Εχουν περάσει ακριβώς 27 χρόνια από τις 14 Νοεμβρίου 1992, όταν ο Ερνστ Χάπελ «έφυγε» νικημένος από την επάρατη νόσο, λίγες μέρες μετά τη συμφωνία του να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας της Αυστρίας. Δεν πρόλαβε… Προς τιμήν του, τέσσερις μέρες αργότερα, στην αναμέτρηση Γερμανίας – Αυστρίας, στη Νυρεμβέργη, η τραγιάσκα του τοποθετήθηκε στην άκρη του πάγκου για όλο τον αγώνα…
Γεννημένος στη Βιέννη το 1925, ο λιγομίλητος Χάπελ αγωνίστηκε 51 φορές με την Εθνική Αυστρίας και κατόπιν πέρασε στην προπονητική. Ξεκίνησε την καριέρα του στους πάγκους από τη Χάγη, το 1962. Το 1968, την ανέδειξε κυπελλούχο Ολλανδίας, μεταμορφώνοντας αυτή τη μικρομεσαία ομάδα με την ποδοσφαιρική του φιλοσοφία: επιθετική άμυνα, πίεση ψηλά, τρέξιμο σε όλο το γήπεδο… Οπως χαρακτηριστικά είχε πει, «ο φόβος δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μου».
Κατόπιν, πέρασε στον πάγκο της Φέγενορντ και έγινε ο πρώτος τεχνικός που έφερε το Κύπελλο Πρωταθλητριών στην Ολλανδία, το 1970. Μετά τη Σεβίλη και την Μπριζ, ανέλαβε την Ολλανδία και την οδήγησε στον μουντιαλικό τελικό του 1978. Το 1981, πήγε στο Αμβούργο και δύο χρόνια αργότερα πανηγύρισε με το Αμβούργο τη νίκη με 1-0 επί της Γιουβέντους στον τελικό του Πρωταθλητριών του 1983, στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας…
