ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η νίκη του Brexit στο δημοψήφισμα του Ιουνίου του 2016 συνέβαλε δίχως αμφιβολία στην επικράτηση του Τραμπ λίγους μήνες αργότερα. Σήμερα ο πρόεδρος των ΗΠΑ στηρίζει ένα σκληρό Brexit, ενώ ο πρωθυπουργός της Βρετανίας στηρίζει κάθε παλινδρόμηση του Λευκού Οίκου στη διεθνή σκηνή.

Οπως εύστοχα σημειώνουν παρατηρητές των εξελίξεων στη Βρετανία, υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στη διαδικασία απαγγελίας κατηγορίας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στον Τραμπ και τη σκληρή μάχη που δίνουν οι αντίπαλοι του Brexit στη Βουλή των Κοινοτήτων. Και οι δύο διαδικασίες είναι πολύ πιθανό να γίνουν μπούμερανγκ, να οδηγήσουν σε ενισχυμένη λαϊκή νομιμοποίηση των Τραμπ και Τζόνσον.

Στις ΗΠΑ, ο Τραμπ δεν χρειάζεται να απαντήσει στο βασικό ερώτημα εάν πράγματι ο εμπορικός εθνικισμός-απομονωτισμός που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» βελτίωσε κατά τι την καθημερινότητα των μη προνομιούχων που τον ψήφισαν το 2016. Του αρκεί να φωτίσει την παραπομπή του ενώπιον της Γερουσίας ως χειροπιαστή απόδειξη ότι παραμένει ένας αντισυστημικός πολιτικός που είναι στο στόχαστρο του κατεστημένου.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Τζόνσον προχωρά σταθερά προς τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση του ετερόκλητου πολιτικά μπλοκ που στηρίζει το Brexit. Ταυτόχρονα κατηγορεί τους αντιπάλους του ότι προσπαθούν να ακυρώσουν τη λαϊκή εντολή του δημοψηφίσματος για Brexit, χωρίς επιπλέον να τολμούν να δώσουν τη μάχη των πρόωρων εκλογών.

Η πολιορκία των Τραμπ και Τζόνσον από τους αντιπάλους τους έχει προφανώς ημερομηνία λήξης:

– Στην Ουάσινγκτον, όλα θα τελειώσουν στη Γερουσία, όπου χρειάζεται η πλειοψηφία των δύο τρίτων για την καθαίρεση του προέδρου, μια εξέλιξη που δεν στέκει ούτε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

– Στο Λονδίνο, αν οι οπαδοί της παραμονής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε. εξαναγκάσουν τον Τζόνσον να ζητήσει παράταση από τις Βρυξέλλες, τότε μέχρι το τέλος του χρόνου η χώρα θα βαδίσει σε πρόωρες εκλογές.

Μάχες χαρακωμάτων κοινοβουλευτικές και δικαστικές, και ρητορική του φόβου, χωρίς συνολική εναλλακτική στρατηγική: Τραμπ και Τζόνσον δεν μπορεί παρά να χαίρονται για τις επιλογές των αντιπάλων τους.