Προσέγγιση ή αντιπαράθεση;

Αγκυρα και Βερολίνο είναι οι δύο κερδισμένοι παίκτες στην πρώτη παρτίδα της διπλωματικής σκακιέρας για τη διαχείριση της κρίσης στη Λιβύη.

Η Τουρκία του Ερντογάν είδε την εμπλοκή της στη Λιβύη να αναγνωρίζεται από όλες τις πλευρές που ήταν παρούσες στη διάσκεψη του Βερολίνου.

Από τη μεριά της η Γερμανία, τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο, κατέγραψε στίγμα και εικόνα Μεγάλης Δύναμης, η επιδιαιτησία της οποίας είναι αποδεκτή όχι μόνον από τις δύο αντίπαλες πλευρές, αλλά και από όλους τους εμπλεκόμενους και ενδιαφερόμενους.

Είναι αυτονόητο ότι το Βερολίνο επιθυμεί να διαδραματίσει βαρύνοντα αν όχι πρωτεύοντα ρόλο στη διαδικασία ελέγχου του εμπάργκο αποστολής όπλων καθώς και στην επιτήρηση της εκεχειρίας.

Σε πολύ μεγάλο βαθμό οι φιλοδοξίες του Βερολίνου για ενεργό ρόλο και παρουσία στη διεθνή προσπάθεια για σταθεροποίηση της Λιβύης εξαρτώνται από τη συνεργασία της Μόσχας, που μπορεί να θεωρείται σαν δεδομένη, και της Αγκυρας, που είναι επί του παρόντος ζητούμενη.

Πού θα δώσει προτεραιότητα ο Ερντογάν, στην κατοχύρωση ενός μονομερούς παρεμβατικού ρόλου στην πρώην Οθωμανική Επικράτεια και στο Σουνιτικό Ισλάμ ή σε μια πιο χαμηλών τόνων συνεργασία της Αγκυρας με το Βερολίνο στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, αρχής γενομένης από τη Λιβύη;

Είναι φανερό ότι η δεύτερη επιλογή είναι αυτή που διασφαλίζει τα καλώς νοούμενα ζωτικά συμφέροντα της Αγκυρας, καθώς μπορεί να καταστεί η αφετηρία της αναζήτησης μιας Ειδικής Σχέσης Τουρκίας – Ε.Ε., με σημείο αναφοράς την άμυνα και την ασφάλεια και πεδίο εφαρμογής τη διαχείριση κρίσεων.

Αν η Τουρκία του Ερντογάν είναι παρούσα στη Συρία και στη Λιβύη στο πλαίσιο μιας υπεργολαβίας που της παραχώρησε η Ρωσία του Πούτιν, η συνεργασία με το Βερολίνο στην εφαρμογή του εμπάργκο και την τήρηση της εκεχειρίας προβάλλει ως μια κοινοπραξία δύο ισότιμων εταίρων.

Εξυπακούεται ότι αν η Αγκυρα δεν δώσει ουσιαστικό ρόλο στο Βερολίνο στη Λιβύη, θα προκαλέσει την προσέγγιση της Γερμανίας με τη Γαλλία και την Ιταλία, που θα διαμορφώσουν ένα μέτωπο δυσαρεστημένων απέναντι στην παρεμβατική πολυπραγμοσύνη του Ερντογάν.