ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Χριστίνα Πάντζου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ενας νεροχύτης γεμάτος βρόμικα πιάτα, υπολείμματα φαγητού παντού, ένα μαντίλι με σταγόνες αίματος, ένα χαλί που στεγνώνει στον ήλιο, παιδιά που διαβάζουν, καλάθια με ρούχα για σιδέρωμα… Εικόνες που παραπέμπουν στην τελετουργική ρουτίνα των δουλειών του σπιτιού, μικρές λεπτομέρειες ανάμεσα σε θολά δυσάρεστα τοπία μιας νοικοκυροσύνης που προκαλεί αποστροφή και μιας φροντίδας που γίνεται καταναγκασμός. Απλήρωτη δουλειά που στην πλειονότητά της γίνεται από γυναίκες. «Μια δουλειά σωματική, διανοητική αλλά και συναισθηματική που απαιτεί κόπο, δεξιότητα και χρόνο και ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να μην αξιολογείται όπως θα όφειλε», λέει η δημιουργός των εικόνων, Κλερ Γκάλαχερ, παρουσιάζοντας το έργο της «Η δεύτερη βάρδια», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε ως φωτογραφικό άλμπουμ στη Μεγάλη Βρετανία.

Η Βορειοϊρλανδή καλλιτέχνιδα μιλά για το έργο της αυτό ως «μια προσπάθεια να αναγνωριστούν η αξία και το πολυσύνθετο αυτής της αόρατης εργασίας και συγχρόνως ως μια έκκληση να αντισταθούμε στα καπιταλιστικά, πατριαρχικά και αισθητικά συστήματα που την αγνοούν». Και, για να γίνει πιο πειστική, παραπέμπει σε πρόσφατες στατιστικές που δείχνουν πως η απλήρωτη δουλειά του νοικοκυριού και της φροντίδας ισοδυναμεί με 63% του ΑΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας, μια πραγματικότητα που σημαίνει πως «χωρίς αυτή την άνιση, απλήρωτη και κρυφή δουλειά, το οικονομικό μας σύστημα θα κατέρρεε».

Οι φωτογραφίες της δημιουργούν σκόπιμα αυτό που η ίδια αποκαλεί «σιωπηρή ενόχληση» για ένα εξίσου σιωπηρό φαινόμενο, όπως το εξηγεί η Γκάλαχερ που εκτός από καλλιτέχνιδα είναι και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Ούλστερ: «Αυτό που διαιωνίζεται είναι μια ψευδαίσθηση ισότητας. Και η σιωπή για αυτό το θέμα. Γιατί βολεύει τον μισό πληθυσμό ο άλλος μισός να συνεχίζει να λειτουργεί σε ένα μοντέλο που διευκολύνει τη ζωή των μεν και δυσκολεύει των δε. Μπορεί να έχει υπάρξει πρόοδος, αλλά οι γυναίκες συνεχίζουν να επιβαρύνονται με αυτή την καθημερινή πραγματικότητα –βαθιά ριζωμένη σε απαξιωμένες αντιλήψεις περί θηλυκού και χρέους–, με αυτή την εξαντλητική επανάληψη και την απαξία που προκαλεί».