Οι καθαρίστριες βγάζουν τα γάντια

Δεχόμενες μπούλινγκ από διευθυντές κάποιων σχολικών μονάδων, σε μόνιμη ανασφάλεια, χωρίς μέσα ατομικής προστασίας, με πενιχρό αντιμίσθιο, χωρίς δικαίωμα να αρρωστήσουν και να λείψουν από τη δουλειά αν δεν βρουν αντικαταστάτρια/η, οι καθαρίστριες των σχολείων όλης της χώρας κατεβαίνουν σήμερα και αύριο σε απεργία, διεκδικώντας ουσιαστικά όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Εκπρόσωποι σωματείων καθαριστριών από Θεσσαλονίκη, Μακεδονία και Θεσσαλία εξέθεσαν, χθες, σε κοινή συνέντευξη Τύπου, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, τον κατάλογο των προβλημάτων τους, με πρώτη την πρόεδρο του Σωματείου Καθαριστριών Σχολικών Κτιρίων Θεσσαλονίκης, Μαρία Κοσμίδου, που αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην περίπτωση συναδέλφισσάς της, η οποία για πέντε χρόνια λάμβανε από δύο διευθυντές του σχολείου «καθημερινά ραβασάκια» ότι δεν έχει κάνει σωστά τη δουλειά της.

Η ψυχολογική πίεση που δεχόταν σε μόνιμη βάση προκάλεσε στη γυναίκα καρδιακά προβλήματα και συνολική επιβάρυνση της υγείας της. «Μας ζητούν να βάλουμε πλάτη τώρα που οι ιώσεις είναι σε έξαρση. Και πώς να το κάνουμε; Με χλωρίνη; Ούτε ένα αντισηπτικό δεν μας δίνουν, πλην ελαχίστων δήμων. Πού είναι τα Μέσα Ατομικής Προστασίας για μας; Ζητάμε μια συνάντηση με τον υπουργό Εσωτερικών, κ. Θεοδωρικάκο, γιατί αποτύχαμε να τον δούμε τον Οκτώβριο. Είδαμε τον ΥΜΑΘ, κ. Καράογλου, στις αρχές Δεκεμβρίου, που είπε ότι θα μας βοηθήσει. Από τότε δεν είχαμε κανένα νέο του».

Για δεκαεννέα χρόνια, 9.500 καθαρίστριες/ές εργάζονται με πενιχρές αμοιβές και, όπως είπε χαρακτηριστικά η Χρύσα Μπαξεβανίδου, πρόεδρος σωματείου συμβασιούχων καθαριστριών Θεσσαλονίκης, «εμείς έχουμε μόνο υποχρεώσεις και όχι δικαιώματα. Τόσα χρόνια δουλεύουμε με αυτόν τον τρόπο πληρωμής και μέσα στην ανασφάλεια. Κάθε δήμαρχος μπορεί να μας απολύσει. Πρέπει να μας δώσουν την αξιοπρέπειά μας, τον μισθό μας, να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα και να δοθεί μια λύση, ένα τέλος στην αγωνία τόσων χρόνων».

Καθεστώς ομηρίας

«Η αγωνία μας συνεχίζεται», είπε με τη σειρά της η Φανή Τζούμα, πρόεδρος του σωματείου «Καθαρά Γάντια», καταγγέλλοντας ότι δεν τηρούνται ακόμη και οι προβλέψεις και αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, οπότε οι σχεδόν δέκα χιλιάδες καθαρίστριες «ζούμε σε καθεστώς ομηρίας και αγωνιζόμαστε να κρατήσουμε τα σχολεία καθαρά με αμοιβή 1,33 ευρώ την αίθουσα, χωρίς να υπολογίζονται οι διάδρομοι, οι αθλητικοί χώροι και τα εργαστήρια. Συνάδελφοι πηγαίνουν καθημερινά με 40 πυρετό στη δουλειά, γιατί δεν δικαιούμαστε καν αναρρωτική άδεια».

Στο πλευρό των καθαριστριών βρέθηκε χθες και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, Χάρης Κυπριανίδης, ο οποίος στιγμάτισε το γεγονός ότι οι καθαρίστριες «είναι έρμαια στις διαθέσεις του εκάστοτε αρμοδίου» και αναφέρθηκε στις δίκαιες διεκδικήσεις τους που δεν βρίσκουν καν απόκριση ακόμη και για απλά ζητήματα, αφού «η κυβέρνηση έχει μοιράσει τους ρόλους στα σχολεία. Το διευθυντικό και διδακτικό προσωπικό αναφέρονται στο υπουργείο Παιδείας, αλλά για τις καθαρίστριες είναι υπεύθυνος ο δήμος. Αν λοιπόν η καθαρίστρια έχει πρόβλημα με τη διευθύντρια, θα πάει στο υπουργείο Παιδείας; Θα απαντήσουν ότι ανήκει στον δήμο, ο οποίος με τη σειρά του απαντά ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αφού η διευθύντρια ανήκει στο υπουργείο Παιδείας».