Το κόστος μιας επίσκεψης

Η επίσκεψη Ερντογάν στον Λευκό Οίκο στις 13 Νοεμβρίου είναι βέβαιο ότι θα έχει υψηλότατο πολιτικό κόστος για τον Τραμπ, είτε πραγματοποιηθεί είτε όχι.

Η επίσκεψη, που είχε αναγγελθεί μαζί με το «πράσινο φως» των ΗΠΑ για την εισβολή της Τουρκίας στη βορειοανατολική Συρία, είχε σχεδιαστεί ως πανηγυρική επιβεβαίωση της επιστροφής των διμερών σχέσεων στην κανονικότητα, καθώς υπήρχαν φήμες ακόμη και για επιστροφή της Αγκυρας στο πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35.

Σήμερα, μετά την αναγνώριση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Γενοκτονίας των Αρμενίων και την επιβολή κυρώσεων, απλώς τίθεται το ερώτημα ποια εξέλιξη θα έχει μεγαλύτερο κόστος για τον Τραμπ: η πραγματοποίηση της επίσκεψης Ερντογάν ή η ματαίωσή της.

Η πολιτική Τραμπ απέναντι στην Τουρκία έχει αναδειχθεί από τους Δημοκρατικούς ως το δεύτερο μέτωπο άσκησης πίεσης στον Λευκό Οίκο, ταυτόχρονα με την εξέλιξη της διαδικασίας απαγγελίας κατηγορίας σε βάρος του προέδρου για το επίμαχο τηλεφώνημά του στον Ουκρανό ομόλογό του Ζελένσκι.

Η παρουσία Ερντογάν στην Ουάσινγκτον δεν θα προκαλέσει μόνο διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις, με απρόβλεπτες συνέπειες. Θα θέσει σε δεινή δοκιμασία τη στήριξη του Τραμπ από τη ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Γερουσία, που θεωρείται μέχρι σήμερα δεδομένο ότι θα καταψηφίσει την πρόταση για καθαίρεση του προέδρου.

Ματαίωση της επίσκεψης θα ακυρώσει για άγνωστο χρονικό διάστημα την όποια εξομάλυνση και βελτίωση στις διμερείς σχέσεις που διαμορφώθηκαν μετά το «πράσινο φως» του Τραμπ στον Ερντογάν αλλά και την πρόσφατη επίσκεψη Πενς και Πομπέο στην Αγκυρα.

Τα παραπάνω θα έχουν συνέπειες, επιπτώσεις και παρενέργειες και πέραν των διμερών σχέσεων ΗΠΑ – Τουρκίας, στο σύνολο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Οι Δημοκρατικοί, που έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, γνωρίζουν ότι σήμερα δεν υπάρχει η απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων στη Γερουσία για καθαίρεση του Τραμπ.

Ετσι, η διαμόρφωση στη Γερουσία πλειοψηφικής διακομματικής αποδοκιμασίας της πολιτικής Τραμπ απέναντι στην Τουρκία αποκτά βαρύνουσα εσωτερική πολιτική σημασία, ως μήνυμα ότι η κομματική αλληλεγγύη των Ρεπουμπλικανών στον Λευκό Οίκο δεν είναι δεδομένη.