Ηταν, είναι και θα είναι… σύλλογος μεγάλος

Τι κι αν το «τριφύλλι» διανύει τις πιο μαύρες κι άραχλες στιγμές της ιστορίας του; Ο Παναθηναϊκός, κυρίες και κύριοι, ήταν, είναι και θα είναι… σύλλογος μεγάλος. Οπως συνέβη πριν από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, έτσι και πριν από το ματς με τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Τούμπας, η συντριπτική πλειονότητα τον είχε ξεγραμμένο. Χαμένο από χέρι και υποψήφιο για διασυρμό. Στη θεωρία.

Διότι, στην πράξη, τόσο οι Πειραιώτες όσο και οι Θεσσαλονικείς θα πρέπει να αισθάνονται τυχεροί που κατόρθωσαν κι έφυγαν απ’ το γήπεδο με τον βαθμό της ισοπαλίας. Ειδικά ο ΠΑΟΚ χθες βράδυ, στην Τούμπα, χρειάστηκε ένα… εκπρόθεσμο (90+6’ ενόσω είχαν δοθεί 5 λεπτά καθυστερήσεων) όσο και αφελέστατο πέναλτι, από σπρώξιμο του αρχηγού της ομάδας Δημήτρη Κουρμπέλη στον Ανχελ Κρέσπο, για να κατακτήσει τον βαθμό της ισοπαλίας και να διατηρήσει το αήττητο σερί του. Κάποια… δευτερόλεπτα πριν σφυρίξει για τελευταία φορά ο Σλοβάκος ρέφερι και μεταβεί στο VAR για να πάρει την απόφασή του.

Αμαρτία απ’ τον Θεό, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Για την αξιοθαύμαστη προσπάθεια και την κατάθεση ψυχής των παικτών του Παναθηναϊκού που έτρωγαν σίδερα και βρέθηκαν μια ανάσα από την κατάκτηση μιας τεράστιας νίκης.

Η νίκη μπορεί να μην ήρθε, αλλά η προσπάθεια και η εικόνα της ομάδας στην Τούμπα τούς τιμά όλους και με το παραπάνω. Μηδενός εξαιρουμένου. Ούτως ή άλλως, δεν περίμενε κανείς να υπάρχει προστασία από τη διοίκηση του συλλόγου για να λήξει το ματς στην προβλεπόμενη ώρα, ούτε είναι η πρώτη φορά (πιθανώς δεν θα είναι και η τελευταία!) που το VAR «πλήγωσε» τον Παναθηναϊκό στο φετινό πρωτάθλημα. Οπου φτωχός και η μοίρα του, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός.

Από αμιγώς αγωνιστικής πλευράς, το «τριφύλλι» έκανε ένα εκπληκτικό πρώτο ημίχρονο. Εξέπληξε στον ΠΑΟΚ με τον τρόπο που προσέγγισε το ντέρμπι και δη με την τακτική επιλογή του Δώνη να πιέσει ψηλά στο αμυντικό του τρίτο τον «Δικέφαλο» και να τον κοιτάξει ποδοσφαιρικά στα μάτια.

Οι «πράσινοι» εγκλώβισαν το χτίσιμο του παιχνιδιού των γηπεδούχων με το ασφυκτικό πρέσινγκ που εφάρμοσαν και είναι χαρακτηριστικό ότι τις περισσότερες φορές ο τερματοφύλακας Ζίβκοβιτς αναγκαζόταν να διώξει την μπάλα με μακρινές μεταβιβάσεις.

Η βαθμολογική διαφορά των δύο αντιπάλων δεν φαινόταν επ’ ουδενί στο χορτάρι της Τούμπας, με τον Παναθηναϊκό να έχει τον έλεγχο του ρυθμού, με την κατοχή της μπάλας να είναι υπέρ του (47%-53%) και το πάθος των παικτών του για κάθε μπάλα να είναι εξόφθαλμο.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο ΠΑΟΚ φυσιολογικά αντέδρασε. Ο Φερέιρα τα έπαιξε όλα για όλα, ολοκληρώνοντας από το 64’ τις αλλαγές του, ισοφάρισε και πίεσε, αλλά η τακτική αλλαγή με το 3-5-2 ήταν η ενδεδειγμένη, με συνέπεια να έρθει το 1-2, ασχέτως εάν το πέναλτι στο 90+11’ διαμόρφωσε το τελικό 2-2 και η δουλειά δεν ολοκληρώθηκε όπως της άξιζε.