Προβάδισμα Σάντσεθ χωρίς αυτοδυναμία

Οσοι προειδοποιούσαν τον σοσιαλιστή υπηρεσιακό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ -και κατά δεύτερο λόγο, τον Πάμπλο Ιγκλέσιας του Podemos- για την ανοησία μιας νέας εκλογικής αναμέτρησης και τους κινδύνους που αυτή εγκυμονούσε, επιβεβαιώθηκαν 100%.

Oι χθεσινές βουλευτικές εκλογές δεν αποδείχθηκαν απλώς επώδυνες και για τους δύο σε κάποιο βαθμό, αλλά και έφεραν την άκρα Δεξιά στην τρίτη θέση.

Στα τελικά αποτελέσματα, το μπλοκ Δεξιάς/Ακροδεξιάς δεν ξεπερνά σε έδρες το μπλοκ Κεντροαριστεράς/Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως έδειχναν όλα τα exit polls. Ωστόσο, οι αριστερές δυνάμεις βρίσκονται ακόμα πιο μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία σε σχέση με τις εκλογές του Απριλίου.

Το δε ποσοστό συμμετοχής ώς τις 6 το απόγευμα τοπική ώρα (οι κάλπες έκλεισαν στις 8) ήταν στο 56,86%, 4 μονάδες κάτω σε σχέση με τις εκλογές του Απριλίου. Για να επαληθευτούν οι αναλυτές που έλεγαν ότι όταν η προσέλευση πέφτει κάτω από 70%, ευνοείται πάντα η Δεξιά. Ή, τουλάχιστον, δεν ευνοείται η Αριστερά.

Χαστούκι για Podemos

Σε απλά μαθηματικά: με το 88,6% των καταμετρημένων ψήφων, το Σοσιαλιστικό Κόμμα ερχόταν πάλι πρώτο, αλλά με δύο έδρες λιγότερες (121) σε σχέση με την προηγούμενη φορά. Φανερά ενισχυμένο το δεξιό Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) που σκαρφάλωνε από τις 60 στις 86 έδρες. «Μαύρος» θρίαμβος για το ακροδεξιό Vox που ερχόταν τρίτο με 53 έδρες.

Χαστούκι για το Podemos το οποίο παρέμενε μεν τέταρτο, αλλά έχανε 7 έδρες πέφτοντας στις 35. Καταβαράθρωση για τους κεντροδεξιούς Ciudadanos που από την τρίτη θέση και τις 45 έδρες έπεφταν στην έκτη με 10.

Αντίθετα, έπαιρνε κεφάλι το κεντροαριστερό αυτονομιστικό καταλανικό ERC, το οποίο ανέβαινε στην πέμπτη θέση σε εθνικό επίπεδο με 13 έδρες, πέντε παραπάνω από το JxCat του πρώην επικεφαλής της καταλανικής κυβέρνησης, Κάρλες Πουτζντεμόν.

Την είσοδό τους στο εθνικό κοινοβούλιο πραγματοποιούσαν και οι αριστεροί Καταλανοί αυτονομιστές του CUP, καθώς και το Mas Madrid, το κόμμα του πρώην ηγετικού στελέχους του Podemos Ινιγο Ερεχόν με 3 έδρες. «Κι άλλο αδιέξοδο εν όψει», ψιθύριζαν χθες διάφοροι αναλυτές.

Κι αυτή τη φορά, με μια πολύ ενισχυμένη Ακροδεξιά για πρώτη φορά στα ισπανικά χρονικά μετά τον θάνατο του δικτάτορα Φράνκο, τα οστά του οποίου μεταφέρθηκαν πρόσφατα από το μνημείο της Κοιλάδας των Πεσόντων σε κανονικό νεκροταφείο.

Εκτός όμως από το ζήτημα της κυβερνησιμότητας, δημιουργούνται ερωτήματα και για πιθανές συνέπειες για τους αρχηγούς των κομμάτων της Αριστεράς και της Κεντροδεξιάς.

Ο Σάντσεθ και ο Ιγκλέσιας θα πρέπει να απολογηθούν στους ψηφοφόρους τους για το φιάσκο της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου.

Το PSOE ναι μεν ήρθε πρώτο, αλλά με μειωμένη δύναμη και με πολύ μεγαλύτερη πλέον δυσκολία να αναλάβει το τιμόνι της χώρας. Αν όχι από το κόμμα του, ο Σάντσεθ σίγουρα θα δεχτεί πίεση από τα δεξιά του.

Πηγές του ΡΡ, σύμφωνα με την El Pais, ανέφεραν ότι ο Σάντσεθ θα πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται να αποσυρθεί. Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας είχε δηλώσει προ ημερών ότι αν το Podemos πετύχει χειρότερο αποτέλεσμα από εκείνο του Απριλίου, θα θέσει την παραμονή του στην ηγεσία στην κρίση της κομματικής βάσης.

Μένει να δούμε αν θα το πράξει. Μεγάλο ερώτημα το τι θα κάνει ο Αλμπερτ Ριβέρα των Ciudadanos, καθώς αρκετοί αναλυτές προέβλεπαν την παραίτησή του από την ηγεσία αν επαληθεύονταν τα αρνητικά δημοσκοπικά ευρήματα.

Το μόνο σίγουρο για το επόμενο διάστημα είναι ένα: ακυβερνησία. Κανένα αντίπαλο κόμμα δεν θα έχει την πρόθεση να βοηθήσει κάποιο από τα δύο μπλοκ να κυβερνήσει με τη θετική του ψήφο ή με την αποχή. Πόσο μάλλον, όταν στο δυνητικό μεγάλο μπλοκ της Δεξιάς θα πρέπει να συμπεριληφθεί και το Vox.

Επειδή μάλιστα οι συνθήκες δεν φαίνονται να ευνοούν κάποιο μεγάλο συνασπισμό μεταξύ Δεξιάς και Σοσιαλιστών, είναι πιθανό η χώρα να πάει σε νέες εκλογές σε λίγους μήνες. Οσοι δεν άδραξαν την ευκαιρία να κυβερνήσουν τότε που μπορούσαν, ας αναλογιστούν τι έκαναν.