα νέο παιδί που φαινόταν ότι αγαπάει τη δουλειά του. Παρατήρησα πόσο κοντά τους ήταν και του ζήτησα να παρατηρήσει αν υπάρχει κάτι μεμπτό από την πλευρά του Κ. Λαλαούνη, να μιλήσει με τα παιδιά και να επικοινωνήσει μαζί μου», είπε ο Γ. Μόσχος και αμέσως μετά περιέγραψε τις ασελγείς πράξεις που τα παιδιά εκμυστηρεύτηκαν στον Θ.Κ. και την απόφασή του να παραπέμψει την υπόθεση στην Εισαγγελία Αθηνών και όχι Πειραιά, όπου, όπως είπε, «η υπόθεση θα είχε πάει κατευθείαν στο αρχείο» λόγω των υψηλών διασυνδέσεων του κατηγορουμένου.
Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κοινωνιολόγος Θ.Κ. που το επίμαχο διάστημα εργαζόταν ως φροντιστής στο ίδρυμα από τις 7 το απόγευμα έως τις 8 το πρωί. Ο Θ.Κ. έκανε λόγο για ένα «μη υγιές περιβάλλον» και περιέγραψε τον κατηγορούμενο ως ένα άτομο «παλαιών αρχών, αυστηρό, συγκεντρωτικό, σκληρό στις αποφάσεις του, με αναχρονιστική συμπεριφορά. Υπήρχαν φορές που έλεγε στα παιδιά “δεν θα δεις τους γονείς σου, αυτοί σε παράτησαν”, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος ήταν άφαντο, ποτέ δεν με ρώτησε κάποιος κάτι, δεν ενδιαφέρθηκε γι’ αυτά τα παιδιά».
«Μετά τη συνάντησή μου με τον κ. Μόσχο ξεκίνησα τη συμμετοχική παρατήρηση. Προσπαθούσα να δω τι συμβαίνει. Ο Γ.Α., παιδί με αυτισμό, μου μετέφερε ότι “ο κύριος Λαλαούνης λέει ότι είμαι η κοπέλα του, με χαϊδεύει γιατί είμαι το κορίτσι του”. Μου έδειχνε πώς τον χάιδευε στα γεννητικά όργανα, πώς τον φιλούσε στον λαιμό, ότι τον τράβαγε στο ασανσέρ και πήγαιναν στο υπόγειο. Το συζήτησα και με τη μαγείρισσα του οικοτροφείου, και σε εκείνη είχε πει τα ίδια ο Γ.Α.».
Ο κοινωνιολόγος μίλησε και με τρία αδέλφια που έμεναν στο οικοτροφείο και τα οποία, όπως και ο Γ.Α., ήταν παρόντες χθες στο δικαστήριο. «Ενα από τα παιδιά, που τότε ήταν στη Γ’ Γυμνασίου, μου είπε “το έκανε και σε εμένα, αλλά τώρα που έχω μεγαλώσει τον διώχνω”. Ο αδελφός του επιβεβαίωσε τα γεγονότα, ενώ τα παιδιά μίλησαν και για παλαιότερα περιστατικά», κατέθεσε, και στην ερώτηση της έδρας «πόσα χρόνια γίνονταν αυτά;» απάντησε: «Δεκαετίες πίσω…».
Ο μάρτυρας τόνισε επανειλημμένα ότι «πρόκειται για τρία εξαιρετικά παιδιά, διαμάντια, τα οποία θαυμάζω για την ακεραιότητα του χαρακτήρα τους και το θάρρος τους, είναι απολύτως αξιόπιστα» και διευκρίνισε ότι δεν είχαν υποστεί κακοποίηση στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Αλλωστε ο κοινωνιολόγος είχε δει τον κατηγορούμενο να ανεβαίνει στον πάνω όροφο του εξοχικού του στη Δροσιά με τον Γ.Α., όταν εκείνος έφευγε με τα άλλα παιδιά στη θάλασσα, ή να μπαίνει στο ασανσέρ με κάποιο από τα παιδιά για να κατέβουν στο υπόγειο.
Από τα οκτώ παιδιά, λοιπόν, που τότε φιλοξενούσε το ίδρυμα, τα τέσσερα περιέγραφαν ασελγείς πράξεις και μάλιστα κατ’ επανάληψη και σε αυτό το πλαίσιο εντύπωση προκάλεσαν δύο από τις ερωτήσεις που έκανε η εισαγγελέας στον κοινωνιολόγο:
Εισαγγελέας: Ο Γ.Α. ένιωθε δυσφορία όποτε γινόταν αυτό;
Θ.Κ.: Προφανώς, δεν είναι κάτι ευχάριστο…
Εισαγγελέας: Ρωτήσατε τον κατηγορούμενο αν ισχύουν οι καταγγελίες των παιδιών;
Θ.Κ.: Μα τι λέτε; Θα εξαφανιζόμουν από τον χάρτη…
Τελικά, λίγες μέρες μετά τη διερεύνηση της υπόθεσης, ο κοινωνιολόγος αναγκάστηκε πράγματι να εξαφανιστεί από το οικοτροφείο αφού το Δ.Σ. του Ιδρύματος, αντί να ενδιαφερθεί για τις καταγγελίες και την τύχη των παιδιών, έδειξε την έξοδο στον κοινωνιολόγο διαμέσου του εκλιπόντος σήμερα προέδρου του, ο οποίος του είπε: «Εκεί είναι η πόρτα, ορίστε» και τον εξανάγκασε σε παραίτηση.
● Η δίκη θα συνεχιστεί στις 20 Φεβρουαρίου.
-320x213.jpg)
