Θα αναρωτιέστε τι μου ήρθε και θυμήθηκα τη «Γρανίτα από λεμόνι» (1978), μία από τις ταινίες που σημάδεψαν την εφηβεία των σημερινών 50+ από την Αμερική ώς την Ιαπωνία κι από την Αγγλία ώς την Ελλάδα, και το τραγούδι τού Bobby Vinton (1962) που ακούμε σήμερα, το οποίο συνόδευε την -πολύ φορτισμένη συναισθηματικά- τελευταία σκηνή της…
Η ταινία ήταν μια μέτρια σεξοκωμωδία που γνώρισε μεγάλη επιτυχία τόσο για την υπέροχη μουσική της όσο και επειδή έθιγε ζητήματα -κυρίως σεξουαλικά- που απασχολούσαν τους εφήβους όπου Γης και για τα οποία η πληροφόρηση εκείνη την εποχή ήταν από λιγοστή ώς ανύπαρκτη και συνήθως στρεβλή.
Στη χώρα μας έγινε αμέσως νο1 στις εισπράξεις, αφήνοντας πίσω της φιλμ όπως το «Grease» και το «Saturday night fever» που προβάλλονταν εκείνη την περίοδο. Υπήρξαν όμως έντονες αντιδράσεις από συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, καθώς οι «πιπεράτοι» διάλογοι, οι τολμηρές ερωτικές σκηνές, η σκηνή της έκτρωσης της πρωταγωνίστριας έκαναν έξαλλους πολλούς γονείς, που ζητούσαν να σταματήσει η προβολή της.
Σαράντα ένα χρόνια μετά τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν το Σαββατοκύριακο στην προβολή μιας άλλης ταινίας, του «Joker», που επίσης έχει πολύ μεγάλη απήχηση (και) στους εφήβους (για εντελώς διαφορετικούς λόγους βέβαια απ’ ό,τι η «Γρανίτα»), μάλλον επιβεβαιώνει τις υποψίες μας ότι η χρονομηχανή για ταξίδια στο παρελθόν έχει εφευρεθεί…
