Αφιέρωμα στον Σοπέν

Πρώτο μέρος εκτενούς αφιερώματος στο Σοπέν ήταν το ρεσιτάλ πιάνου που έδωσε στην αίθουσα συναυλιών του Ιδρύματος Θεοχαράκη ο Ισραηλινός πιανίστας Ματάν Φισόφ (Matan Fishov) στις 12 του Οκτωβρίου 2019. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της πρεσβείας του Ισραήλ στην Αθήνα.

Ο 21χρονος ανερχόμενος Ισραηλινός πιανίστας έπαιξε αποκλειστικά συνθέσεις του Πολωνού ρομαντικού, αφήνοντας κάπως άνισες εντυπώσεις. Ξεκίνησε με τις τέσσερις «Μπαλάντες» (έργο 23/αρ. 1, έργο 38/αρ. 2, έργο 47/αρ. 3 και έργο 52/αρ. 4), ακολούθησαν δύο «Νυχτερινά» (έργο 9/αρ. 2, έργο 15/αρ. 3) και το ρεσιτάλ ολοκληρώθηκε με την «Πολωνέζα» (έργο 26/αρ. 2). Πρόκειται αναμφίβολα για συνθέσεις γνωστές και δημοφιλείς, κυρίως, όμως, πεμπτουσιακά ρομαντικές, των οποίων η εκάστοτε απήχηση προϋποθέτει πολύ ιδιαίτερη ισορροπία υψηλών τεχνικών επιδόσεων και συγκινησιακής έκφρασης, δηλαδή ικανότητα του ερμηνευτή να κινείται με ασφάλεια και αυτοπεποίθηση στην περιοχή του αισθητικά και δεξιοτεχνικά ριψοκίνδυνου.

Το παίξιμο του 26χρονου Φισόφ διέθετε έντονα εσωστρεφές, στοχαστικό μάλλον παρά συναισθηματικό στίγμα. Αντικειμενικά, χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερη φροντίδα για την εκτύλιξη της φραστικής, υπολογισμένο βάρος και πλάσιμο του ήχου, γενικώς όχι ακραίες ταχύτητες και μάλλον ήπιες εντάσεις δυναμικής· σποραδικά ολισθήματα και «χαμένες» νότες που δεν πατήθηκαν επαρκώς ελάχιστα επηρέασαν τη συνολική ποιότητα των εκτελέσεων.

Οι ερμηνείες φανέρωσαν μεν την απαραίτητη αντίληψη του συντακτικού και των φορτίσεων της μουσικής, ωστόσο η προσέγγιση έμοιαζε γενικά να (αυτο)δεσμεύεται από υπερβάλλοντα σεβασμό στο μουσικό κείμενο και μια κάποια ατολμία να ριψοκινδυνέψει τα αγγίξει τα άκρα: έλειψαν το εύπλαστο της φραστικής, η γεμάτη αυτοπεποίθηση αθλητική σβελτάδα, η δίχως αναστολές ορμητικότητα, οι εκ των ων ουκ άνευ επιτηδευμένες επιταχύνσεις, οι ακραία ζυγισμένες μεταπτώσεις.