Κρίση διγλωσσίας στο Βερολίνο

Με δύο διαφορετικές γλώσσες συνεχίζει το Βερολίνο να τοποθετείται έναντι της τουρκικής επίθεσης στη Συρία, η μία διακηρυκτική, με την οποία καταδικάζεται έντονα η πολιτική του Τούρκου προέδρου Τ. Ερντογάν, και η άλλη παρασκηνιακή, με την οποία επιχειρείται να μείνουν ανοιχτοί όλοι οι δίαυλοι επικοινωνίας και να μην επιδεινωθούν περαιτέρω οι σχέσεις της Ε.Ε. με την Αγκυρα. Λίγο πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες, η καγκελάριος Α. Μέρκελ μίλησε χθες στην ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας για την ατζέντα της συνόδου κορυφής και αναφέρθηκε εκτενώς στην κατάσταση της Συρίας, καλώντας για μία ακόμα φορά την Τουρκία να σταματήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Ομως και πάλι δεν έγινε σαφές ποια θα είναι η γερμανική απάντηση στην αντίθετη περίπτωση. Η καγκελάριος ανέβασε τους τόνους λέγοντας ότι «η τουρκική στρατιωτική επιχείρηση προκαλεί ένα ανθρωπιστικό δράμα με μεγάλες γεωπολιτικές συνέπειες» και πρόσθεσε ότι «υπ’ αυτές τις συνθήκες η γερμανική κυβέρνηση δεν θα κάνει καμία παράδοση όπλων προς την Τουρκία». Μέχρι τώρα η θέση της γερμανικής κυβέρνησης ήταν ότι δεν θα εγκριθούν εξαγωγές όπλων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στις τουρκικές πολεμικές επιχειρήσεις στη Συρία.

Ο υπουργός Εξωτερικών Χ. Μάας επικρίθηκε έντονα για αυτή την επιλεκτική απαγόρευση, καθώς όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης θεωρούν ότι είναι παρελκυστική και δεν δημιουργεί πρόβλημα στον Τ. Ερντογάν.

Οι επικρίσεις προς τον υπουργό κλιμακώθηκαν μετά την αποκάλυψη της Bild ότι το υπουργείο Εξωτερικών με οδηγία του προς τη γερμανική αντιπροσωπεία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογραμμίζει ότι δεν θα πρέπει να δοθεί συγκατάθεση για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, αλλά η συζήτηση στο Συμβούλιο Κορυφής να εστιαστεί στη συλλογική επανεξέταση των εξαγωγών όπλων από ευρωπαϊκές χώρες προς την Τουρκία. Οσον αφορά το ενδεχόμενο οικονομικών κυρώσεων, δεν περιλαμβάνονταν στην ατζέντα του Συμβουλίου και κατά συνέπεια όποιες προτάσεις και αν τεθούν θα συζητηθούν σε επόμενη σύνοδο της Ε.Ε.

«Θεατρινισμοί»

Η κρίση διγλωσσίας της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής και μάλιστα σε μια μεγάλη περιφερειακή γεωπολιτική κρίση που έχει άμεσες προσφυγικές συνέπειες για την Ε.Ε. στηλιτεύθηκε με οξύ τρόπο από τους Πράσινους και την Αριστερά μέσα και έξω από τη Βουλή. Η εκπρόσωπος των Πράσινων Α. Μπρούγκερ έκανε λόγο για πολιτική παραπλάνησης και κάλεσε εκ νέου την κυβέρνηση να σταματήσει όλες τις εξαγωγές όπλων, ενώ η αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Αριστεράς Σ. Ντάγκντελεν κατηγόρησε την κυβέρνηση για υποκρισία και θεατρινισμούς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών που δόθηκαν ύστερα από ερώτηση της Αριστεράς, φέτος οι εξαγωγές όπλων από τη Γερμανία προς την Τουρκία ανήλθαν στους πρώτους οκτώ μήνες στο ποσό των 250 εκατ. ευρώ, που είναι το υψηλότερο ποσό από το 2005. Πέρυσι στο σύνολο του έτους οι εξαγωγές όπλων ανήλθαν στο ποσό των 242 εκατ. ευρώ. Από την απάντηση του υπουργείου Οικονομικών προκύπτει ότι το στρατιωτικό υλικό που εξήχθη φέτος αφορά αποκλειστικά τον κλάδο του ναυτικού, όμως και πάλι εγείρονται ερωτήματα καθώς το τουρκικό ναυτικό εγκαλείται από την Ε.Ε. για τις παράνομες ενέργειες της Αγκυρας στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Και ως προς την τουρκική εισβολή στη Συρία όμως είναι ακόμη ασαφές εάν το πάγωμα των εξαγωγών όπλων αφορά όλες τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί ή μέρος αυτών. Η δήλωση της Α. Μέρκελ στη Βουλή παραπέμπει σε πλήρη τερματισμό της εξαγωγής όπλων και των εγκεκριμένων παραδόσεων, όπως ισχύει για τη Σαουδική Αραβία. Από την άλλη όμως οι δηλώσεις του Χ. Μάας παραπέμπουν σε πάγωμα της διαδικασίας εγκρίσεων και κατά συνέπεια όσα προγράμματα έχουν ήδη εγκριθεί δεν θα επηρεαστούν.

Ο φόβος του Βερολίνου έναντι των απειλών του Τ. Ερντογάν ότι θα γεμίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες και μετανάστες είναι εμφανής και αποτυπώθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο στη χθεσινή ομιλία της Α. Μέρκελ, στους επαίνους προς την Τουρκία όπου «έχουν βρει καταφύγιο 3,6 εκατ. πρόσφυγες από τη Συρία και με αυτόν τον τρόπο η Τουρκία εμφανίζει μια σημαντική ανθρωπιστική συνεισφορά που κάνει εμάς στην Ευρώπη να αισθανόμαστε ντροπή». Η γερμανική κυβέρνηση θέλει διαχωρισμό της τουρκικής επίθεσης από το προσφυγικό-μεταναστευτικό, ώστε να μπορεί τουλάχιστον να διαπραγματευτεί τη συνέχιση της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας για τους πρόσφυγες.