Μανιφέστο των Τόρις, αυτοεξουδετέρωση των Εργατικών

Ολοκλήρωση του Brexit μέχρι τα τέλη Γενάρη που θα προκαλέσει «παλιρροϊκό κύμα επενδύσεων» στο Ηνωμένο Βασίλειο, πάγωμα φόρων και αύξηση δημοσίων δαπανών έταξε χθες ο Μπόρις Τζόνσον στους Βρετανούς ψηφοφόρους, παρουσιάζοντας το προεκλογικό μανιφέστο των Τόρις ενόψει της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες στις 12 Δεκέμβρη.

Με την ψαλίδα από τους Εργατικούς να μεγαλώνει δραματικά στις 19 ποσοστιαίες μονάδες, τουλάχιστον με βάση νέα δημοσκόπηση της Opinium για λογαριασμό της εφημερίδας Observer (Τόρις 47%, Εργατικοί 28%, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 12% και Κόμμα του Brexit μόλις 3%), την ώρα που άλλα γκάλοπ στον βρετανικό Τύπο εξακολουθούν να τους δίνουν την πρωτιά αλλά με μικρότερη διαφορά από τους Εργατικούς, ο Τζόνσον επέλεξε να αναλωθεί περισσότερο στον χλευασμό της διακηρυγμένης «ουδετερότητας» του Εργατικού αντιπάλου του Τζέρεμι Κόρμπιν σε περίπτωση διεξαγωγής δεύτερου δημοψηφίσματος για το Brexit, αντί στην αποσαφήνιση του προεκλογικού του προγράμματος που κατά γενική ομολογία είναι θολό και στερείται λεπτομερειών σε κρίσιμους τομείς.

Το γεγονός αυτό αποδίδεται στις ανησυχίες του φανατικού μπρεξιστή, πως μπορεί να την πατήσει όπως η Τερέζα Μέι το 2017, όταν συγκεκριμένα μέτρα κοινωνικής πρόνοιας που περιελάμβανε τότε το μανιφέστο των Τόρις εξαέρωσαν στις κάλπες το ισχυρό δημοσκοπικό τους προβάδισμα, στερώντας τους τελικά την αυτοδυναμία.

Γι’ αυτό και πέραν του διαζυγίου από την Ε.Ε., στο επίκεντρο των προεκλογικών εξαγγελιών του Τζόνσον βρίσκονται μεταξύ άλλων η ενίσχυση των σχολείων και του -παραπαίοντος συγκριτικά με το παρελθόν- Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) με επιπλέον 50.000 προσλήψεις νοσοκόμων, η ενδυνάμωση του δόγματος «νόμος και τάξη» με αύξηση των αστυνομικών κατά 20.000 και η περαιτέρω αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής.

Οπως εκτιμά πάντως η Guardian, η υπόσχεση των Τόρις για αύξηση των δημόσιων δαπανών το ανώτερο κατά 2,9 δισεκατομμύρια στερλίνες τον χρόνο μοιάζει με… νάνο μπροστά στη δέσμευση των Εργατικών να τις αυξήσουν κατά 82,9 δισεκατομμύρια στερλίνες ετησίως, με προοπτική δηλαδή να ξοδεύουν δυνητικά σχεδόν 28 στερλίνες για κάθε μία που τάζουν πως θα ξοδεύουν οι Τόρις! Σε ό,τι αφορά το Brexit, ο Τζόνσον εξήγγειλε την υλοποίησή του μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2020, ευελπιστώντας να φέρει τη συμφωνία που έκλεισε με την Ε.Ε. στη Βουλή για ψήφιση και επικύρωση το αργότερο μέχρι τα Χριστούγεννα.

«Ο Μπόρις Τζόνσον παρουσίασε ένα μανιφέστο για δισεκατομμυριούχους. Εκείνοι το αγόρασαν κι εσείς θα το πληρώσετε», ήταν η πρώτη αντίδραση του Κόρμπιν που παρουσίασε την περασμένη βδομάδα το μανιφέστο των Εργατικών, το οποίο χαρακτηρίζεται δικαίως ως το πιο ριζοσπαστικό εδώ και δεκαετίες.

Παρά όμως τις καλές αντικαπιταλιστικές προθέσεις, αλλά και τις μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησε η απρόσμενη ανάδειξή του σε ηγέτη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Κόρμπιν δείχνει να αδυνατεί να συσπειρώσει την εκλογική βάση των Εργατικών και δη τη χειμαζόμενη βρετανική εργατική τάξη που έχει πολωθεί πρωτοφανώς ελέω Brexit, με σημαντικό τμήμα της να «τσιμπάει» στο εθνικιστικό αφήγημα της κυβερνώσας και μη ακροδεξιάς περί απελευθέρωσης της χώρας από τα δεσμά της Ε.Ε. που φταίει λίγο-πολύ για όλα.

Η αβεβαιότητα του Brexit

Η συνέχιση ή μη των πολιτικών λιτότητας και η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους μοιάζουν να έρχονται σε δεύτερη μοίρα σ’ αυτές τις εκλογές, με πρώτο ζητούμενο τον τερματισμό της τρίχρονης και πλέον αβεβαιότητας σχετικά με την έξοδο από το ευρωπαϊκό μπλοκ. Κι ο ευρωσκεπτικιστής Κόρμπιν δυστυχώς εμφανίζεται «λίγος» για να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο, χωρίς ψευδαισθήσεις και αγκυλώσεις, το κομβικό δίλημμα αυτής της αναμέτρησης που καλώς ή κακώς καίει τώρα το εκλογικό σώμα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το δήθεν ξεκαθάρισμα της αμφίθυμης θέσης του μέσω της αποκάλυψης πως θα παραμείνει «ουδέτερος» -σε «ένδειξη ωριμότητας και ισχύος»- έναντι της επιλογής ανάμεσα σε Brexit με συμφωνία των Εργατικών και παραμονής στην Ε.Ε. (αν βέβαια καταφέρει να γίνει πρωθυπουργός και να προκηρύξει νέο δημοψήφισμα), κόντρα μάλιστα στην ακραιφνώς φιλοευρωπαϊκή στάση πρωτοκλασάτων στελεχών του κόμματός του, είναι σαν να πυροβολεί προεκλογικά τα ίδια του τα πόδια.