Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κρίσης στην Τουρκία και δη στο κυβερνών ισλαμοσυντηρητικό κόμμα AKP του προέδρου Ερντογάν, το οποίο φυλλορροεί από μέλη και στελέχη.
Μετά λοιπόν την -εδώ και καιρό αναμενόμενη- ανακοίνωση ίδρυσης του νέου Κόμματος του Μέλλοντος από τον πρώην πρωθυπουργό και πρώην ΥΠΕΞ, Αχμέτ Νταβούτογλου, την περασμένη Παρασκευή, αναμένεται τις προσεχείς ημέρες αντίστοιχη κίνηση από τον έτερο πάλαι ποτέ στενό συνεργάτη του Ερντογάν και πρώην υπουργό Οικονομίας, Αλί Μπαμπατζάν.
Αμφότεροι επιδιώκουν να αποτελέσουν τον βασικό εκφραστή των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του AKP -και όχι μόνον-, ψαλιδίζοντας τις εκλογικές προοπτικές αφ’ ενός του νυν κυβερνώντος κόμματος, αφ’ ετέρου του ίδιου του Ερντογάν για παραμονή στην προεδρία και μετά τις κρίσιμες κάλπες του 2023.
Αρκετοί αναλυτές χαρακτηρίζουν τόσο τον Νταβούτογλου όσο και τον Μπαμπατζάν όψιμους επικριτές του Τούρκου προέδρου – ο πρώτος καταφέρθηκε την Παρασκευή με δριμύτητα κατά του προεδρικού συστήματος, παρότι ο ίδιος το στήριξε ως βουλευτής του AKP.
Προ της επίσημης αναγγελίας ίδρυσης του, δημοσκοπήσεις έδιναν στο πολυσυλλεκτικό Κόμμα του Μέλλοντος κοντά στο 6%, κάτω από το εκλογικό όριο του 10%.
Μεγαλύτερη απειλή για τον Ερντογάν εκτιμάται ότι μπορεί να αποδειχθεί το -υπό ίδρυση- κόμμα του Μπαμπατζάν, υπό τις «ευλογίες» του πρώην προέδρου Αμπντουλάχ Γκιουλ. Προσώρας, κανείς δεν μιλά για το ενδεχόμενο συγκρότησης κοινού μετώπου…
«Υπάρχει ένα 15-20% των Τούρκων ψηφοφόρων που αναζητούν μια εναλλακτική», τονίζει στον ιστότοπο Middle East Eye ο Τζαν Σέλτσουκι, γενικός διευθυντής της εταιρείας αναλύσεων Istanbul Economics Research. «Το εάν θα τους κερδίσει το νέο κόμμα ή το [κεμαλικό, ενισχυμένο στις δημοτικές εκλογές] CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης», επισημαίνει, «μένει να φανεί».
Ερώτημα παραμένει και το πώς θα αντιδράσει Ερντογάν. Προς το παρόν, επιχειρεί να «κοντύνει» τους δύο πρώην στενούς συνεργάτες του κατηγορώντας τους για εμπλοκή σε σκάνδαλα.
Στο μεσοδιάστημα, γράφουν οι New York Times, η δημοτικότητά του έχει πέσει στο 33%, παρά τις ένθεν κακείθεν προκλήσεις, συμπαρασυρόμενη κυρίως από την κακή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας.
