Η κοπή της πίτας σκάλωσε, αντί για φλουρί, σε διαμαρτυρίες

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μέγαρο Μουσικής, στην εκδήλωση για την κοπή της πίτας της Ελληνικής Επιστημονικής Ενωσης Αιολικής Ενέργειας – ΕΛΕΤΑΕΝ πραγματοποιήθηκε το Σάββατο (25/1) με πρωτοβουλία της «Συνέλευσης για την υπεράσπιση των βουνών». Οπως κατήγγειλε η Συνέλευση, «η ΕΛΕΤΑΕΝ αποτελεί το λόμπι των επενδυτών στον τομέα της αιολικής ενέργειας που με μια σειρά από ανακοινώσεις, άρθρα, εκδηλώσεις και επιστολές προς τα αρμόδια υπουργεία επιχειρεί να καθορίσει, βάσει των συμφερόντων που εξυπηρετεί, το πλαίσιο ανάπτυξης της αιολικής βιομηχανίας στην Ελλάδα».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του ρόλου της ΕΛΕΤΑΕΝ στις επενδύσεις των αιολικών αποτελεί η επιστολή της προς το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ. Στην επιστολή ζητείται να συμπεριληφθούν σε αυτό, μεταξύ άλλων, «(…) τα κηρυγμένα διατηρητέα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και τα άλλα μνημεία μείζονος σημασίας, οι οριοθετημένες αρχαιολογικές ζώνες προστασίας Α, οι περιοχές απολύτου προστασίας της φύσης, τα όρια των Υγροτόπων Διεθνούς Σημασίας (Υγρότοποι Ραμσάρ), οι πυρήνες των εθνικών δρυμών και των κηρυγμένων μνημείων της φύσης και των αισθητικών δασών, οι οικότοποι προτεραιότητας των τόπων του δικτύου Natura 2000 (…)». Δηλαδή, να γίνει επίσημη άρση οποιουδήποτε γεωχωρικού περιορισμού στην κατασκευή αιολικών εγκαταστάσεων.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το άρθρο που δημοσίευσε στον ιστότοπο energypress.gr (22/12/2019) ο Παναγιώτης Παπασταματίου, γενικός διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ, και αφορά τους «Δύο παράγοντες που απειλούν τις θετικές προοπτικές της αιολικής ενέργειας στην Ελλάδα το 2020». Σύμφωνα με τον κ. Παπασταματίου, η πρώτη μεγάλη απειλή είναι η ίδια η βιοποικιλότητα και η υπεράσπισή της εις βάρος των αιολικών επενδύσεων, καθώς η θέσπιση εκτεταμένων ζωνών αποκλεισμού για την αιολική ενέργεια, όπως οι περιοχές Natura 2000, με σκοπό την προστασία της βιοποικιλότητας, αποτελεί μια «επικίνδυνη και αντιεπιστημονική ιδέα».

Το δεύτερο ζήτημα-απειλή για τις αιολικές επενδύσεις αποτελεί, με βάση το άρθρο, ο κίνδυνος εμφάνισης λογιστικού ελλείμματος στον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ (ΕΛΑΠΕ) και η καθυστέρηση πληρωμών των παραγωγών. Εν ολίγοις, επισημαίνεται ότι η ήδη υψηλή τιμή πώλησης του ρεύματος που παράγουν οι ανεμογεννήτριες, ο υψηλός ειδικός για τις ΑΠΕ φόρος που πληρώνει μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ ο κάθε καταναλωτής (Ειδικό Τέλος Μείωσης Εκπομπών Αέριων Ρύπων) και οι λοιπές χρεωστικές και πιστωτικές συνιστώσες που διαμορφώνουν τον ΕΛΑΠΕ, δεν εξασφαλίζουν το επιθυμητό κέρδος για τον επενδυτή και θα πρέπει να ληφθούν από το κράτος επιπρόσθετα μέτρα, για επιπλέον εξασφαλισμένο κέρδος προς τις εταιρείες που επενδύουν.

«Οπως φαίνεται, το καπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης του σήμερα δεν επιτρέπει καν την υποψία ότι κάποια μέρη μπορούν να παραμείνουν παρθένα ή απάτητα και κάθε “περιβαλλοντικός περιορισμός” αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα στα κερδοφόρα πλάνα του κεφαλαίου. Κόντρα στα επενδυτικά σχέδια της ΕΛΕΤΑΕΝ, ενάντια στην εκμετάλλευση της φύσης, κάποιοι και κάποιες από εμάς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των βουνών, των ποταμών, των θαλασσών, του φυσικού πλούτου», αναφέρει η «Συνέλευση για την υπεράσπιση των βουνών».