Αρχισε και τελείωσε όπως όπως το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής και ανακοινώθηκαν οι αποφάσεις της αυτοδιάλυσης του ΠΑΣΟΚ. Ως εδώ καλά και προφανώς αυτονόητο το δικαίωμα του κάθε κόμματος είναι να συρρικνώνεται, να διευρύνεται και να αλλάζει.
Το ερώτημα όμως που πλανάται ακόμα είναι το πώς το ΚΙΝ.ΑΛΛ., τα βασικά του στελέχη και η πρόεδρός του Φ. Γεννηματά ενώ τάσσονται φανατικά υπέρ της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας σε ΑΕΙ και συνδικάτα προκειμένου να διασφαλίζεται ότι απεργίες, καταλήψεις και κινητοποιήσεις θα γίνονται όταν εξασφαλιστεί το 50 συν 1 του συνόλου των εργαζομένων ή των φοιτητών, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε συνέδριο χωρίς απαρτία.
Ενώ ούτε το ένα τρίτο των συνέδρων (1.230, αντί των 4.200) παρευρέθηκαν στις διαδικασίες εντούτοις χωρίς κανένα σοβαρό ενδοιασμό το συνέδριο και οι ψηφοφορίες για τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ πραγματοποιήθηκαν. Βοήθησαν βέβαια ειδικά σε αυτό και τα απλήρωτα θαλασσοδάνεια του ΠΑΣΟΚ που τρομάζουν τους… κληρονόμους του.
Τώρα όμως κάποιος από όλους αυτούς θα πρέπει να εξηγήσει στους εργαζόμενους και στους φοιτητές πώς γίνεται να κάνουμε τα στραβά μάτια στο κόμμα μας και να απαιτούμε από τους άλλους να υποταχθούν σε αντισυνδικαλιστικά και αντιδημοκρατικά πλαίσια; Πώς πάρθηκαν τόσο κρίσιμες αποφάσεις στο ιστορικό κόμμα με τόσο ισχνή εκπροσώπηση;
Άκρα του τάφου σιωπή!
