«Ούτε με βροχές, ούτε με αστραπές, ποτέ δεν θα περάσουνε οι διαγραφές». Αυτό ήταν ένα από τα συνθήματα που φώναξαν, με περίσσιο πάθος, χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες από όλη την Ελλάδα, που διαδήλωσαν χθες στο κέντρο της Αθήνας, υπό καταρρακτώδη βροχή, μπουμπουνητά και βροντές, ενάντια στον επικείμενο νόμο-πλαίσιο για τα πανεπιστήμια και σε ψηφισμένα μέτρα, όπως η κατάργηση του ασύλου και η εξίσωση τίτλων κολεγίων με των ΑΕΙ.
Αν κάτι αξίζει να κρατήσουμε από τη χθεσινή πορεία, πέρα από τη μαζικότητα και τον παλμό της, ήταν η επιμονή των νεαρών διαδηλωτών, που, αν και βρεγμένοι μέχρι το μεδούλι, παρέμειναν επί ώρα στο Σύνταγμα, παρά τις ισχυρές δόσεις χημικών από τα ΜΑΤ, που ήταν παραταγμένα στα λουλουδάδικα, και την ακατάπαυστη νεροποντή. Το δεύτερο, όχι τόσο ελπιδοφόρο, είναι ότι άλλη μια φορά οι φοιτητικοί σύλλογοι διαδήλωσαν διασπασμένοι, σε δύο πορείες, με χρονική και χιλιομετρική απόσταση μεταξύ τους.
Γύρω στις 13.30, ολοκληρώθηκε μπροστά στη Βουλή η πορεία δεκάδων φοιτητικών συλλόγων που είχαν συγκεντρωθεί από το μεσημέρι στα Προπύλαια, με τις σημαίες του ΜΑΣ (Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών), που υποστηρίζεται από την ΚΝΕ.
Τους φοιτητές υποδέχτηκαν σωματεία του ΠΑΜΕ, που διαμαρτύρονταν ενάντια στον νόμο που περιορίζει την πρόσβαση των προσφύγων στο άσυλο, φωνάζοντας μαζί τους συνθήματα όπως «Κάνανε τη Μεσόγειο τάφο εργατών – Πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών» και «Δώστε λεφτά για την παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία». Πανό και συνθήματα έδιναν το στίγμα των διαδηλωτών, καλώντας σε «Ξεσηκωμό» για «Δωρεάν σπουδές με δικαιώματα – ενάντια στις πολιτικές Ε.Ε. – Κυβέρνησης Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ».
Οι διαδηλωτές του ΜΑΣ ήταν τυχεροί από την άποψη του καιρού, γλιτώνοντας την καταιγίδα, που την έφαγε όλη στις πλάτες της η δεύτερη, διπλάσια σε όγκο φοιτητική πορεία, που διήρκεσε ώς τις 15.30.
Επικεφαλής ήταν το πανό των Καταλήψεων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και ακολουθούσαν κατειλημμένες σχολές της Αθήνας (Πολυτεχνείο, Φυσικό, Μαθηματικό, Πληροφορική, Γεωπονική, ΑΣΟΕΕ, Πάντειος κ.ά.) και φοιτητικοί σύλλογοι από τη Θεσσαλονίκη, τη Φλώρινα, την Αλεξανδρούπολη, την Πάτρα, την Κρήτη και τον Βόλο, που είχαν πάρει αποφάσεις κινητοποιήσεων με το πλαίσιο της ΕΑΑΚ (Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση), που υποστηρίζεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με διακριτά μπλοκ διαδήλωσαν φοιτητικά σχήματα όπως οι Αγωνιστικές Κινήσεις, η Σπουδαστική Σοσιαλιστική Πάλη, η αναρχική φοιτητική συνέλευση «Αροδαμός», αρκετοί μαθητές και μαθήτριες.
Εκτός από την υπεράσπιση του ασύλου και της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, οι φοιτητές απαίτησαν να μη γίνει «καμία διαγραφή φοιτητών με όριο φοίτησης» και «καμία εξίσωση των πτυχίων μας με τα κολέγια».
Βρεγμένοι αλλά πεισμωμένοι, όσο δυνάμωνε η βροχή τόσο πιο αποφασιστικά διαδήλωναν με ρυθμικό βήμα και αλυσίδες, ειδικά οι μπροστάρηδες του Πολυτεχνείου, επιμένοντας «Νίκη Κεραμέως, δε βάζουμε μυαλό, το νομοσχέδιό σου θα γίνει Βατερλό».
Δεν έλειψαν οι αναφορές σε εμβληματικές νίκες του φοιτητικού κινήματος της μεταπολίτευσης, με συνθήματα όπως «Το νομοσχέδιό σας θα μείνει στα χαρτιά, ξύπνησαν οι εφιάλτες του ‘79» και «Το ‘06 και το ‘07 μας δείχνουνε το δρόμο, με όπλο την κατάληψη θα ρίξουμε τον νόμο».
Το γεγονός ότι νέοι, γεννημένοι στην εκπνοή του 20ού αιώνα ή στα πρώτα χρόνια του 21ου, επικαλούνται μάχες που δόθηκαν και κερδήθηκαν όταν ήταν αγέννητοι ή πήγαιναν δημοτικό, αποδεικνύει ότι όχι μόνο δεν πάσχουν από ιστορική αμνησία, όπως τους κατηγορούν συχνά οι μεγαλύτεροι, αλλά ότι διαμορφώνουν τις δικές τους μνήμες αγώνα, διαφορετικές από τις θεσμικές και σχολικές αφηγήσεις της προγονοπληξίας ή της μουσειακής εργαλειοποίησης, όπως επιχειρήθηκε να γίνει με την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
