Ταραχή από τον Τάραντα

Η ιταλική κυβέρνηση δεν καταφέρνει να βρει ούτε μια στιγμή ηρεμίας. Μετά τις ενδοκυβερνητικές έριδες, σειρά έχουν τώρα τα μεγάλα οικονομικά και εργασιακά προβλήματα.

Υστερα από έναν χρόνο από την υπερίσχυση της πρότασής της στη σχετική διαπραγμάτευση, ο ινδο-γαλλικός όμιλος Arcelor Mittal αποφάσισε να εγκαταλείψει τη διαχείριση των χαλυβουργείων Ilva, τα οποία απασχολούν πάνω από δέκα χιλιάδες εργαζομένους -στην πλειονότητά τους στον Τάραντα της Απουλίας, αλλά και σε άλλες τέσσερις πόλεις της χώρας.

Ξαφνικά, η εργοδοσία ανακοίνωσε ότι θεωρεί την επένδυση αυτή ασύμφορη. Δικαιολόγησε, δε, τη νέα στάση της με την απόφαση της κυβέρνησης του Τζουζέπε Κόντε να καταργήσει τον νόμο που προσέφερε ασπίδα ατιμωρησίας στους μάνατζερ των χαλυβουργείων τα οποία ευθύνονται για μόλυνση του περιβάλλοντος και σχετικές καταστροφές. Η όλη αυτή υπόθεση είναι κύριας σημασίας στον Τάραντα, διότι τα κρούσματα καρκίνου του πνεύμονα (εξαιτίας της μόλυνσης της ατμόσφαιρας από τα χαλυβουργεία) είναι υπερδιπλάσια από εκείνα του εθνικού μέσου όρου.

Η απειλή, όμως, της Arcelor Mittal να πετάξει στον δρόμο χιλιάδες υπαλλήλους οδήγησε την κυβερνητική συμμαχία των Πέντε Αστέρων και του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος να προσφέρει την επανακαθιέρωση της ασπίδας ατιμωρησίας και να καλέσει σε άμεσο διάλογο τον εν λόγω όμιλο.

Αλλά ούτε το βήμα αυτό ήταν αρκετό: η εταιρεία πρόσθεσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι απαιτεί την απόλυση πέντε χιλιάδων εργαζομένων. Το αίτημα θεωρείται απαράδεκτο τόσο από την κυβέρνηση όσο και, φυσικά, από τα συνδικάτα, τα οποία για σήμερα έχουν προκηρύξει απεργία.

Η υπόθεση έχει λάβει τεράστιες πολιτικές διαστάσεις, διότι το νομικό καθεστώς για την πώληση των εγκαταστάσεων της πρώην Ilva καθορίστηκε από την Κεντροαριστερά, ενώ η επιλογή του ινδο-γαλλικού ομίλου έγινε από τον πρώην υπουργό Οικονομικής Ανάπτυξης και Εργασίας, και νυν Εξωτερικών, Λουίτζι ντι Μάιο. Ο οποίος, βέβαια, είναι και αρχηγός του κινήματος Πέντε Αστέρων. Παράλληλα, οι Ιταλοί ψηφοφόροι θυμούνται καλά ότι, επί σειρά ετών, οι πεντάστεροι υπόσχονταν το κλείσιμο των παραγωγικών αυτών μονάδων, επιμένοντας ότι προέχει η υγεία και η ζωή των πολιτών.

Η όλη αυτή αρνητική εξέλιξη είναι αναμφισβήτητα αποτέλεσμα επιπόλαιων επιλογών, ενώ μία από τις ενδεχόμενες διεξόδους για την κυβέρνηση Κόντε τώρα είναι η αναζήτηση νέων αγοραστών. Προς αυτή την κατεύθυνση πιέζει και ο Ματέο Ρέντσι, πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός του νεοσύστατου κεντρώου κόμματος Ζωντανή Ιταλία. Είναι σαφές, όμως, ότι θα χρησιμοποιήσει το όπλο αυτό για να αποδείξει ότι τόσο τα Πέντε Αστέρια όσο και οι πρώην του σύντροφοι του Δημοκρατικού Κόμματος δεν είναι ικανοί να κυβερνήσουν αποτελεσματικά και να λύσουν τα βασικά προβλήματα της χώρας.

Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί αναλυτές θεωρούν πως το δεύτερο αυτό κατά σειρά κυβερνητικό πείραμα, με επικεφαλής των Τζουζέπε Κόντε, μπορεί να ολοκληρωθεί τους αμέσως επόμενους μήνες, ανοίγοντας τον δρόμο σε μια κυβέρνηση ακροδεξιών και ξενοφοβικών δυνάμεων.